യോവേൽ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹പെഥൂവേലിന്റെ മകനായ യോവേലിന് ഉണ്ടായ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം. ^a a v1 പ്രവാചകന്മാർ തന്നെ പിതാവിനെ പേരെടുത്തു വിളിച്ചു — യെശയ്യാവ് 63:16, യിരെമ്യാവ് 31:9, മലാഖി 2:10 — അതിനാൽ അവർ വെളിപ്പെടുത്തിയതിനെ പ്രതിഫലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, FHB ഇവിടെ യഹോവ എന്നതിനെ “നമ്മുടെ പിതാവ്” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു. ²മൂപ്പന്മാരേ, ഇതു കേൾക്കുവിൻ; ഈ ദേശത്തു വസിക്കുന്ന എല്ലാവരുമേ, ശ്രദ്ധിക്കുവിൻ. ഇതുപോലൊന്നു നിങ്ങളുടെ നാളുകളിലോ നിങ്ങളുടെ പൂർവികരുടെ നാളുകളിലോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ³നിങ്ങളുടെ മക്കളോട് ഇതിനെക്കുറിച്ചു പറയുവിൻ; നിങ്ങളുടെ മക്കൾ തങ്ങളുടെ മക്കളോടും അവരുടെ മക്കൾ അടുത്ത തലമുറയോടും പറയട്ടെ. ⁴കടിക്കുന്ന വെട്ടുക്കിളി ശേഷിപ്പിച്ചതു കൂട്ടമായ വെട്ടുക്കിളി തിന്നു; കൂട്ടമായ വെട്ടുക്കിളി ശേഷിപ്പിച്ചതു തുള്ളുന്ന വെട്ടുക്കിളി തിന്നു; തുള്ളുന്ന വെട്ടുക്കിളി ശേഷിപ്പിച്ചതു നശിപ്പിക്കുന്ന വെട്ടുക്കിളി തിന്നു. ^b b v4 ഈ നാലു പദങ്ങൾ വെട്ടുക്കിളികളുടെ തുടർച്ചയായ തിരകളെയോ ഇനങ്ങളെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; സമ്പൂർണനാശം കാണിക്കുവാൻ എബ്രായമൂലം അവയെ കൂട്ടിവയ്ക്കുന്നു — ഒരു തിര ശേഷിപ്പിച്ചതു അടുത്തതു തിന്നുകളഞ്ഞു. ⁵മദ്യപന്മാരേ, ഉണർന്നു കരയുവിൻ; വീഞ്ഞു കുടിക്കുന്ന എല്ലാവരുമേ, മധുരവീഞ്ഞിനെച്ചൊല്ലി വിലപിക്കുവിൻ, അതു നിങ്ങളുടെ അധരങ്ങളിൽനിന്നു ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

⁶“ഒരു ജാതി എന്റെ ദേശത്തെ ആക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു, ബലവത്തും എണ്ണമറ്റതും; അതിന്റെ പല്ലുകൾ സിംഹത്തിന്റെ പല്ലുകൾ, അതിനു സിംഹിയുടെ തേറ്റകളുണ്ട്. ⁷അതു എന്റെ മുന്തിരിവള്ളികളെ ശൂന്യമാക്കി എന്റെ അത്തിവൃക്ഷത്തെ ഒടിച്ചുകളഞ്ഞു; അവയുടെ തൊലി ഉരിഞ്ഞെറിഞ്ഞ്, അവയുടെ കൊമ്പുകൾ വെറുതെയും വെളുത്തതുമായി വിട്ടുകളഞ്ഞു.”

⁸തന്റെ യൗവനത്തിലെ ഭർത്താവിനെച്ചൊല്ലി ദുഃഖവസ്ത്രം ധരിച്ച കന്യകയെപ്പോലെ വിലപിക്കുക. ⁹ഭോജനയാഗവും പാനീയയാഗവും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയത്തിൽനിന്നു ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ശുശ്രൂഷകന്മാരായ പുരോഹിതന്മാർ വിലപിക്കുന്നു. ^c c v9 “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയം” എന്നത് മറ്റു ഇംഗ്ലീഷ് വിവർത്തനങ്ങളിലെ “സർവേശ്വരന്റെ ആലയം” എന്നതിനു പകരമാണ്; ബന്ധപരമായ അർഥം വീണ്ടെടുക്കുവാനത്രേ — ദൈവത്തിന്റെ ആലയം പിതാവിന്റെ ഭവനമാകുന്നു. ¹⁰വയൽ ശൂന്യമായി, ഭൂമി വിലപിക്കുന്നു; ധാന്യം നശിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു, പുതുവീഞ്ഞു വറ്റിപ്പോയി, എണ്ണ ക്ഷയിച്ചു. ¹¹കൃഷിക്കാരേ, ലജ്ജിക്കുവിൻ; മുന്തിരിക്കൃഷിക്കാരേ, ഗോതമ്പിനെയും യവത്തെയുംചൊല്ലി വിലപിക്കുവിൻ, വയലിലെ വിളവു നശിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു. ¹²മുന്തിരിവള്ളി ഉണങ്ങിപ്പോയി, അത്തിവൃക്ഷം വാടുന്നു; മാതളവും ഈന്തപ്പനയും ആപ്പിളും — വയലിലെ സകല വൃക്ഷങ്ങളും ഉണങ്ങിപ്പോയി. സന്തോഷം സകല മനുഷ്യരിൽനിന്നും വാടിമാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു, നിശ്ചയം.

നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങിവരുവിൻ

¹³പുരോഹിതന്മാരേ, ദുഃഖവസ്ത്രം ധരിച്ചു വിലപിക്കുവിൻ; യാഗപീഠത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷകന്മാരേ, മുറയിടുവിൻ. എന്റെ പിതാവിന്റെ ശുശ്രൂഷകന്മാരേ, വന്നു ദുഃഖവസ്ത്രം ധരിച്ചു രാത്രി കഴിക്കുവിൻ; ഭോജനയാഗവും പാനീയയാഗവും നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ ആലയത്തിൽനിന്നു മുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ¹⁴ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിക്കുവിൻ; വിശുദ്ധസഭായോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടുവിൻ. മൂപ്പന്മാരെയും ദേശത്തു വസിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയത്തിലേക്കു ചേർത്തുകൂട്ടി, നമ്മുടെ പിതാവിനോടു നിലവിളിക്കുവിൻ. ¹⁵ആ ദിവസത്തെച്ചൊല്ലി അയ്യോ കഷ്ടം! നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദിവസം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു, അതു സർവശക്തനിൽനിന്നുള്ള നാശംപോലെ വരും. ^d d v15 മറ്റു വിവർത്തനങ്ങൾ “സർവേശ്വരന്റെ ദിവസം” എന്നു വായിക്കുന്നു. ഈ ദിവസം ആരുടേതാണോ ആ വ്യക്തിയെ FHB പേരെടുത്തു പറയുന്നു: നമ്മുടെ പിതാവ്, അവിടുന്നു തന്റെ മക്കളെ പ്രതിരോധിക്കുവാനും പുനഃസ്ഥാപിക്കുവാനും വരുന്നു. ¹⁶നമ്മുടെ കണ്ണിനു മുമ്പിൽത്തന്നെ ആഹാരം ഛേദിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലയോ — സന്തോഷവും ആനന്ദവും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയത്തിൽനിന്നു മാഞ്ഞുപോയിട്ടില്ലയോ? ¹⁷വരണ്ട മണ്ണിൽ വിത്തുകൾ ചുരുങ്ങിപ്പോയി; കലവറകൾ ശൂന്യമായി, ധാന്യപ്പുരകൾ ഇടിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ധാന്യം ഉണങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു. ¹⁸മൃഗങ്ങൾ എത്ര ഞരങ്ങുന്നു! കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങൾ മേച്ചിൽപ്പുറം ഇല്ലാത്തതിനാൽ പരിഭ്രമിച്ചു അലയുന്നു; ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങൾപോലും കഷ്ടപ്പെടുന്നു. ¹⁹ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങയോടു ഞാൻ നിലവിളിക്കുന്നു, തീ മരുഭൂമിയിലെ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങളെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു, ജ്വാല വയലിലെ സകല വൃക്ഷങ്ങളെയും ദഹിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ²⁰വന്യമൃഗങ്ങൾപോലും അങ്ങയോടു നിലവിളിക്കുന്നു, നീരൊഴുക്കുകൾ വറ്റിപ്പോയി, തീ മരുഭൂമിയിലെ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങളെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു.