Ιωήλ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Ο λόγος του Πατέρα μας που ήρθε στον Ιωήλ, τον γιο του Φατουήλ. ^a a v1 Οι ίδιοι οι προφήτες ονόμασαν τον Πατέρα — Ησαΐας 63:16, Ιερεμίας 31:9, Μαλαχίας 2:10 — γι’ αυτό η FHB αποδίδει εδώ το όνομα Γιαχβέ ως «ο Πατέρας μας», αντανακλώντας αυτό που αποκάλυψαν. ²Ακούστε το αυτό, πρεσβύτεροι· ακούστε, όλοι εσείς που ζείτε σ’ αυτή τη γη. Έγινε ποτέ κάτι τέτοιο στις μέρες σας, ή στις μέρες των προγόνων σας; ³Πείτε στα παιδιά σας γι’ αυτό, κι ας πουν τα παιδιά σας στα παιδιά τους, κι εκείνα στην επόμενη γενιά. ⁴Ό,τι άφησε η ακρίδα που ροκανίζει, το έφαγε η ακρίδα του σμήνους· ό,τι άφησε η ακρίδα του σμήνους, το έφαγε η ακρίδα που πηδάει· κι ό,τι άφησε η ακρίδα που πηδάει, το έφαγε η ακρίδα που αφανίζει. ^b b v4 Οι τέσσερις λέξεις ονομάζουν διαδοχικά κύματα ή είδη ακρίδας· τα εβραϊκά τα σωρεύουν για να δείξουν την απόλυτη καταστροφή — ό,τι άφηνε το ένα κύμα, το κατάπινε το επόμενο. ⁵Ξυπνήστε, μέθυσοι, και κλάψτε· θρηνήστε, όλοι εσείς που πίνετε κρασί, για το γλυκό κρασί, γιατί κόπηκε από τα χείλη σας.

⁶«Γιατί ένα έθνος εισέβαλε στη γη μου, δυνατό κι αναρίθμητο· τα δόντια του είναι δόντια λιονταριού, κι έχει τους κυνόδοντες λιονταρίνας. ⁷Ρήμαξε τα αμπέλια μου και τσάκισε τη συκιά μου· ξεφλούδισε τον φλοιό τους και τον πέταξε, αφήνοντας τα κλαδιά τους γυμνά και λευκά».

⁸Θρήνησε σαν παρθένα ντυμένη με πένθιμα ρούχα για τον άντρα των νιάτων της. ⁹Η προσφορά σιτηρών και η σπονδή κόπηκαν από τον οίκο του Πατέρα μας· οι ιερείς, οι λειτουργοί του Πατέρα μας, πενθούν. ^c c v9 Ο «οίκος του Πατέρα μας» αντικαθιστά τον «οίκο του Κυρίου» άλλων αγγλικών μεταφράσεων, για να ανακτήσει τη σχεσιακή σημασία — ο οίκος του Θεού είναι το σπίτι του Πατέρα. ¹⁰Το χωράφι ρημάχτηκε, η γη πενθεί· γιατί το στάρι καταστράφηκε, το νέο κρασί στέρεψε, το λάδι τελείωσε. ¹¹Ντραπείτε, γεωργοί· θρηνήστε, αμπελουργοί, για το στάρι και το κριθάρι, γιατί χάθηκε η σοδειά του χωραφιού. ¹²Το κλήμα ξεράθηκε, κι η συκιά μαραίνεται· η ροδιά, ο φοίνικας κι η μηλιά — όλα τα δέντρα του χωραφιού ξεράθηκαν. Αλήθεια, η χαρά μαράθηκε κι έσβησε απ’ όλους τους ανθρώπους.

Επιστρέψτε στον Πατέρα σας

¹³Φορέστε πένθιμα ρούχα και θρηνήστε, ιερείς· ολοφυρθείτε, λειτουργοί του θυσιαστηρίου. Ελάτε, περάστε τη νύχτα με πένθιμα ρούχα, λειτουργοί του Πατέρα μου· γιατί η προσφορά σιτηρών και η σπονδή κρατιούνται μακριά από τον οίκο του Πατέρα σας. ¹⁴Κηρύξτε νηστεία· συγκαλέστε ιερή σύναξη. Συγκεντρώστε τους πρεσβυτέρους κι όλους όσους ζουν στη γη στον οίκο του Πατέρα μας, και κραυγάστε στον Πατέρα μας. ¹⁵Αλίμονο για την ημέρα! Γιατί η ημέρα του Πατέρα μας είναι κοντά, και θα έρθει σαν όλεθρος από τον Παντοδύναμο. ^d d v15 Άλλες μεταφράσεις γράφουν «ημέρα του Κυρίου». Η FHB ονομάζει το Πρόσωπο στο οποίο ανήκει αυτή η ημέρα: τον Πατέρα μας, που έρχεται να υπερασπιστεί και να αποκαταστήσει τα παιδιά του. ¹⁶Δεν κόπηκε η τροφή μπροστά στα μάτια μας — η χαρά κι η αγαλλίαση χάθηκαν από τον οίκο του Πατέρα μας; ¹⁷Οι σπόροι ζάρωσαν στο ξεραμένο χώμα· οι αποθήκες ερημώθηκαν, οι σιταποθήκες γκρεμίστηκαν, γιατί το στάρι ξεράθηκε. ¹⁸Πώς στενάζουν τα ζώα! Τα κοπάδια των βοδιών περιπλανιούνται σαστισμένα επειδή δεν έχουν βοσκή· ακόμα και τα κοπάδια των προβάτων υποφέρουν. ¹⁹Σ’ εσένα, Πατέρα μας, κραυγάζω, γιατί η φωτιά κατάπιε τα βοσκοτόπια της ερήμου, κι η φλόγα έκαψε όλα τα δέντρα του χωραφιού. ²⁰Ακόμα και τα άγρια ζώα κραυγάζουν σ’ εσένα, γιατί τα ρυάκια στέρεψαν κι η φωτιά κατάπιε τα βοσκοτόπια της ερήμου.