Yoel 1 FHB Baba'nın Yüreği Kutsal Kitabı™

1 ¹Petuel oğlu Yoel'e gelen Babamız'ın sözü. ^a a v1 Peygamberlerin kendileri Baba'yı adlandırdı — Yeşaya 63:16, Yeremya 31:9, Malaki 2:10 — bu yüzden FHB, onların açıkladığını yansıtarak YHWH'yi burada «Babamız» olarak çeviriyor. ²Ey ihtiyarlar, dinleyin bunu; ey bu ülkede yaşayanların hepsi, kulak verin. Sizin günlerinizde ya da atalarınızın günlerinde böyle bir şey oldu mu hiç? ³Bunu çocuklarınıza anlatın; çocuklarınız da kendi çocuklarına, onların çocukları da bir sonraki kuşağa anlatsın. ⁴Kesici çekirgeden artakalanı sürü çekirgesi yedi; sürü çekirgesinden artakalanı sıçrayan çekirge yedi; sıçrayan çekirgeden artakalanı yok edici çekirge yedi. ^b b v4 Dört sözcük, birbirini izleyen çekirge dalgalarını ya da türlerini adlandırır; İbranice, tam yıkımı göstermek için bunları üst üste yığar — bir dalganın bıraktığını bir sonraki yiyip bitirir. ⁵Ey sarhoşlar, uyanın ve ağlayın; ey bütün şarap içenler, tatlı şarap için feryat edin, çünkü o dudaklarınızdan kesildi.

⁶«Çünkü bir ulus ülkeme saldırdı, güçlü ve sayısız; dişleri aslan dişleri gibi, dişi aslanın azı dişlerine sahip. ⁷Asmalarımı harap etti, incir ağacımı paramparça etti; kabuklarını soyup bir kenara attı, dallarını çıplak ve bembeyaz bıraktı.»

⁸Gençliğinin kocası için matem giysileri kuşanmış bir kız gibi feryat et. ⁹Tahıl sunusu ve dökmelik sunu Babamız'ın evinden kesildi; kâhinler, Babamız'ın hizmetkârları yas tutuyor. ^c c v9 «Babamız'ın evi», ilişkisel anlamı geri kazanmak için diğer İngilizce çevirilerdeki «RAB'bin evi» ifadesinin yerini alır — Tanrı'nın evi, Baba'nın yuvasıdır. ¹⁰Tarla harap oldu, toprak yas tutuyor; çünkü tahıl yok edildi, yeni şarap kurudu, zeytinyağı tükendi. ¹¹Ey çiftçiler, utanın; ey bağcılar, buğday ve arpa için feryat edin, çünkü tarlanın hasadı yok oldu. ¹²Asma kurudu, incir ağacı soldu; nar, hurma ve elma—tarlanın bütün ağaçları kurudu. Gerçekten sevinç bütün insanlardan solup gitti.

Babanız'a Dönün

¹³Ey kâhinler, matem giysileri kuşanıp yas tutun; ey sunak hizmetkârları, feryat edin. Gelin, ey Babam'ın hizmetkârları, matem giysileri içinde geceleyin; çünkü tahıl sunusu ve dökmelik sunu Babanız'ın evinden esirgendi. ¹⁴Bir oruç ilan edin; kutsal bir toplantı çağrısı yapın. İhtiyarları ve ülkede yaşayan herkesi Babamız'ın evine toplayın ve Babamız'a yakarın. ¹⁵Eyvah o güne! Çünkü Babamız'ın günü yakın, ve Her Şeye Gücü Yeten'den gelen bir yıkım gibi gelecek. ^d d v15 Başka çeviriler «RAB'bin günü» diye okur. FHB, bu günün sahibi olan Kişi'yi adıyla anar: çocuklarını savunmak ve yeniden ayağa kaldırmak için gelen Babamız. ¹⁶Yiyecek tam gözlerimizin önünde kesilmedi mi—sevinç ve coşku Babamız'ın evinden gitmedi mi? ¹⁷Tohumlar kurumuş toprakta büzüşüp kaldı; ambarlar viran oldu, tahıl depoları yıkıldı, çünkü tahıl kurudu. ¹⁸Hayvanlar nasıl da inliyor! Sığır sürüleri şaşkınlık içinde dolaşıyor, çünkü otlakları yok; koyun sürüleri bile acı çekiyor. ¹⁹Sana sesleniyorum, Babamız, çünkü ateş çölün otlaklarını yiyip bitirdi, alev tarlanın bütün ağaçlarını yaktı. ²⁰Yabanıl hayvanlar bile sana feryat ediyor, çünkü dereler kurudu, ve ateş çölün otlaklarını yiyip bitirdi.