پيدائش 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹يعقوب پنهنجي واٽ تي هليو ويو، تہ اسان جي پيءُ جا فرشتا کيس اچي مليا. ²يعقوب کين ڏسي چيو تہ ”هيءَ اسان جي پيءُ جي ڇانوڻي آهي!“ پوءِ انهيءَ جاءِ جو نالو محنائيم رکيائين. ^a a v2 محنائيم جو مطلب آهي ”ٻه ڇانوڻيون“ — يعقوب جو اهو نالو انهيءَ جاءِ لاءِ، جتي هو اسان جي پيءُ جي فرشتن جي لشڪر سان مليو.

³يعقوب پنهنجي اڳيان سعير جي ملڪ ۾، ادوم جي علائقي ۾ پنهنجي ڀاءُ عيسو ڏانهن قاصد موڪليا.

⁴کين حڪم ڏنائين تہ ”منهنجي مالڪ عيسو کي چئو تہ تنهنجو نوڪر يعقوب ٿو چوي تہ آءٌ لبان وٽ رهيس ۽ هن وقت تائين رهيس. ⁵مون وٽ ڍڳا، گڏهه، رڍون ڌڻ ۽ نر مادي نوڪر آهن. مون پنهنجي مالڪ کي خبر ڏيڻ لاءِ پيغام موڪليو آهي، تہ جيئن تنهنجي نظر ۾ مون تي مهر ٿئي.“ ⁶قاصد يعقوب وٽ موٽي اچي چيائونس تہ ”اسين تنهنجي ڀاءُ عيسو وٽ ويا هئاسين، هو توسان ملڻ لاءِ پيو اچي، ساڻس چار سؤ ماڻهو آهن.“ ⁷يعقوب ڏاڍو ڊڄي ويو ۽ پريشان ٿيو. ساڻس گڏ جيڪي ماڻهو، رڍون، ڍڳا ۽ اُٺ هئا، تن کي ٻن ڇانوڻين ۾ ورهايائين، ⁸سوچيائين تہ ”جيڪڏهن عيسو هڪڙي ڇانوڻيءَ تي اچي حملو ڪيو، تہ باقي بچيل ڇانوڻي بچي ويندي.“ ⁹پوءِ يعقوب چيو تہ ”اي منهنجي ابي ابراهيم جا خدا ۽ منهنجي ابي اسحاق جا خدا، اي منهنجا بابا، تو مون کي چيو هو تہ ’پنهنجي ملڪ ۽ پنهنجي مائٽن ڏانهن موٽي وڃ، تہ جيئن آءٌ توسان چڱائي ڪريان،‘ ¹⁰تو پنهنجي نوڪر تي عهد واري جيڪا لافاني شفقت ۽ وفاداري ڏيکاري آهي، تنهن جي ننڍي ۾ ننڍي حصي جي بہ آءٌ لائق ناهيان، ڇاڪاڻ تہ هي يردن آءٌ رڳو پنهنجي لٺ سان پار ڪري آيو هوس، ۽ هاڻي ٻه ڇانوڻيون ٿي پيو آهيان. ¹¹مهرباني ڪري مون کي منهنجي ڀاءُ جي هٿان، يعني عيسو جي هٿان بچاءِ، ڇاڪاڻ تہ مون کي ساڻس ڊپ آهي تہ متان هو اچي مون کي، ٻارن سميت مائرن کي، ماري وجهي. ¹²پر تو چيو هو تہ ’آءٌ ضرور توسان چڱائي ڪندس ۽ تنهنجي نسل کي سمنڊ جي واريءَ وانگر ڪندس، جيڪا ڳڻڻ ۾ نہ ايندي.‘“

¹³هو انهيءَ رات اتي رهيو، پوءِ پنهنجي مال مان پنهنجي ڀاءُ عيسو لاءِ هڪ تحفو کنيائين: ¹⁴ٻه سؤ ٻڪريون ۽ ويهه ٻڪرا، ٻه سؤ رڍون ۽ ويهه ڏنبا، ¹⁵ٽيهه کير ڏيندڙ اُٺڻيون پنهنجن ٻچن سميت، چاليهه ڳئون، ڏهه ڍڳا، ويهه گڏهيون ۽ ڏهه گڏها. ¹⁶اهي سڀ پنهنجي نوڪرن کي ڌڻ ڌڻ ڪري الڳ الڳ سونپي، کين چيائين تہ ”منهنجي اڳيان لنگهي وڃو، ۽ هر ڌڻ ۽ ڌڻ جي وچ ۾ جاءِ ڇڏيندا وڃجو.“ ¹⁷پهرئين کي حڪم ڏنائين تہ ”جڏهن منهنجو ڀاءُ عيسو توکي ملي ۽ پڇي تہ ’تون ڪنهن جو آهين؟ ڪيڏانهن ٿو وڃين؟ اهي تنهنجي اڳيان ڪنهن جا آهن؟‘ ¹⁸تڏهن چئجانس تہ ’اهي تنهنجي نوڪر يعقوب جا آهن، منهنجي مالڪ عيسو ڏانهن موڪليل تحفو. ڏس، هو پاڻ اسان جي پويان آهي.‘“ ¹⁹ٻئي کي، ٽئين کي ۽ ڌڻن جي پويان ايندڙ سڀني کي بہ حڪم ڏنائين تہ ”جڏهن عيسو کي ملو، تڏهن کيس اهڙيءَ ريت چئجو، ²⁰ان سان گڏ چئجو تہ ’تنهنجو نوڪر يعقوب بہ اسان جي پويان اچي ٿو.‘“ ڇاڪاڻ تہ سوچيائين تہ ”آءٌ پنهنجي اڳيان موڪليل تحفي سان کيس راضي ڪندس، پوءِ سندس منهن ڏسندس، ٿي سگهي ٿو تہ هو مون کي قبول ڪري.“

²¹تنهنڪري تحفو سندس اڳيان لنگهي ويو، پر هو پاڻ انهيءَ رات ڇانوڻيءَ ۾ رهيو.

يبوق ندي پار ڪرڻ

²²انهيءَ رات هو اُٿي، پنهنجيون ٻه زالون، ٻه نوڪرياڻيون ۽ يارنهن پٽ ساڻ وٺي، يبوق جي لنگهه تان پار ٿيو. ²³انهن کي وٺي ندي جي پار موڪليائين، ۽ ساڳيءَ طرح سندس جيڪي ڪجهه هو سو سڀ پار موڪليائين. ²⁴يعقوب اڪيلو رهجي ويو. پوءِ هڪ ماڻهو صبح ٿيڻ تائين ساڻس ڪشتي ڪندو رهيو. ²⁵جڏهن ان ماڻهوءَ ڏٺو تہ هو يعقوب تي غالب نٿو اچي سگهي، تڏهن سندس ڪُلهي جي جوڙ کي هٿ لاتائين، ۽ ڪشتيءَ ۾ يعقوب جي ڪُلهي جو جوڙ ٽري پيو.

²⁶ان چيو تہ ”مون کي وڃڻ ڏي، ڇو تہ صبح ٿي رهيو آهي.“ پر يعقوب چيو تہ ”جيستائين تون مون کي برڪت نہ ڏيندين، تيستائين آءٌ توکي وڃڻ نہ ڏيندس.“

²⁷ان کيس چيو تہ ”تنهنجو نالو ڇا آهي؟“ هن وراڻيو تہ ”يعقوب.“

²⁸چيائين تہ ”اڳتي تنهنجو نالو يعقوب نہ سڏبو، پر اسرائيل، ڇاڪاڻ تہ تو اسان جي پيءُ سان ۽ ماڻهن سان زور آزمائي ڪئي آهي ۽ تون غالب آيو آهين.“ ^b b v28 اسرائيل جو مطلب آهي ”هو خدا سان زور آزمائي ڪري ٿو“ — اهو نالو جيڪو اسان جو پيءُ ڪشتيءَ جي رات کان پوءِ يعقوب کي ڏئي ٿو.

²⁹يعقوب کانئس پڇيو تہ ”مهرباني ڪري مون کي پنهنجو نالو ٻڌاءِ.“ ان وراڻيو تہ ”تون منهنجو نالو ڇو ٿو پڇين؟“ پوءِ اتي کيس برڪت ڏنائين.

³⁰پوءِ يعقوب انهيءَ جاءِ جو نالو فنوئيل رکيو ۽ چيائين تہ ”مون اسان جي پيءُ کي منهن ڏيئي منهن ڏٺو، تڏهن بہ منهنجو ساهه بچي ويو.“ ^c c v30 سڄي رات جي ڪشتيءَ کان پوءِ يعقوب جو اقرار: هن اسان جي پيءُ سان منهن ڏيئي منهن ملاقات ڪئي — پنهنجائپ وارو پيءُ اهڙي صورت ۾ جنهن کي هو ڏسي، ڇهي ۽ جنهن سان ڪشتي ڪري سگهي — ۽ سندس جان بچي وئي آهي. ³¹جڏهن هو فنوئيل کان لنگهيو، تڏهن سج مٿس اڀريو، ۽ ڪُلهي سبب لنگڙائيندو پيو هليو. ³²انهيءَ ڪري اڄ بہ بني اسرائيل ڪُلهي جي جوڙ واري ران جي رڳ نہ کائيندا آهن، ڇاڪاڻ تہ هن يعقوب جي ڪُلهي جي جوڙ کي، يعني ران جي رڳ تي اتي ڌڪ هنيو هو.