Yoʻel 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Petuil oʻgʻli Yuilga kelgan Otamizning kalomi. ^a a v1 Paygʻambarlarning oʻzlari Otani atagan edilar — Ishayo 63:16, Yeremiyo 31:9, Malaki 2:10 — shuning uchun FHB bu yerda YHWHni, ular ochib bergan haqiqatni aks ettirib, “Otamiz” deb oʻgiradi. ²Buni eshiting, ey oqsoqollar; quloq soling, bu yurtda yashovchilarning bari. Sizlarning kunlaringizda yoki ota-bobolaringizning kunlarida shunga oʻxshash biror narsa roʻy berganmidi? ³Bu haqda bolalaringizga aytib bering, bolalaringiz esa oʻz bolalariga, ularning bolalari esa keyingi avlodga aytib bersin. ⁴Kesuvchi chigirtka qoldirganini toʻda chigirtka yedi; toʻda chigirtka qoldirganini sakrovchi chigirtka yedi; sakrovchi chigirtka qoldirganini esa vayron qiluvchi chigirtka yedi. ^b b v4 Toʻrt soʻz chigirtkaning ketma-ket toʻlqinlari yoki turlarini bildiradi; ibroniy tilida ular toʻliq vayronagarchilikni koʻrsatish uchun ustma-ust terilgan — bir toʻlqin qoldirganini keyingisi yeb bitirgan. ⁵Uygʻoning, ey mastlar, va yigʻlang; nola qiling, ey sharob ichuvchilarning bari, shirin sharob uchun, chunki u lablaringizdan uzib olindi.

⁶“Chunki bir xalq Mening yurtimga bostirib kirdi, qudratli va son-sanoqsiz; uning tishlari sherning tishlaridir, urgʻochi sherning soʻyloq tishlari ham unda bor. ⁷U Mening tokzorlarimni vayron qildi va anjir daraxtimni parchalab tashladi; poʻstlogʻini shilib, uloqtirib tashladi, shoxlarini yalangʻoch va oppoq qoldirdi.”

⁸Yoshligidagi eri uchun motam libosini kiygan qiz kabi nola qil. ⁹Don qurbonligi va ichimlik qurbonligi Otamizning uyidan uzib olindi; ruhoniylar, Otamizning xizmatkorlari, motam tutmoqda. ^c c v9 “Otamizning uyi” boshqa inglizcha tarjimalardagi “Egamizning uyi” iborasining oʻrnini egallab, munosabat maʼnosini tiklaydi — Xudoning uyi Otaning maskanidir. ¹⁰Dala vayron boʻldi, yer motam tutmoqda; chunki don nobud boʻldi, yangi sharob qurib qoldi, moy tugab bitdi. ¹¹Uyaling, ey dehqonlar; nola qiling, ey uzumchilar, bugʻdoy va arpa uchun, chunki dala hosili nobud boʻldi. ¹²Tok qurib qoldi, anjir daraxti esa soʻlmoqda; anor, xurmo va olma — dala daraxtlarining bari qurib qoldi. Darhaqiqat, quvonch barcha odamlardan soʻlib ketdi.

Otangizga qayting

¹³Motam libosini kiying va nola chekinglar, ey ruhoniylar; faryod qilinglar, ey qurbongoh xizmatkorlari. Kelinglar, motam libosida tun oʻtkazinglar, ey Otamning xizmatkorlari; chunki don qurbonligi va ichimlik qurbonligi Otangizning uyidan tutib qolindi. ¹⁴Roʻza eʼlon qiling; muqaddas yigʻin chaqiring. Oqsoqollarni va yurtda yashovchilarning barini Otamizning uyiga toʻplang, va Otamizga nido qiling. ¹⁵Voy, oʻsha kun! Chunki Otamizning kuni yaqindir, u esa keladi, Qodir Xudodan kelayotgan halokat kabi. ^d d v15 Boshqa tarjimalarda “Egamizning kuni” deb oʻqiladi. FHB bu kun kimga tegishli ekanini — Otamizni nomlaydi: U farzandlarini himoya qilish va tiklash uchun keladi. ¹⁶Koʻz oʻngimizda oziq-ovqat uzib olingani — Otamizning uyidan shodlik va quvonch yoʻqolgani rost emasmi? ¹⁷Urugʻlar qovjiragan tuproqda burishib qoldi; omborlar huvillab qoldi, donxonalar buzib tashlandi, chunki don qurib qoldi. ¹⁸Hayvonlar qanchalar nola chekmoqda! Mol podalari sarosimada kezib yurmoqda, chunki ularga yaylov yoʻq; hatto qoʻy suruvlari ham azob chekmoqda. ¹⁹Senga, ey Otamiz, nido qilaman, chunki olov sahroning yaylovlarini yeb bitirdi, alanga esa dala daraxtlarining barini yondirdi. ²⁰Yovvoyi hayvonlar ham Senga nido qilmoqda, chunki soylar qurib qoldi, olov esa sahro yaylovlarini yeb bitirdi.