Genesis 32

32 ¹Mipadayon si Jacob sa iyang panaw, ug gitagbo siya sa mga anghel sa atong Amahan. ²Nakita sila ni Jacob ug miingon, “Mao kini ang kampo sa atong Amahan!” Ginganlan niya kadtong dapita ug Mahanaim. ^a a v2 Ang Mahanaim nagkahulogan ug “duha ka kampo” — ang ngalan nga gihatag ni Jacob sa dapit diin iyang gitagbo ang panon sa mga anghel sa atong Amahan.

³Nagpadala si Jacob ug mga mensahero una kaniya ngadto kang Esau nga iyang igsoon didto sa yuta sa Seir, ang teritoryo sa Edom.

⁴Gisugo niya sila, “Sultihi ninyo ang akong agalon nga si Esau: Miingon ang imong alagad nga si Jacob, Nagpuyo ako uban kang Laban ug nagpabilin didto hangtod karon. ⁵Aduna akoy mga baka, mga asno, mga panon sa kahayopan, ug mga sulugoon—lalaki ug babaye. Nagpadala ako aron ipahibalo sa akong agalon, aron makakaplag ug kalooy sa imong mga mata.” ⁶Mibalik ang mga mensahero kang Jacob, “Miadto kami sa imong igsoon nga si Esau—moabot siya aron sa pagtagbo kanimo, uban ang 400 ka lalaki.” ⁷Nahadlok pag-ayo si Jacob ug nabalaka. Gibahin niya ang mga tawo nga uban kaniya, ug ang mga panon sa karnero, mga baka, ug mga kamelyo, ngadto sa duha ka kampo, ⁸nga nag-ingon, “Kon moabot si Esau sa usa ka kampo ug sulongon kini, ang nahibiling kampo makaikyas.” ⁹Unya miingon si Jacob, “O Dios sa akong amahan nga si Abraham ug Dios sa akong amahan nga si Isaac, akong Amahan, nga nag-ingon kanako, ‘Balik sa imong yuta ug kaparyentehan, aron maayo ang akong pagtagad kanimo,’ ¹⁰dili ako takos sa labing gamay sa tanang gugmang walay paglubad ug pagkamatinumanon nga imong gipakita sa imong alagad, kay mitabok ako niining Jordan nga may sungkod lamang, ug karon nahimo akong duha ka kampo. ¹¹Luwasa ako, nagpakilooy ako, gikan sa kamot sa akong igsoon, gikan sa kamot ni Esau—nahadlok ako kaniya: basin moabot siya ug mosulong kanako, ang mga inahan uban sa mga anak. ¹²Apan ikaw miingon, ‘Sa pagkatinuod magmaayo ako kanimo ug himoon ko ang imong mga kaliwat nga sama sa balas sa dagat, nga dili maihap sa kadaghan.’”

¹³Nagpabilin siya didto niadtong gabhiona, unya mikuha ug gasa alang sa iyang igsoon nga si Esau gikan sa iyang gipanag-iya: ¹⁴200 ka bayeng kanding ug 20 ka laki nga kanding, 200 ka bayeng karnero ug 20 ka laki nga karnero, ¹⁵30 ka nagpasusong kamelyo uban sa ilang mga nati, 40 ka baka, 10 ka torong baka, 20 ka bayeng asno, 10 ka laki nga asno. ¹⁶Gihatag niya kini sa iyang mga sulugoon, matag panon nga nagkalain-lain, ug giingnan niya ang iyang mga sulugoon, “Pag-una kamo kanako, ug butangi ug luna ang matag panon.” ¹⁷Gisugo niya ang nahauna, “Kon tagboon ka ni Esau nga akong igsoon ug mangutana kanimo, ‘Kang kinsa ka? Asa ka padulong? Kang kinsa kining mga anaa sa imong atubangan?’ ¹⁸nan tubaga, ‘Iya kini sa imong alagad nga si Jacob, usa ka gasa nga gipadala ngadto sa akong agalon nga si Esau. Tan-awa, anaa siya mismo sa among luyo.’” ¹⁹Gisugo usab niya ang ikaduha, ang ikatulo, ug ang tanang misunod sa mga panon, “Ingna si Esau sa samang butang kon makita ninyo siya, ²⁰ug moingon kamo, ‘Usab, ang imong alagad nga si Jacob anaa sa among luyo.’” Kay naghunahuna siya, “Pakalmahon ko siya pinaagi sa gasa nga nagauna kanako, unya makita ko ang iyang nawong; tingali dawaton niya ako.”

²¹Busa milabay ang gasa nga nag-una kaniya, ug siya mismo nagpabilin niadtong gabhiona sa kampo.

Ang Pagtabok sa Jabbok

²²Niadtong gabhiona mibangon siya, gidala ang iyang duha ka asawa, duha ka sulugoong babaye, ug napulog usa ka anak nga lalaki, ug mitabok sa tabokanan sa Jabbok. ²³Gikuha niya sila ug gipatabok sa sapa, ug gipatabok usab ang tanan niyang gipanag-iya. ²⁴Ug nahibilin si Jacob nga nag-inusara. Ug may usa ka tawo nga nakigdumog kaniya hangtod sa pagbanagbanag sa adlaw. ²⁵Sa nakita nga dili niya mapildi si Jacob, gihikap sa tawo ang lutahan sa iyang balat-ang, ug nalisa ang balat-ang ni Jacob samtang sila nagdumog.

²⁶Miingon siya, “Buhii ako; nagbanagbanag na ang kaadlawon.” Apan miingon si Jacob, “Dili ko ikaw buhian gawas kon panalanginan mo ako.”

²⁷Ug miingon siya kaniya, “Unsa ang imong ngalan?” Ug mitubag siya, “Jacob.”

²⁸Miingon siya, “Dili ka na paganganlan nga Jacob, kondili Israel, kay nakigbisog ka sa atong Amahan ug sa mga tawo, ug nagmadaugon.” ^b b v28 Ang Israel nagkahulogan ug “nakigbisog siya sa Dios” — ang ngalan nga gihatag sa atong Amahan kang Jacob human sa gabii sa pagdumog.

²⁹Nangutana si Jacob kaniya, “Palihog sultihi ako sa imong ngalan.” Miingon siya, “Nganong nangutana ka man sa akong ngalan?” Ug gipanalanginan niya siya didto.

³⁰Busa ginganlan ni Jacob ang dapit ug Peniel: “Kay nakita ko ang atong Amahan nawong sa nawong, apan naluwas ang akong kinabuhi.” ^c c v30 Ang pagsugid ni Jacob human sa tibuok gabiing pagdumog: nakigtagbo siya sa atong Amahan nawong sa nawong — ang relasyonal nga Amahan sa dagway nga iyang makita, mahikap, ug makigsangka — ug naluwas ang iyang kinabuhi. ³¹Misidlak ang adlaw kaniya samtang milabay siya sa Penuel, nga nagkiang tungod sa iyang balat-ang. ³²Mao kini nganong, bisan karon, ang mga Israelita dili mokaon sa unod sa paa nga anaa sa lutahan sa balat-ang—kay gihampak niya ang lutahan sa balat-ang ni Jacob didto, sa unod sa paa.