Nihaona tamin’i Jakoba ny Anjelin’ny Ray
Henoin'i Jakoba fa avy i Esao miaraka amin'ny efatra jato lahy, ka zarainy ny tobiny, mandefa fanomezana an-davadavaka, ary mivavaka amin'ny Rainy fa tsy mendrika izany rehetra izany izy. Irery eo amin'ny renirano izy ka miady mamely hatramin'ny maraina, tsy manaiky hamela ny mpifanandrina aminy tsy voatahy, ary mandeha mandratra, Isiraely no anarany vaovao.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 26–29
32 1Nandeha i Jakoba, dia nihaona taminy ny anjelin’i Raintsika. 2Nony hitan’i Jakoba izy ireo, dia hoy izy: « Toby an’i Raintsika izao! » Ary nataony hoe Mahanaima ny anaran’izany toerana izany. a a v2 Mahanaima dia midika hoe « toby roa » — ny anaran’i Jakoba ilay toerana nihaonany tamin’ny andian’anjelin’i Raintsika.
3Nandefa irak’i Jakoba nialoha azy hankany amin’i Esao rahalahiny any amin’ny tany Seira, ny tanin’i Edoma.
4Nandidy azy ireo izy hoe: « Lazao amin’i Esao tompoko hoe: Manao izao ny mpanomponao Jakoba: Nitoetra tao amin’i Labana aho ka nijanona mandraka ankehitriny. 5Manana omby sy boriky sy ondry aman’osy ary mpanompo lahy sy vavy aho. Efa naniraka hampahafantatra an’i tompoko aho, mba hahita fitia eo imasonao. » 6Niverina tany amin’i Jakoba ny irak’izy ireo ka nilaza hoe: « Nankany amin’i Esao rahalahinao izahay—ary tonga hihaona aminao izy, miaraka aminy lehilahy efa-jato. » 7Natahotra indrindra sy very hevitra i Jakoba. Nzarainy ho toby roa ny olona nanaraka azy sy ny ondry aman’osy sy ny omby ary ny rameva, 8ka hoy izy tao am-pony: « Raha tonga amin’ny toby iray i Esao ka mamely azy, dia handositra ny toby sisa. » 9Dia hoy i Jakoba: « Ry Andriamanitr’i Abrahama raiko sy Andriamanitr’i Isaka raiko, Raiko ô, Ianao izay nilaza tamiko hoe: “Miverena any amin’ny taninao sy ny fianakavianao, mba hanaovako soa anao,” 10kely loatra aho raha ampitahaina amin’ny famindrampo rehetra sy ny fahatokiana rehetra nasehonao ny mpanomponao, fa ny tehiko ihany no nentiko nandalo izao Jordana izao, ary ankehitriny dia tonga toby roa aho. 11Vonjeo aho, azafady, amin’ny tanan’ny rahalahiko, amin’ny tanan’i Esao—fa matahotra azy aho: angamba ho avy izy hamely ahy, na dia ny reny mbamin’ny zanany aza. 12Nefa Ianao nanao hoe: “Hanao soa anao tokoa Aho, ary hataoko tahaka ny fasika amoron-dranomasina ny taranakao, tsy hita isaina noho ny habetsahany.” »
13Nijanona tao izy tamin’iny alina iny, dia naka tamin’izay nananany ho fanomezana ho an’i Esao rahalahiny: 14osy vavy roa-jato sy osy lahy roa-polo, ondry vavy roa-jato sy ondrilahy roa-polo, 15rameva mampinono telo-polo mbamin’ny zanany, ombivavy efa-polo sy vantotr’omby folo, borikivavy roa-polo ary borikilahy folo. 16Natolony ho an’ny mpanompony ireo, andiany isaky ny andiany, samy irery, ary hoy izy tamin’ny mpanompony: « Mialoha ahy ianareo, ary avelao hisy elanelana eo amin’ny andiany sy ny andiany. » 17Nandidy ilay voalohany izy hoe: « Rehefa mihaona aminao i Esao rahalahiko ka manontany anao hoe: “An’iza ianao? Aiza no alehanao? Ary an’iza ireto eo alohanao ireto?” 18dia hoy ianao: “An’ny mpanomponao Jakoba ireo, fanomezana nalefa ho an’i Esao tompoko. Indro, izy ihany any aorianay.” » 19Nandidy ihany koa izy ilay faharoa sy ilay fahatelo ary izay rehetra nanaraka ireo andiam-biby hoe: « Izany ihany no holazainareo amin’i Esao rehefa mahita azy ianareo, 20ary holazainareo koa hoe: “Indro, any aorianay koa ny mpanomponao Jakoba.” » Fa hoy izy tao am-pony: « Hampitony azy aho amin’ny fanomezana mialoha ahy, ary rehefa afaka izany dia hahita ny tavany; angamba hanaiky ahy izy. »
21Dia nialoha azy ny fanomezana, fa izy kosa nijanona tao amin’ny toby tamin’iny alina iny.
Ny fiampitana ny Jaboka
22Nitsangana izy tamin’iny alina iny ka nitondra ny vadiny roa, ny mpanompovavy roa ary ny zanakalahy iraika ambin’ny folo, dia namaky ny fiampitan’ny Jaboka. 23Nentiny ireo ka nampitainy ny renirano, ary toy izany koa no nampitainy izay rehetra nananany. 24Dia nijanona irery i Jakoba. Ary nisy lehilahy nitolona taminy mandra-pahazavan’ny andro. 25Nony hitan’ilay lehilahy fa tsy mahavita an’i Jakoba izy, dia nikasika ny tonon-tehezany, ka nivaivay ny tehezan’i Jakoba rehefa nitolona taminy.
26Hoy izy: « Avelao aho handeha, fa efa maraina ny andro. » Fa hoy i Jakoba: « Tsy havelako handeha ianao raha tsy mitahy ahy. »
27Ary hoy izy taminy: « Iza no anaranao? » Ary hoy izy: « Jakoba. »
28Hoy izy: « Tsy hatao hoe Jakoba intsony ny anaranao, fa Israely, satria nitolona tamin’i Raintsika sy tamin’ny olona ianao ka nandresy. » b b v28 Israely dia midika hoe « miezaka amin’Andriamanitra izy » — ny anarana omen’i Raintsika an’i Jakoba aorian’ny alina nitolonana.
29Nanontany azy i Jakoba hoe: « Lazao amiko, azafady, ny anaranao. » Hoy izy: « Nahoana ianao no manontany ny anarako? » Ary notahiny teo izy.
30Dia nataon’i Jakoba hoe Peniela ilay toerana, fa hoy izy: « Satria nahita an’i Raintsika tava aman-tava aho, nefa voavonjy ny aiko. » c c v30 Ny fanambarana nataon’i Jakoba rehefa avy nitolona nandritra ny alina: nihaona tamin’i Raintsika tava aman-tava izy — ilay Ray amin’ny fifandraisana, tamin’ny endrika azony nahita sy nikasihana ary nifanditra taminy — ary voavonjy ny ainy. 31Nony nandalo an’i Penoela izy, dia nitsiry taminy ny masoandro, ary nitsilampilana izy noho ny tonon-tehezany. 32Izany no antony tsy mihinan’ny Israelita ny hozatry ny feny eo amin’ny tonon-tehezana mandraka androany—satria nikasika ny tonon-tehezan’i Jakoba teo amin’ny hozatry ny feny ilay lehilahy.
