ഉൽപത്തി 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹യാക്കോബ് തന്റെ വഴിയേ പോയി; നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതന്മാർ അവനെ എതിരേറ്റു. ²യാക്കോബ് അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, “ഇത് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പാളയമാകുന്നു!” എന്നു പറഞ്ഞു. ആ സ്ഥലത്തിന് അവൻ മഹനയീം എന്നു പേരിട്ടു. ^a a v2 മഹനയീം എന്നതിന് “രണ്ടു പാളയങ്ങൾ” എന്നർഥം — നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദൂതഗണത്തെ യാക്കോബ് എതിരേറ്റ സ്ഥലത്തിന് അവൻ നല്കിയ പേര്.

³സേയീർ ദേശത്ത്, എദോം പ്രദേശത്ത്, തന്റെ സഹോദരനായ ഏശാവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് യാക്കോബ് തനിക്കു മുമ്പായി ദൂതന്മാരെ അയച്ചു.

⁴അവൻ അവരോടു കല്പിച്ചു: “എന്റെ യജമാനനായ ഏശാവിനോട് ഇപ്രകാരം പറയുവിൻ: ‘താങ്കളുടെ ദാസനായ യാക്കോബ് പറയുന്നു: ഞാൻ ലാബാന്റെ അടുക്കൽ പാർത്ത് ഇതുവരെ താമസിച്ചിരിക്കുന്നു. ⁵എനിക്ക് കാളകളും കഴുതകളും ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളും ദാസീദാസന്മാരും ഉണ്ട്. താങ്കളുടെ കൺമുമ്പിൽ കൃപ ലഭിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ യജമാനനെ അറിയിക്കുവാൻ ഞാൻ ആളയച്ചിരിക്കുന്നു.’” ⁶ദൂതന്മാർ യാക്കോബിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവന്നു: “ഞങ്ങൾ താങ്കളുടെ സഹോദരനായ ഏശാവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു; അവൻ താങ്കളെ എതിരേൽക്കുവാൻ വരുന്നു, അവനോടൊപ്പം നാനൂറു പുരുഷന്മാരുമുണ്ട്.” ⁷യാക്കോബ് ഏറ്റവും ഭയപ്പെട്ട് വ്യാകുലപ്പെട്ടു. തന്നോടുകൂടെയുള്ള ജനത്തെയും ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളെയും കന്നുകാലികളെയും ഒട്ടകങ്ങളെയും അവൻ രണ്ടു കൂട്ടമായി വിഭജിച്ചു, ⁸“ഏശാവ് ഒരു കൂട്ടത്തിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി അതിനെ ആക്രമിച്ചാൽ, ശേഷിക്കുന്ന കൂട്ടം രക്ഷപ്പെടും” എന്ന് അവൻ വിചാരിച്ചു. ⁹അപ്പോൾ യാക്കോബ് പറഞ്ഞു: “എന്റെ പിതാവായ അബ്രാഹാമിന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ പിതാവായ യിസ്ഹാക്കിന്റെ ദൈവമേ, ‘നിന്റെ ദേശത്തേക്കും ബന്ധുക്കളുടെ അടുക്കലേക്കും മടങ്ങിച്ചെല്ലുക, ഞാൻ നിനക്കു നന്മ ചെയ്യും’ എന്ന് എന്നോട് അരുളിച്ചെയ്ത എന്റെ പിതാവേ, ¹⁰അങ്ങ് അങ്ങയുടെ ദാസന് കാണിച്ച സകല അചഞ്ചലസ്നേഹത്തിനും വിശ്വസ്തതയ്ക്കും ഏറ്റവും ചെറിയതിനുപോലും ഞാൻ അയോഗ്യനാകുന്നു; എന്തെന്നാൽ എന്റെ വടിയുമായി മാത്രം ഞാൻ ഈ യോർദാൻ കടന്നു, ഇപ്പോൾ ഞാൻ രണ്ടു കൂട്ടമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. ¹¹എന്റെ സഹോദരന്റെ കൈയിൽനിന്ന്, ഏശാവിന്റെ കൈയിൽനിന്ന്, ദയവായി എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ; ഞാൻ അവനെ ഭയപ്പെടുന്നു: അവൻ വന്ന് എന്നെയും മക്കളോടുകൂടെ അമ്മമാരെയും സംഹരിച്ചേക്കാം. ¹²എന്നാൽ അങ്ങ്, ‘ഞാൻ നിശ്ചയമായും നിനക്കു നന്മ ചെയ്യും, നിന്റെ സന്തതിയെ എണ്ണിക്കൂടാത്തവിധം കടലിലെ മണൽപോലെ ആക്കും’ എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തുവല്ലോ.”

¹³അന്നു രാത്രി അവൻ അവിടെ താമസിച്ചു; പിന്നെ തനിക്കുള്ളതിൽനിന്ന് തന്റെ സഹോദരനായ ഏശാവിന് ഒരു സമ്മാനം എടുത്തു: ¹⁴ഇരുനൂറു പെൺകോലാടുകളും ഇരുപതു മുട്ടാടുകളും, ഇരുനൂറു പെൺചെമ്മരിയാടുകളും ഇരുപതു ആട്ടുകൊറ്റന്മാരും, ¹⁵കുട്ടികളോടുകൂടിയ മുപ്പതു കറവ ഒട്ടകങ്ങൾ, നാല്പതു പശുക്കൾ, പത്തു കാളകൾ, ഇരുപതു പെൺകഴുതകൾ, പത്തു ആൺകഴുതകൾ. ¹⁶അവൻ അവയെ വെവ്വേറെ കൂട്ടംകൂട്ടമായി തന്റെ ദാസന്മാരുടെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചു, “എനിക്കു മുമ്പായി കടന്നുപോകുവിൻ, ഓരോ കൂട്ടത്തിനും ഇടയ്ക്ക് അകലം വിടുവിൻ” എന്ന് തന്റെ ദാസന്മാരോടു പറഞ്ഞു. ¹⁷ഒന്നാമത്തവനോട് അവൻ കല്പിച്ചു: “എന്റെ സഹോദരനായ ഏശാവ് നിന്നെ എതിരേറ്റ്, ‘നീ ആരുടെ ആൾ? എവിടേക്കു പോകുന്നു? നിനക്കു മുമ്പിലുള്ള ഇവ ആരുടേത്?’ എന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ, ¹⁸‘ഇവ താങ്കളുടെ ദാസനായ യാക്കോബിന്റേതാകുന്നു; എന്റെ യജമാനനായ ഏശാവിന് അയച്ച സമ്മാനമാകുന്നു. ഇതാ, അവൻതന്നെ ഞങ്ങളുടെ പിന്നാലെ ഉണ്ട്’ എന്നു പറയുക.” ¹⁹രണ്ടാമത്തവനോടും മൂന്നാമത്തവനോടും കൂട്ടങ്ങളുടെ പിന്നാലെ പോകുന്ന എല്ലാവരോടും അവൻ കല്പിച്ചു: “ഏശാവിനെ കാണുമ്പോൾ അവനോട് ഇപ്രകാരംതന്നെ പറയുവിൻ, ²⁰‘താങ്കളുടെ ദാസനായ യാക്കോബും ഞങ്ങളുടെ പിന്നാലെ ഉണ്ട്’ എന്നുകൂടെ പറയുവിൻ.” എന്തെന്നാൽ, “എനിക്കു മുമ്പായി പോകുന്ന സമ്മാനംകൊണ്ട് ഞാൻ അവനെ പ്രസാദിപ്പിക്കും, പിന്നെ അവന്റെ മുഖം കാണും; പക്ഷേ അവൻ എന്നെ സ്വീകരിച്ചേക്കാം” എന്ന് അവൻ വിചാരിച്ചു.

²¹അങ്ങനെ സമ്മാനം അവനു മുമ്പായി കടന്നുപോയി; അവനോ ആ രാത്രി പാളയത്തിൽ താമസിച്ചു.

യാബ്ബോക്ക് കടക്കുന്നു

²²ആ രാത്രി അവൻ എഴുന്നേറ്റ്, തന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരെയും രണ്ടു ദാസിമാരെയും പതിനൊന്നു പുത്രന്മാരെയും കൂട്ടി യാബ്ബോക്ക് കടവ് കടന്നു. ²³അവൻ അവരെ കൂട്ടി തോട്ടിനക്കരെ കടത്തി; തനിക്കുള്ളതൊക്കെയും അങ്ങനെതന്നെ അക്കരെ കടത്തി. ²⁴യാക്കോബ് തനിയെ ശേഷിച്ചു. ഒരു പുരുഷൻ പുലരുവോളം അവനോടു മല്ലുപിടിച്ചു. ²⁵യാക്കോബിനെ തോല്പിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ലെന്നു കണ്ടപ്പോൾ, ആ പുരുഷൻ അവന്റെ ഇടുപ്പുസന്ധിയിൽ തൊട്ടു; മല്ലുപിടിക്കുമ്പോൾ യാക്കോബിന്റെ ഇടുപ്പ് ഉളുക്കിപ്പോയി.

²⁶“എന്നെ വിട്ടയയ്ക്കുക; പുലരുന്നുവല്ലോ” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ യാക്കോബ്, “നീ എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചല്ലാതെ ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടയയ്ക്കുകയില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു.

²⁷“നിന്റെ പേരെന്ത്?” എന്ന് അവൻ അവനോടു ചോദിച്ചു. “യാക്കോബ്” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.

²⁸“ഇനി നിന്റെ പേര് യാക്കോബ് എന്നല്ല, യിസ്രായേൽ എന്നായിരിക്കും; എന്തെന്നാൽ നീ നമ്മുടെ പിതാവിനോടും മനുഷ്യരോടും മല്ലുപിടിച്ച് ജയിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. ^b b v28 യിസ്രായേൽ എന്നതിന് “അവൻ ദൈവത്തോടു പോരാടുന്നു” എന്നർഥം — മല്ലുപിടിച്ച രാത്രിക്കുശേഷം നമ്മുടെ പിതാവ് യാക്കോബിനു നല്കുന്ന പേര്.

²⁹“ദയവായി അങ്ങയുടെ പേര് എന്നോടു പറയേണമേ” എന്ന് യാക്കോബ് അവനോടു ചോദിച്ചു. “നീ എന്റെ പേര് ചോദിക്കുന്നതെന്തിന്?” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. അവിടെവെച്ച് അവൻ അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചു.

³⁰അങ്ങനെ യാക്കോബ് ആ സ്ഥലത്തിന് പെനീയേൽ എന്നു പേരിട്ടു: “ഞാൻ നമ്മുടെ പിതാവിനെ അഭിമുഖമായി കണ്ടു, എന്നിട്ടും എന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടുവല്ലോ.” ^c c v30 രാത്രി മുഴുവൻ മല്ലുപിടിച്ചതിനുശേഷമുള്ള യാക്കോബിന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിൽ: അവൻ നമ്മുടെ പിതാവിനെ അഭിമുഖമായി കണ്ടുമുട്ടി — കാണുവാനും തൊടുവാനും മല്ലിടുവാനും കഴിയുന്ന രൂപത്തിലുള്ള ബന്ധപരമായ പിതാവിനെത്തന്നെ — എന്നിട്ടും അവന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ³¹അവൻ പെനൂയേൽ കടന്നുപോകുമ്പോൾ സൂര്യൻ അവന്റെമേൽ ഉദിച്ചു; ഇടുപ്പുനിമിത്തം അവൻ മുടന്തിനടന്നു. ³²അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്നുവരെയും യിസ്രായേൽമക്കൾ ഇടുപ്പുസന്ധിയിലെ തുടയിലെ ഞരമ്പ് ഭക്ഷിക്കാത്തത് — എന്തെന്നാൽ തുടയിലെ ഞരമ്പിൽ, അവിടെവെച്ച്, അവൻ യാക്കോബിന്റെ ഇടുപ്പുസന്ധിയിൽ തട്ടിയല്ലോ.