ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ದೂತರು ಯಾಕೋಬನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ
ಏಸಾವನು ನಾನೂರು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ಕೇಳಿ ಯಾಕೋಬನು ತನ್ನ ಪಾಳೆಯವನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಿ, ಒಂದರ ಹಿಂದೊಂದು ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ತಾನು ಅರ್ಹನಲ್ಲವೆಂದು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೊಳೆಯ ಬಳಿ ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದಾಗ ಬೆಳಗಾಗುವ ತನಕ ಹೋರಾಡಿ, ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯದೆ ತನ್ನ ಎದುರಾಳಿಯನ್ನು ಬಿಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಎಂಬ ಹೊಸ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಂಟುತ್ತಾ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ.
32 1ಯಾಕೋಬನು ತನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲು, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ದೂತರು ಅವನನ್ನು ಎದುರುಗೊಂಡರು. 2ಯಾಕೋಬನು ಅವರನ್ನು ಕಂಡು, “ಇದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಪಾಳೆಯ!” ಎಂದನು. ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಮಹನಯಿಮ್ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟನು. a a v2 ಮಹನಯಿಮ್ ಎಂದರೆ “ಎರಡು ಪಾಳೆಯಗಳು” — ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ದೂತಸೈನ್ಯವನ್ನು ಎದುರುಗೊಂಡ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಯಾಕೋಬನು ಇಟ್ಟ ಹೆಸರು.
3ಯಾಕೋಬನು ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಾದ ಏಸಾವನ ಬಳಿಗೆ, ಸೇಯೀರ್ ಸೀಮೆಯ ಎದೋಮ್ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ, ತನ್ನ ಮುಂದಾಗಿ ಸಂದೇಶವಾಹಕರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.
4ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು: “ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಏಸಾವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿರಿ: ‘ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಾದ ಯಾಕೋಬನು ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ನಾನು ಲಾಬಾನನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಿ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಇದ್ದೆನು.’ 5ನನಗೆ ಎತ್ತುಗಳೂ ಕತ್ತೆಗಳೂ ಕುರಿಮಂದೆಗಳೂ ದಾಸದಾಸಿಯರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ದಯೆ ದೊರೆಯಲೆಂದು, ನನ್ನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೇನೆ.” 6ಸಂದೇಶವಾಹಕರು ಯಾಕೋಬನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು, “ನಾವು ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣನಾದ ಏಸಾವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದೆವು; ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು 400 ಮಂದಿಯೊಡನೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದರು. 7ಯಾಕೋಬನು ಬಹಳ ಭಯಪಟ್ಟು ಕಳವಳಗೊಂಡನು. ತನ್ನೊಂದಿಗಿದ್ದ ಜನರನ್ನೂ ಕುರಿಮಂದೆಗಳನ್ನೂ ದನಗಳನ್ನೂ ಒಂಟೆಗಳನ್ನೂ ಎರಡು ಪಾಳೆಯಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ, 8“ಏಸಾವನು ಒಂದು ಪಾಳೆಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅದನ್ನು ಹೊಡೆದರೆ, ಉಳಿದ ಪಾಳೆಯವು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು” ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು. 9ಆಗ ಯಾಕೋಬನು, “ನನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ಅಬ್ರಹಾಮನ ದೇವರೇ, ನನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ಇಸಾಕನ ದೇವರೇ, ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ, ‘ನಿನ್ನ ದೇಶಕ್ಕೂ ಬಂಧುಬಳಗಕ್ಕೂ ಹಿಂತಿರುಗು, ನಾನು ನಿನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವೆನು’ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿದವರೇ, 10ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಅಚಲಪ್ರೀತಿಯ ಮತ್ತು ನಂಬಿಗಸ್ತಿಕೆಯ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಭಾಗಕ್ಕೂ ನಾನು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಕೇವಲ ನನ್ನ ಕೋಲಿನೊಡನೆ ಈ ಯೊರ್ದನ್ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿದೆನು, ಈಗ ಎರಡು ಪಾಳೆಯಗಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. 11ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಕೈಯಿಂದ, ಏಸಾವನ ಕೈಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ; ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಭಯಪಡುತ್ತೇನೆ: ಅವನು ಬಂದು ನನ್ನನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ತಾಯಂದಿರನ್ನೂ ಹೊಡೆದುಬಿಡಬಹುದು. 12ಆದರೆ ನೀವು, ‘ನಾನು ನಿನಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಿನ್ನ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಸಮುದ್ರದ ಮರಳಿನಂತೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವೆನು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ.”
13ಅವನು ಆ ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದು, ತನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದುದರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಾದ ಏಸಾವನಿಗೆ ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ಕೊಡಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು: 14200 ಹೆಣ್ಣಾಡುಗಳೂ ಇಪ್ಪತ್ತು ಹೋತಗಳೂ, 200 ಕುರಿಗಳೂ ಇಪ್ಪತ್ತು ಟಗರುಗಳೂ, 15ಮರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಲೂಡಿಸುವ ಮೂವತ್ತು ಒಂಟೆಗಳೂ, ನಲವತ್ತು ಹಸುಗಳೂ, ಹತ್ತು ಹೋರಿಗಳೂ, ಇಪ್ಪತ್ತು ಹೆಣ್ಣುಕತ್ತೆಗಳೂ, ಹತ್ತು ಗಂಡುಕತ್ತೆಗಳೂ. 16ಅವುಗಳನ್ನು ಅವನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹಿಂಡುಹಿಂಡಾಗಿ ತನ್ನ ಸೇವಕರ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, “ನನ್ನ ಮುಂದಾಗಿ ಹೋಗಿರಿ, ಹಿಂಡಿಗೂ ಹಿಂಡಿಗೂ ನಡುವೆ ಅಂತರವಿಡಿರಿ,” ಎಂದು ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. 17ಅವನು ಮೊದಲನೆಯವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು: “ನನ್ನ ಅಣ್ಣನಾದ ಏಸಾವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎದುರುಗೊಂಡು, ‘ನೀನು ಯಾರವನು? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀ? ನಿನ್ನ ಮುಂದಿರುವ ಇವು ಯಾರವು?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ, 18ಆಗ ನೀನು, ‘ಇವು ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಾದ ಯಾಕೋಬನವು; ನನ್ನ ಒಡೆಯನಾದ ಏಸಾವನಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ಕಾಣಿಕೆ. ಇಗೋ, ಅವನು ತಾನೇ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳು.” 19ಅದೇ ರೀತಿ ಅವನು ಎರಡನೆಯವನಿಗೂ ಮೂರನೆಯವನಿಗೂ ಹಿಂಡುಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ, “ನೀವು ಏಸಾವನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅವನಿಗೆ ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿರಿ; 20‘ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಾದ ಯಾಕೋಬನು ಸಹ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ’ ಎಂದೂ ಹೇಳಿರಿ,” ಎಂದನು. ಏಕೆಂದರೆ, “ನನ್ನ ಮುಂದಾಗಿ ಹೋಗುವ ಕಾಣಿಕೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವೆನು; ಬಹುಶಃ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು” ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.
21ಹೀಗೆ ಕಾಣಿಕೆಯು ಅವನ ಮುಂದಾಗಿ ಹೋಯಿತು; ಅವನಾದರೋ ಆ ರಾತ್ರಿ ಪಾಳೆಯದಲ್ಲೇ ಉಳಿದನು.
ಯಬ್ಬೋಕ್ ಹೊಳೆಯನ್ನು ದಾಟಿದ್ದು
22ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವನು ಎದ್ದು, ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನೂ ಇಬ್ಬರು ದಾಸಿಯರನ್ನೂ ಹನ್ನೊಂದು ಮಂದಿ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಯಬ್ಬೋಕ್ ಹಾಯ್ಗಡವನ್ನು ದಾಟಿದನು. 23ಅವನು ಅವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊಳೆಯನ್ನು ದಾಟಿಸಿದನು; ಅದೇ ರೀತಿ ತನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ದಾಟಿಸಿದನು. 24ಯಾಕೋಬನು ಒಬ್ಬನೇ ಉಳಿದನು. ಆಗ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನು ಉದಯವಾಗುವ ತನಕ ಅವನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದನು. 25ಅವನು ಯಾಕೋಬನನ್ನು ಸೋಲಿಸಲಾರೆನೆಂದು ಕಂಡು, ಅವನ ತೊಡೆಗಂಟನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದನು; ಅವರು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಯಾಕೋಬನ ತೊಡೆಗಂಟು ತಪ್ಪಿಹೋಯಿತು.
26ಆ ಪುರುಷನು, “ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಉದಯವಾಗುತ್ತಿದೆ,” ಎಂದನು. ಆದರೆ ಯಾಕೋಬನು, “ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸದ ಹೊರತು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ,” ಎಂದನು.
27ಅವನು ಅವನಿಗೆ, “ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇನು?” ಎಂದನು. ಅವನು, “ಯಾಕೋಬ,” ಎಂದನು.
28ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಪುರುಷನು, “ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಯಾಕೋಬ ಅಲ್ಲ, ಇಸ್ರಾಯೇಲ್; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೊಡನೆಯೂ ಮನುಷ್ಯರೊಡನೆಯೂ ಹೋರಾಡಿ ಜಯಹೊಂದಿದ್ದೀ,” ಎಂದನು. b b v28 ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಎಂದರೆ “ಅವನು ದೇವರೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಾನೆ” — ಹೋರಾಟದ ರಾತ್ರಿಯ ನಂತರ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯು ಯಾಕೋಬನಿಗೆ ಕೊಡುವ ಹೆಸರು.
29ಯಾಕೋಬನು ಅವನನ್ನು, “ದಯವಿಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು,” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಪುರುಷನು, “ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಏಕೆ ಕೇಳುತ್ತೀ?” ಎಂದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದನು.
30ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾಕೋಬನು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪೆನೀಯೇಲ್ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟನು: “ನಾನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕಂಡೆನು, ಆದರೂ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವು ಉಳಿಯಿತು.” c c v30 ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ನಡೆದ ಹೋರಾಟದ ನಂತರ ಯಾಕೋಬನ ಒಪ್ಪಿಗೆ: ಅವನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ — ತಾನು ಕಾಣಲೂ ಮುಟ್ಟಲೂ ಹೋರಾಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂಬಂಧಶೀಲ ತಂದೆ — ಆದರೂ ಅವನ ಪ್ರಾಣವು ಉಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. 31ಅವನು ಪೆನೂಯೇಲನ್ನು ದಾಟಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸೂರ್ಯನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಉದಯಿಸಿದನು; ತನ್ನ ತೊಡೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ಅವನು ಕುಂಟುತ್ತಾ ನಡೆದನು. 32ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ಇಂದಿನವರೆಗೂ, ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ತೊಡೆಗಂಟಿನ ಮೇಲಿರುವ ತೊಡೆಯ ನರವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪುರುಷನು ಯಾಕೋಬನ ತೊಡೆಗಂಟನ್ನು, ತೊಡೆಯ ನರದ ಬಳಿ, ಹೊಡೆದನು.