હવે છપાયેલી
પુસ્તક

પિતાના દૂતો યાકૂબને મળે છે

એસાવ ચારસો માણસો સાથે આવી રહ્યો છે એ સાંભળીને યાકૂબ પોતાની છાવણીના ભાગ પાડે છે, ભેટોની હારમાળા મોકલે છે, અને પોતાના પિતાને પ્રાર્થના કરે છે કે પોતે આમાંના કશાને લાયક નથી. નદી પાસે એકલો તે પરોઢ સુધી કુસ્તી કરે છે, આશીર્વાદ વિના પોતાના પ્રતિસ્પર્ધીને છોડવાની ના પાડે છે, અને ઇઝરાયલ નામ પામીને લંગડાતો ચાલ્યો જાય છે.

અધ્યાય 32.

યાકૂબ પોતાને માર્ગે આગળ ચાલ્યો, ત્યારે આપણા પિતાના દૂતો તેને મળ્યા. યાકૂબે તેમને જોઈને કહ્યું, “આ તો આપણા પિતાની છાવણી છે!” તેણે તે જગ્યાનું નામ માહનાઇમ પાડ્યું. a a v2 માહનાઇમ એટલે “બે છાવણીઓ” — જ્યાં યાકૂબ આપણા પિતાના દૂતોના સૈન્યને મળ્યો તે જગ્યાને તેણે આપેલું નામ.

યાકૂબે પોતાની આગળ સેઈર દેશમાં, અદોમના પ્રદેશમાં, પોતાના ભાઈ એસાવ પાસે સંદેશવાહકો મોકલ્યા.

તેણે તેમને આજ્ઞા કરી, “મારા ધણી એસાવને કહેજો: તમારો સેવક યાકૂબ કહે છે કે, હું લાબાનની સાથે રહ્યો છું ને અત્યાર સુધી ત્યાં જ રોકાયો છું. મારી પાસે બળદો, ગધેડાં, ઘેટાંબકરાં ને દાસદાસીઓ છે. મેં મારા ધણીને જણાવવા માટે સંદેશો મોકલ્યો છે, જેથી તમારી નજરમાં મને કૃપા મળે.” સંદેશવાહકો યાકૂબ પાસે પાછા આવ્યા: “અમે તમારા ભાઈ એસાવ પાસે ગયા—તે તમને મળવા આવી રહ્યો છે, ને તેની સાથે ચારસો માણસો છે.” યાકૂબ ખૂબ ગભરાઈ ગયો ને વ્યાકુળ થયો. તેણે પોતાની સાથેના લોકોને તથા ઘેટાંબકરાં, જાનવરો ને ઊંટોને બે છાવણીઓમાં વહેંચી નાખ્યાં, કેમ કે તેણે વિચાર્યું, “જો એસાવ એક છાવણી પાસે આવીને તેના પર હુમલો કરે, તો બાકીની છાવણી બચી જશે.” ત્યારે યાકૂબે કહ્યું, “મારા પિતા ઇબ્રાહિમના ઈશ્વર ને મારા પિતા ઇસહાકના ઈશ્વર, મારા પિતા, જેમણે મને કહ્યું હતું, ‘તારા દેશમાં ને તારા કુટુંબમાં પાછો જા, ને હું તારું ભલું કરીશ,’ તમે તમારા સેવક પર જે સર્વ અવિચળ પ્રેમ ને વિશ્વાસુપણું દર્શાવ્યું છે તેના સૌથી નાના અંશને પણ હું લાયક નથી, કેમ કે હું ફક્ત મારી લાકડી લઈને આ યર્દન ઓળંગી ગયો હતો, ને હવે હું બે છાવણીઓ જેટલો થયો છું. કૃપા કરીને મને મારા ભાઈના હાથમાંથી, એસાવના હાથમાંથી બચાવો—હું તેનાથી ડરું છું: રખેને તે આવીને મને, છોકરાં સહિત માતાઓને મારી નાખે. પણ તમે કહ્યું હતું, ‘હું નિશ્ચે તારું ભલું કરીશ ને તારા વંશજોને સમુદ્રની રેતી જેવા, ગણી ન શકાય એટલા, બનાવીશ.’”

તે રાત્રે તે ત્યાં જ રોકાયો, પછી પોતાની પાસે જે હતું તેમાંથી પોતાના ભાઈ એસાવ માટે ભેટ લીધી: બસો બકરીઓ ને વીસ બકરા, બસો ઘેટીઓ ને વીસ ઘેટા, ધાવણાં બચ્ચાં સહિત ત્રીસ ઊંટડીઓ, ચાળીસ ગાયો, દસ બળદો, વીસ ગધેડીઓ ને દસ ગધેડા. તેણે તે પોતાના સેવકોને, દરેક ટોળું અલગ અલગ, સોંપ્યાં, ને પોતાના સેવકોને કહ્યું, “મારી આગળ ચાલો, ને એક ટોળા ને બીજા ટોળા વચ્ચે અંતર રાખો.” તેણે પહેલાને આજ્ઞા કરી, “જ્યારે મારો ભાઈ એસાવ તને મળે ને તને પૂછે કે, ‘તું કોનો છે? તું ક્યાં જાય છે? તારી આગળનાં આ પ્રાણીઓ કોનાં છે?’ ત્યારે કહેજે, ‘એ તો આપના સેવક યાકૂબનાં છે, મારા ધણી એસાવને મોકલેલી ભેટ છે. જુઓ, તે પોતે અમારી પાછળ આવે છે.’” તેણે બીજાને, ત્રીજાને ને ટોળાંની પાછળ ચાલનારા સર્વને પણ આજ્ઞા કરી, “જ્યારે તમને એસાવ મળે ત્યારે તેને એ જ કહેજો, ને તમે કહેજો, ‘વળી, આપનો સેવક યાકૂબ અમારી પાછળ આવે છે.’” કેમ કે તેણે વિચાર્યું, “મારી આગળ મોકલેલી ભેટથી હું તેને શાંત કરીશ, પછી તેનું મોં જોઈશ; કદાચ તે મારો સ્વીકાર કરે.”

એમ ભેટ તેની આગળ ચાલી ગઈ, ને તે પોતે તે રાત્રે છાવણીમાં જ રોકાયો.

યાબ્બોક ઓળંગવું

તે રાત્રે તે ઊઠ્યો, ને પોતાની બે પત્નીઓ, બે દાસીઓ ને અગિયાર દીકરાઓને લઈને યાબ્બોક નદીનો આરો ઓળંગ્યો. તેણે તેમને લઈને નદી પાર કરાવ્યાં, ને એ જ રીતે પોતાની પાસે જે સર્વ હતું તે પણ પાર કરાવ્યું. ને યાકૂબ એકલો રહી ગયો. ને એક પુરુષ પ્રભાત થતાં સુધી તેની સાથે કુસ્તી કરતો રહ્યો. જ્યારે તે પુરુષે જોયું કે તે યાકૂબને હરાવી શકતો નથી, ત્યારે તેણે યાકૂબના સાથળના સાંધાને સ્પર્શ કર્યો, ને કુસ્તી કરતાં કરતાં યાકૂબના સાથળનો સાંધો ઊતરી ગયો.

તેણે કહ્યું, “મને જવા દે; પ્રભાત થવા આવ્યું છે.” પણ યાકૂબે કહ્યું, “જ્યાં સુધી તું મને આશીર્વાદ નહિ આપે, ત્યાં સુધી હું તને જવા નહિ દઉં.”

તેણે તેને પૂછ્યું, “તારું નામ શું છે?” તેણે કહ્યું, “યાકૂબ.”

તેણે કહ્યું, “હવેથી તારું નામ યાકૂબ નહિ, પણ ઇઝરાયલ કહેવાશે, કેમ કે તું આપણા પિતાની સાથે ને માણસોની સાથે ઝઝૂમ્યો છે, ને જીત્યો છે.” b b v28 ઇઝરાયલ એટલે “તે ઈશ્વરની સાથે ઝઝૂમે છે” — કુસ્તીની રાત પછી આપણા પિતાએ યાકૂબને આપેલું નામ.

યાકૂબે તેને પૂછ્યું, “કૃપા કરીને મને તમારું નામ કહો.” તેમણે કહ્યું, “તું શા માટે મારું નામ પૂછે છે?” ને તેમણે ત્યાં તેને આશીર્વાદ આપ્યો.

તેથી યાકૂબે તે જગ્યાનું નામ પનીએલ પાડ્યું: “કેમ કે મેં આપણા પિતાને રૂબરૂ જોયા છે, તોપણ મારો જીવ બચ્યો.” c c v30 આખી રાતની કુસ્તી પછી યાકૂબનો એકરાર: તે આપણા પિતાને રૂબરૂ મળ્યો છે — સંબંધના પિતા, જેમને તે જોઈ, સ્પર્શી ને જેમની સાથે ઝઝૂમી શક્યો તેવા રૂપમાં — ને તેનો જીવ બચી ગયો છે. જ્યારે તે પનૂએલ ઓળંગી ગયો ત્યારે તેના પર સૂર્ય ઊગ્યો, ને તે પોતાના સાથળને લીધે લંગડાતો ચાલતો હતો. આથી જ, આજ સુધી, ઇઝરાયલીઓ સાથળના સાંધા પરની જાંઘની નસ ખાતા નથી—કેમ કે તેણે ત્યાં, જાંઘની નસ આગળ, યાકૂબના સાથળના સાંધાને માર્યો હતો.