ڪلام يوايل وٽ اچي ٿو
ماڪڙ جي هڪ تباهه ڪندڙ آفت خداوند جي ايندڙ ڏينهن جي تصوير بڻجي وڃي ٿي — ۽ موٽي اچڻ جو هڪ تڪڙو سڏ. پيءُ جي اپيل ڦاٽل ڪپڙن لاءِ نه، پر موٽيل دلين لاءِ آهي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 6–7
1 1اسان جي پيءُ جو اهو ڪلام، جيڪو فتوايل جي پٽ يوايل ڏانهن آيو. a a v1 نبين پاڻ پيءُ جو نالو ظاهر ڪيو — يسعياه 63:16، يرمياه 31:9، ملاڪي 2:10 — تنهنڪري FHB هتي YHWH کي ”اسان جو پيءُ“ ڪري ٿو پيش ڪري، جيڪو کين ظاهر ڪيو ويو تنهن کي ظاهر ڪندي. 2اي بزرگو، هيءُ ٻڌو؛ اي هن ملڪ جا سڀ رهاڪو، ڪن ڏيو. ڇا اوهان جي ڏينهن ۾ اهڙو ڪجهه ٿيو آهي، يا اوهان جي ابن ڏاڏن جي ڏينهن ۾؟ 3پنهنجن ٻارن کي ان بابت ٻڌايو، ۽ اوهان جا ٻار پنهنجن ٻارن کي ٻڌائين، ۽ اهي ٻار ايندڙ نسل کي. 4جيڪو ڪتر ڪندڙ ٽڏي ڇڏيو، سو ٽولين واري ٽڏي کاڌو؛ جيڪو ٽولين واري ٽڏي ڇڏيو، سو ٽپندڙ ٽڏي کاڌو؛ ۽ جيڪو ٽپندڙ ٽڏي ڇڏيو، سو تباهه ڪندڙ ٽڏي کاڌو. b b v4 چار لفظ ٽڏن جي لڳاتار لهرن يا قسمن جا نالا آهن؛ عبراني انهن کي هڪ ٻئي مٿان رکي مڪمل تباهي ٿي ڏيکاري — جيڪو هڪ لهر ڇڏيو، سو ايندڙ لهر کائي ڇڏيو. 5اي شرابيؤ، جاڳو ۽ روئو؛ اي شراب پيئندڙؤ، مٺي شراب لاءِ واويلا ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اهو اوهان جي چپن کان ڪٽجي ويو آهي.
6”ڇاڪاڻ تہ هڪ قوم منهنجي ملڪ تي چڙهي آئي آهي، زورآور ۽ بي شمار؛ سندس ڏند شينهن جا ڏند آهن، ۽ شينهڻ جهڙيون ڏاڙهون اٿس. 7منهنجين ڏاکن کي اجاڙي ڇڏيائين ۽ منهنجي انجير جي وڻ کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيائين؛ ڇلڪو لاهي اڇلائي ڇڏيائين، ۽ ٽاريون اگهاڙيون ۽ اڇيون ڪري ڇڏيائين.“
8پنهنجي جوانيءَ جي مڙس لاءِ ماتمي ڪپڙا پاتل ڪنواريءَ وانگر واويلا ڪر. 9اسان جي پيءُ جي گھر مان اناج جو نذرانو ۽ پيئڻ جو نذرانو ڪٽجي ويا آهن؛ ڪاهن، اسان جي پيءُ جا خادم، ماتم ڪن ٿا. c c v9 ٻين انگريزي ترجمن جي ”خداوند جو گھر“ جي جاءِ تي ”اسان جي پيءُ جو گھر“ آندو ويو آهي تہ جيئن رشتي وارو مفهوم بحال ٿئي — خدا جو گھر پيءُ جو گھر آهي. 10ٻني اجڙي وئي آهي، زمين ماتم ڪري ٿي؛ ڇاڪاڻ تہ اناج برباد ٿي ويو آهي، نئون شراب سڪي ويو آهي، تيل ختم ٿي ويو آهي. 11اي هارين، شرمندا ٿيو؛ اي ڏاک پوکيندڙؤ، ڪڻڪ ۽ جَوَ لاءِ واويلا ڪريو، ڇاڪاڻ تہ ٻنيءَ جو فصل ناس ٿي ويو آهي. 12ڏاک سڪي وئي آهي، ۽ انجير جو وڻ ڪومائجي ويو آهي؛ انار، کجي ۽ سيب—ٻنيءَ جا سڀ وڻ سڪي ويا آهن. يقيناً سڀني ماڻهن وٽان خوشي ڪومائجي وئي آهي.
اوهان جي پيءُ ڏانهن موٽي اچو
13اي ڪاهنؤ، ماتمي ڪپڙا پائي ماتم ڪريو؛ اي قربانگاهه جا خادمؤ، واويلا ڪريو. اچو، اي منهنجي پيءُ جا خادمؤ، ماتمي ڪپڙن ۾ رات گذاريو؛ ڇاڪاڻ تہ اناج جو نذرانو ۽ پيئڻ جو نذرانو اوهان جي پيءُ جي گھر کان روڪيا ويا آهن. 14روزو مقرر ڪريو؛ پاڪ گڏجاڻي سڏايو. بزرگن کي ۽ ملڪ جي سڀني رهاڪن کي اسان جي پيءُ جي گھر ۾ گڏ ڪريو، ۽ اسان جي پيءُ کي پڪاريو. 15افسوس، اهو ڏينهن! ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جو ڏينهن ويجهو آهي، ۽ اهو قادر مطلق وٽان تباهيءَ وانگر ايندو. d d v15 ٻيا ترجما ”خداوند جو ڏينهن“ پڙهن ٿا. FHB انهيءَ شخص جو نالو ٿو ڏئي جنهن جو هي ڏينهن آهي: اسان جو پيءُ، جيڪو پنهنجن ٻارن جي حفاظت ڪرڻ ۽ کين بحال ڪرڻ لاءِ ٿو اچي. 16ڇا اسان جي اکين آڏو ئي کاڌو ڪٽجي نہ ويو آهي—اسان جي پيءُ جي گھر کان خوشي ۽ شادماني ختم ٿي وئي آهي؟ 17سڪل زمين ۾ ٻج سڙي ويا آهن؛ گودام اجڙيل آهن، اناج جا ڪوٺار ڊهيل آهن، ڇاڪاڻ تہ اناج سڪي ويو آهي. 18جانور ڪيئن ٿا ڪرلائين! ڍورن جا ڌڻ ويڳاڻا ٿي ڀٽڪن ٿا ڇاڪاڻ تہ کين چراگاھ ناهي؛ رڍن جا ڌڻ بہ ڏک ڏسن ٿا. 19اي اسان جا بابا، آءٌ تو کي سڏيان ٿو، ڇاڪاڻ تہ باهه بيابان جون چراگاهون کائي وئي آهي، ۽ ڀڀڪي ٻنيءَ جا سڀ وڻ ساڙي ڇڏيا آهن. 20جھنگلي جانور بہ تو کي پڪارين ٿا، ڇاڪاڻ تہ وهڪرا سڪي ويا آهن، ۽ باهه بيابان جون چراگاهون کائي وئي آهي.
