بيتايل ته بېرته تګ
یعقوب بېرته بیتئیل ته رابلل کېږي او هغه پردي خدایان ښخوي چې کورنۍ یې لا هم له ځانه سره ګرځوي. زموږ پلار د اسرائیل نوم تاییدوي. بیا غمونه یو پر بل راټولېږي: د هغه دایه مري، راحیل د بنیامین د نوم ایښودو پر مهال مري، روبین د خپل پلار بستره ناپاکوي، او اسحاق ښخ کېږي.
35 1بيا زمونږ پلار يعقوب ته وفرمائيل چې، ”پاڅه، بيتايل ته لاړ شه، هلته اوسېږه او هلته زما دپاره يوه قربانګاه جوړه کړه، چې کله تۀ د خپل ورور عيسو نه تښتېدلې نو زۀ تا ته ښکاره شوے وم.“
2يعقوب خپلې کورنۍ او هغه ټولو ته چې ورسره وُو ووئيل چې، ”هغه پردى بتان چې ستاسو سره دى لرې کړئ، خپل ځانونه پاک کړئ او خپلې جامې بدلې کړئ. 3راځئ چې بيتايل ته وخېژو. زۀ به هلته زمونږ پلار دپاره يوه قربانګاه جوړه کړم، هغه چې زما د تکليف په ورځ کښې يې زما جواب راکړو او چرته چې زۀ تلم، هلته زما سره وو.“
4هغوئ ټول پردى بتان چې د هغوئ په لاسونو کښې وُو او هغه والۍ چې د هغوئ په غوږونو کښې وې، يعقوب ته ورکړل؛ هغۀ دا د شکيم د بلوط ونې لاندې پټ کړل. 5هغوئ روان شول؛ د زمونږ پلار له طرفه يوه وېره په چاپېره ښارونو باندې راغله، نو هيچا د يعقوب د زامنو پسې تعاقب ونۀ کړو. 6يعقوب د خپلو ټولو خلقو سره د کنعان په مُلک کښې لُوز ته راغلو، چې هغه بيتايل دے. 7هغۀ هلته يوه قربانګاه جوړه کړه او هغې ته يې اېل بيتايل نوم کېښودو، يعنې د زمونږ پلار کور، ځکه چې کله يعقوب د خپل ورور نه تښتېدلو نو هلته هغه هغۀ ته ښکاره شوے وو. 8دبوره، چې د رِبقه داۍ وه، مړه شوه او د بيتايل نه کوز د بلوط ونې لاندې ښخه کړے شوه، او هغه ونې ته الون بکوت نوم ورکړے شو، يعنې د ژړا بلوط.
9کله چې يعقوب د فدان ارام نه راغلو، نو زمونږ پلار بيا هغۀ ته ښکاره شو او برکت يې ورکړو.
10زمونږ پلار هغۀ ته وفرمائيل چې، ”ستا نوم يعقوب دے، خو نور به ستا نوم يعقوب نۀ وى، ستا نوم اِسرائيل دے.“ نو پلار هغۀ ته اِسرائيل نوم کېښودو. 11زمونږ پلار هغۀ ته وفرمائيل چې، ”زۀ اېل شدے يم، ستا قادر مطلق پلار. ګڼ اولاد ولره او ډېر شه. ستا نه به يو قوم او د قومونو يوه ډله راووځى، او ستا د بدن نه به بادشاهان راووځى. 12هغه مُلک چې ما اِبراهيم او اِسحاق ته ورکړو، هغه به زۀ تا ته درکړم؛ او ستا نه پس به ستا اولاد ته هم ورکړم.“
13بيا زمونږ پلار هغه ځائ نه چې ورسره يې خبرې کړې وې، د هغۀ نه پورته لاړو. 14يعقوب په هغه ځائ کښې چې زمونږ پلار ورسره خبرې کړې وې، د تيږې يو ستن ودراوو، او په هغې باندې يې د څښاک نذرانه تويه کړه او تيل يې هم پرې واړول. 15يعقوب هغه ځائ ته چې زمونږ پلار ورسره خبرې کړې وې، بيتايل نوم ورکړو.
د راحيل وروستے زوئ
16هغوئ بيتايل پرېښودو، او کله چې لا د اِفراته نه لږ لرې وُو، نو د راحيل د زېږون درد شروع شو — ډېر سخت درد. 17د هغې د سخت درد په وخت کښې، دائى هغې ته ووئيل چې، ”يرېږه مه، دا هم زوئ دے.“
18کله چې د هغې ساه وتله — هغه مړه کېدله — نو هغې هغۀ ته بن اونى نوم ورکړو، يعنې د زما د غم زوئ؛ خو د هغۀ پلار هغۀ ته بنيامين ووئيلو، يعنې د ښى لاس زوئ. a a v18 د راحيل د مرګ وروستۍ خبره خپل زوئ ته بن اونى نوم ورکړو، يعنې ”د زما د غم زوئ.“ د هغۀ پلار يعقوب هغۀ ته بيا بنيامين نوم ورکړو، يعنې ”د ښى لاس زوئ“ — هغۀ غم د طاقت او غوره شوى ځائ په نوم بدل کړو. 19نو راحيل مړه شوه، او د اِفراته په لار کښې ښخه کړے شوه، چې هغه بيتلحم دے. 20يعقوب د هغې په قبر باندې يو ستن ودراوو — دا د راحيل د قبر ستن تر نن ورځې پورې شته.
21اِسرائيل روان شو او د مجدل عيدر نه هاخوا يې خېمه ولګوله، چې هغه د رمې بُرج دے. 22کله چې اِسرائيل په هغه مُلک کښې اوسېدو، نو روبن لاړو او د خپل پلار د داشتې بلهاه سره يې کوروالے وکړو، او اِسرائيل واورېدل. د يعقوب دولس زامن وُو.
23د لياه زامن: روبن چې د يعقوب مشر زوئ وو، بيا شمعون، لاوى، يهوداه، اِشکار او زبولون. 24د راحيل زامن: يوسف او بنيامين. 25د راحيل د وينځې بلهاه زامن: دان او نفتالى. 26د لياه د وينځې زِلفه زامن: جاد او اشير. دا د يعقوب زامن دى چې د فدان ارام په مُلک کښې ورته پېدا شول.
27يعقوب خپل پلار اِسحاق ته ممرے ته راغلو، چې قِريت اربع دے، يعنې حبرون، چرته چې اِبراهيم او اِسحاق اوسېدلى وُو.
28اِسحاق يو سل اتيا کاله ژوندے وو. 29اِسحاق وروستۍ ساه واخسته، مړ شو او خپلو خلقو سره يوځائ شو — بوډا او د عُمر نه ماړه. د هغۀ زامنو عيسو او يعقوب هغه ښخ کړو.
