Yoel 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Firman Bapa kita yang datang kepada Yoel anak Petuel. ^a a v1 Para nabi sendiri menamakan Bapa — Yesaya 63:16, Yeremia 31:9, Maleakhi 2:10 — oleh itu FHB menterjemahkan YHWH sebagai “Bapa kita” di sini, mencerminkan apa yang mereka nyatakan. ²Dengarlah hal ini, hai tua-tua; pasanglah telinga, hai semua penduduk negeri ini. Pernahkah hal seperti ini berlaku pada zaman kamu, atau pada zaman nenek moyang kamu? ³Ceritakanlah kepada anak-anak kamu tentang hal itu, dan biarlah anak-anak kamu menceritakannya kepada anak-anak mereka, dan anak-anak mereka kepada generasi berikutnya. ⁴Apa yang ditinggalkan oleh belalang pengerat, dimakan oleh belalang berkawan; apa yang ditinggalkan oleh belalang berkawan, dimakan oleh belalang pelompat; dan apa yang ditinggalkan oleh belalang pelompat, dimakan oleh belalang pemusnah. ^b b v4 Keempat-empat perkataan itu menamakan gelombang atau jenis belalang yang berturut-turut; bahasa Ibrani menimbunkannya untuk menunjukkan kemusnahan yang menyeluruh — apa yang ditinggalkan oleh satu gelombang, dimakan oleh gelombang berikutnya. ⁵Bangunlah, hai para pemabuk, dan menangislah; merataplah, hai semua peminum wain, atas air anggur manis, kerana ia telah dilenyapkan daripada bibir kamu.

⁶“Kerana suatu bangsa telah menyerang tanah-Ku, yang perkasa dan tidak terbilang; giginya ialah gigi singa, dan ia mempunyai taring singa betina. ⁷Ia telah memusnahkan pokok anggur-Ku dan mematahkan pokok ara-Ku; ia telah mengupas kulitnya dan membuangnya, meninggalkan dahan-dahannya gondol dan putih.”

⁸Merataplah seperti seorang anak dara yang berpakaian kain kabung kerana suami masa mudanya. ⁹Persembahan bijirin dan persembahan minuman telah dilenyapkan daripada rumah Bapa kita; para imam, pelayan Bapa kita, berkabung. ^c c v9 “Rumah Bapa kita” menggantikan “rumah TUHAN” dalam terjemahan Inggeris lain untuk memulihkan makna hubungan itu — rumah Allah ialah kediaman Bapa. ¹⁰Ladang telah musnah, tanah berkabung; kerana bijirin telah binasa, air anggur baharu menjadi kering, minyak pun habis. ¹¹Malulah, hai para petani; merataplah, hai penanam pokok anggur, atas gandum dan barli, kerana hasil tuaian ladang telah binasa. ¹²Pokok anggur telah kering, dan pokok ara pun layu; pokok delima, pokok kurma, dan pokok epal—segala pokok di ladang telah kering. Sesungguhnya sukacita telah lenyap daripada semua orang.

Kembalilah kepada Bapamu

¹³Pakailah kain kabung dan berkabunglah, hai para imam; merataplah, hai para pelayan mazbah. Marilah, bermalamlah dengan berpakaian kain kabung, hai para pelayan Bapaku; kerana persembahan bijirin dan persembahan minuman ditahan daripada rumah Bapa kamu. ¹⁴Umumkanlah puasa; serukanlah perhimpunan yang kudus. Kumpulkanlah para tua-tua dan semua penduduk negeri ke rumah Bapa kita, dan berserulah kepada Bapa kita. ¹⁵Aduhai, hari itu! Kerana hari Bapa kita sudah dekat, dan ia akan datang seperti kemusnahan daripada Yang Maha Kuasa. ^d d v15 Terjemahan lain membaca “hari TUHAN.” FHB menamakan Peribadi yang empunya hari itu: Bapa kita, yang datang untuk membela dan memulihkan anak-anak-Nya. ¹⁶Bukankah makanan telah dilenyapkan tepat di hadapan mata kita—sukacita dan kegembiraan lenyap daripada rumah Bapa kita? ¹⁷Benih mengecut di bawah tanah yang kering kontang; gudang-gudang menjadi sunyi, jelapang-jelapang diruntuhkan, kerana bijirin telah menjadi kering. ¹⁸Alangkah mengeluhnya haiwan-haiwan! Kawanan lembu berkeliaran dalam kebingungan kerana tiada padang rumput bagi mereka; malah kawanan domba pun menderita. ¹⁹Kepada-Mu, ya Bapa kami, aku berseru, kerana api telah memakan padang rumput di padang gurun, dan nyala api telah membakar segala pokok di ladang. ²⁰Malah haiwan-haiwan liar pun berseru kepada-Mu, kerana anak-anak sungai telah kering, dan api telah memakan padang rumput di padang gurun.