په افق باندې څلور سوه سړى
هغه وېرونکې لیدنه په غېږ نیولو بدلېږي: عیسو منډه کوي، ژاړي او ډالۍ نه غواړي. یعقوب بیا هم پرې ټینګار کوي، د هغه د مخ لیدل د زموږ د پلار د مخ لیدلو په څېر بولي، بیا په ارامۍ سره ورسره له تګ نه انکار کوي او بل ځای مېشت کېږي.
33 1يعقوب سر پورته کړو او وې ليدل چې عيسو د ۴۰۰ سړيو سره راروان دے. نو هغۀ بچى د لياه، راخيل او دوو وينځو په مينځ کښې وويشل. 2هغۀ وينځې او د هغوئ بچى اول ودرول، د هغوئ نه پس لياه او د هغې بچى، او تر ټولو وروستو راخيل او يوسف. 3هغه پخپله د هغوئ نه مخکښې لاړو، او اووۀ ځله يې تر زمکې پورې سجده وکړله، ترڅو چې خپل ورور ته ورسېدو.
4عيسو د هغۀ ملاقات ته ورمنډه کړه، په غېږ کښې يې ونيولو، د هغۀ غاړې ته يې لاسونه واچول، او ښکل يې کړو، او دواړو وژړل. 5کله چې عيسو سر پورته کړو او ښځې او بچى يې وليدل، نو هغۀ پوښتنه وکړه، ”دا ستا سره څوک دى؟“ يعقوب ووئيل، ”دا هغه بچى دى چې زمونږ پلار ستا نوکر ته په فضل سره ورکړى دى.“
6بيا وينځې د خپلو بچو سره رانژدے شوې او سجده يې وکړله. 7لياه هم د خپلو بچو سره مخکښې راغله او سجده يې وکړله، بيا يوسف او راخيل مخکښې راغلل او سجده يې وکړله.
8عيسو ووئيل، ”دا ټول ډله څۀ ده چې ما سره مخامخ شوه؟“ يعقوب ووئيل، ”دا دې دپاره چې زما د مالِک په نظر کښې فضل ومومم.“
9خو عيسو ووئيل، ”زما سره ډېر څۀ شته، اے ورورجانه، څۀ چې ستا دى هغه دې خپل ځان دپاره وساته.“
10يعقوب ووئيل، ”نه، مهربانى وکړه، کۀ ستا په نظر کښې مې فضل موندلے وى، نو زما نذرانه زما د لاس نه قبوله کړه، ځکه چې ما ستا مخ داسې وليدو لکه د زمونږ د پلار مخ، او تا زۀ قبول کړم. 11مهربانى وکړه او زما دا برکت قبول کړه چې تا ته راوړے شوے دے، ځکه چې زمونږ پلار په ما فضل کړے دے او زما سره هر څۀ شته.“ نو هغۀ ډېر اصرار وکړو، او هغۀ قبوله کړه.
12بيا عيسو ووئيل، ”راځه چې خپل سفر ته روان شُو، او زۀ به ستا نه مخکښې ځم.“
13خو يعقوب هغۀ ته ووئيل، ”زما مالِک پوهيږى چې بچى کمزورى دى، او رمې او څاروى زما تر پامه لاندې دى چې شيدې ورکوى. کۀ يوه ورځ ډېر وزغلولے شى، نو ټولې رمې به مړې شى. 14زما مالِک دې د خپل نوکر نه مخکښې لاړ شى، او زۀ به ورو ورو درځم، د هغه څارويو د چال په رفتار چې زما نه مخکښې دى او د بچو د رفتار په حساب، ترڅو چې زۀ خپل مالِک ته سعير ته ورسېږم.“
15عيسو ووئيل، ”راځه چې زۀ خپل څۀ خلق ستا سره پرېږدم.“ يعقوب جواب ورکړو، ”دا ولې؟ بس زۀ دې زما د مالِک په نظر کښې فضل ومومم.“
16نو عيسو په هغه ورځ خپلې لارې ته سعير ته واپس لاړو. 17خو يعقوب سُکوت ته سفر وکړو، هلته يې خپل ځان دپاره يو کور جوړ کړو، او د خپلو څارويو دپاره يې کوهاتونه جوړ کړل، ځکه چې د دې ځائ نوم سُکوت دے.
18يعقوب په خېريت سره شکيم ته ورسېدو چې د کنعان يو ښار دے، او هغه د فدان ارام نه راغلے وو، او د ښار په مخامخ يې خېمه ووهله. 19هغۀ هغه ټُکړه زمکه چې خېمه يې پرې ودروله د حمور د زامنو نه، چې د شکيم پلار وو، په سل ټوټو چاندۍ واخستله. a a v19 قسيطه د پخوانيو وختونو د ادائيګۍ يوه پېمانه وه، کېدے شى چې تلے شوے چاندى وى، چې د نن ورځې برابرى يې نامعلومه ده. 20هلته هغۀ يو قربانګاه جوړ کړو او نوم يې کېښودو اېل الوهى اِسرائيل، يعنې د اِسرائيل پلار. b b v20 يعقوب دا قربانګاه د دې نه پس جوړ کړو چې کله زمونږ پلار هغۀ ته نوے نوم اِسرائيل ورکړو — يعقوب او د هغۀ بچى يې د تل دپاره د خپلې کورنۍ په توګه وبلل.
