Pangandika Rawuh marang Yoel
Pageblug walang kang ngrusak banget dadi gambaran Dinane Sang Yehuwah kang bakal teka—lan pangundang kang kesusu supaya bali. Panjaluké Rama dudu sandhangan kang disuwèk, nanging manah kang mbalik.
1 1Pangandikane Rama kita kang rawuh marang Yoel, anake Petuel. a a v1 Para nabi dhewe wis nyebut Rama — Yesaya 63:16, Yeremia 31:9, Maleakhi 2:10 — mulane FHB nerjemahake YHWH ing kene dadi “Rama kita”, laras karo apa kang wis padha diwedharake. 2Padha rungokna iki, he para pinituwa; padha nilingna, he kabeh wong kang manggon ing tanah iki. Apa tau ana lelakon kaya mangkene ing jamanmu, utawa ing jamane para leluhurmu? 3Critakna marang anak-anakmu bab prakara iki, lan anak-anakmu kareben nyritakake marang anak-anake, lan anak-anake marang turunan candhake. 4Apa kang ditinggal dening walang kang nggrogoti, dipangan dening walang grombolan; apa kang ditinggal dening walang grombolan, dipangan dening walang mlumpat; lan apa kang ditinggal dening walang mlumpat, dipangan dening walang kang ngrusak. b b v4 Tembung papat iku nyebut gumelaring utawa jinise walang kang teka giliran; basa Ibrani numpuk-numpuk kabeh iku kanggo nuduhake karusakan kang babar pisan — apa kang ditinggal dening sagelombang, dipangan dening gelombang candhake. 5Padha tangia, he wong mendem, lan padha nangisa; padha sesambata, he kabeh wong kang ngombe anggur, marga saka anggur manis, awit iku wis kapedhot saka lambemu.
6“Awit ana bangsa kang nyerang tanahKu, kang kuwat lan tanpa wilangan; untune kaya untune singa, lan siyunge kaya siyunge singa wadon. 7Iku wis ngrusak wit anggurKu lan nugelake wit araKu; kulite wis dionceki lan dibuwang, pang-pange ditinggal gundhul lan putih.”
8Padha sesambata kaya prawan kang manganggo sandhangan prihatin, nangisi bojone ing mangsa enome. 9Kurban dhaharan lan kurban omben-omben wis kapedhot saka padalemane Rama kita; para imam, para abdine Rama kita, padha prihatin. c c v9 “Padalemane Rama kita” nggenteni “padalemane Sang Yehuwah” ing terjemahan Inggris liyane, supaya teges sesambungane bali cetha — padalemane Gusti Allah iku omahe Sang Rama. 10Pategalan wis rusak, bumi padha prihatin; awit gandum wis sirna, anggur anyar asat, lan lenga entek. 11Padha isina, he para tani; padha sesambata, he para kang nggarap kebon anggur, marga saka gandum lan jewawut, awit panene pategalan wis sirna. 12Wit anggur wis garing, lan wit ara alum; wit dlima, wit kurma, lan wit apel—kabeh wit-witan ing pategalan wis garing. Sanyata kabungahan wis sirna saka kabeh wong.
Padha Baliya marang Ramamu
13Padha manganggoa sandhangan prihatin lan padha sesambata, he para imam; padha sesambata, he para abdining misbyah. Padha mrenea, nginepa klawan manganggo sandhangan prihatin, he para abdine Ramaku; awit kurban dhaharan lan kurban omben-omben wis ora kaparingake ing padalemane Ramamu. 14Padha nganakna pasa; padha nglumpukna pasamuwan suci. Padha klumpukna para pinituwa lan kabeh wong kang manggon ing tanah iki menyang padalemane Rama kita, lan padha sesambata marang Rama kita. 15Adhuh, cilaka dinane iku! Awit dinane Rama kita wis cedhak, lan bakal teka kaya karusakan saka Kang Mahakwasa. d d v15 Terjemahan liyane muni “dinane Sang Yehuwah.” FHB nyebut Pribadi kang nduweni dina iku: Rama kita, kang rawuh kanggo mbelani lan mulihake para putrane. 16Apa pangan ora kapedhot ana ing ngarep mripat kita—kabungahan lan kasukan wis sirna saka padalemane Rama kita? 17Wiji-wiji padha garing ing lemah kang bera; gudhang-gudhang suwung, lumbung-lumbung padha dibubrah, awit gandum wis garing. 18Kaya apa anggone kewan-kewan padha sesambat! Pepanthan sapi padha nglambrang bingung marga ora duwe pangonan; malah pepanthan wedhus uga padha nandhang sangsara. 19Dhuh Rama, dhumateng Paduka kawula sesambat, amargi latu sampun nguntal pangenan ing ara-ara samun, saha urubing latu sampun ngobong sadaya wit-witan ing pategalan. 20Malah kewan-kewan wana ugi sami sesambat dhateng Paduka, amargi lepen-lepen sampun asat, saha latu sampun nguntal pangenan ing ara-ara samun.