Księga Joela 1

1 ¹Słowo naszego Ojca, które doszło do Joela, syna Petuela. ^a a v1 Sami prorocy nazywali go Ojcem — Izajasz 63:16, Jeremiasz 31:9, Malachiasz 2:10 — dlatego FHB oddaje tutaj YHWH jako „nasz Ojciec", odzwierciedlając to, co objawili. ²Słuchajcie tego, starsi; nasłuchujcie, wszyscy mieszkańcy tej ziemi. Czy coś takiego zdarzyło się za waszych dni albo za dni waszych przodków? ³Opowiedzcie o tym waszym dzieciom, a wasze dzieci niech opowiedzą swoim dzieciom, a ich dzieci następnemu pokoleniu. ⁴Co ocalało po szarańczy gryzącej, zjadła szarańcza rojna; co ocalało po szarańczy rojnej, zjadła szarańcza skacząca; a co ocalało po szarańczy skaczącej, zjadła szarańcza niszcząca. ^b b v4 Te cztery słowa nazywają kolejne fale lub rodzaje szarańczy; hebrajski piętrzy je, aby ukazać całkowite spustoszenie — co ocaliła jedna fala, pochłonęła następna. ⁵Ocknijcie się, pijacy, i płaczcie; zawódźcie, wszyscy, którzy pijecie wino, nad słodkim winem, bo zostało odjęte od waszych ust.

⁶„Bo naród najechał moją ziemię, potężny i niezliczony; jego zęby są zębami lwa, a ma kły lwicy. ⁷Spustoszył moją winorośl i połamał moje drzewo figowe; obdarł je z kory i porzucił ją, zostawiając ich gałęzie nagie i białe.”

⁸Zawódź jak dziewica przyobleczona w szaty żałobne po mężu swojej młodości. ⁹Ofiara z pokarmów i ofiara z płynów zostały odcięte od domu naszego Ojca; kapłani, słudzy naszego Ojca, pogrążeni są w żałobie. ^c c v9 „Dom naszego Ojca" zastępuje „dom Pana" z innych angielskich przekładów, aby przywrócić znaczenie relacyjne — dom Boży jest domem Ojca. ¹⁰Pole jest spustoszone, ziemia pogrążona w żałobie; bo zboże zostało zniszczone, młode wino wyschło, oliwy zabrakło. ¹¹Wstydźcie się, rolnicy; zawódźcie, winogrodnicy, nad pszenicą i jęczmieniem, bo przepadło żniwo pola. ¹²Winorośl uschła, a drzewo figowe więdnie; granat, palma i jabłoń — wszystkie drzewa polne uschły. Zaiste, radość zwiędła i odeszła od wszystkich ludzi.

Powróćcie do waszego Ojca

¹³Przywdziejcie szaty żałobne i lamentujcie, kapłani; zawódźcie, słudzy ołtarza. Przyjdźcie, spędźcie noc w szatach żałobnych, słudzy mojego Ojca; bo ofiara z pokarmów i ofiara z płynów zostały wstrzymane od domu waszego Ojca. ¹⁴Ogłoście post; zwołajcie święte zgromadzenie. Zbierzcie starszych i wszystkich mieszkańców ziemi do domu naszego Ojca i wołajcie do naszego Ojca. ¹⁵Biada temu dniowi! Bo bliski jest dzień naszego Ojca i nadejdzie jak zniszczenie od Wszechmogącego. ^d d v15 Inne przekłady czytają „dzień Pana". FHB nazywa Osobę, do której ten dzień należy: nasz Ojciec, który przychodzi, aby bronić swoich dzieci i je przywrócić. ¹⁶Czyż pokarm nie został odcięty na naszych oczach — radość i wesele zniknęły z domu naszego Ojca? ¹⁷Ziarna usychają w spękanej ziemi; składy opustoszały, spichlerze zostały zburzone, bo zboże wyschło. ¹⁸Jak jęczą zwierzęta! Stada bydła błąkają się w zamęcie, bo nie mają pastwiska; nawet trzody owiec cierpią. ¹⁹Do ciebie, nasz Ojcze, wołam, bo ogień pochłonął pastwiska pustyni, a płomień spalił wszystkie drzewa polne. ²⁰Nawet dzikie zwierzęta wołają do ciebie, bo strumienie wyschły, a ogień pochłonął pastwiska pustyni.