യോവേൽ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹സീയോനിൽ ആട്ടിൻകൊമ്പ് ഊതുവിൻ; എന്റെ വിശുദ്ധപർവതത്തിൽ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ കാഹളം മുഴക്കുവിൻ! ദേശത്തു വസിക്കുന്നവരെല്ലാം വിറയ്ക്കട്ടെ, എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദിവസം വരുന്നു—അതു സമീപമായിരിക്കുന്നു: ^a a v1 യോവേലിലുടനീളം കടന്നുപോകുന്ന നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദിവസം നമ്മുടെ പിതാവ് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദിവസമാകുന്നു — അവിടുത്തെ ശബ്ദത്തിൽ അവിടുത്തെ സൈന്യം നീങ്ങുന്നു, അവിടുത്തെ ന്യായവിധി വന്നുഭവിക്കുന്നു, അതിനെ തുടർന്ന് അവിടുത്തെ വിടുതൽ വരുന്നു. ചരിത്രത്തിൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നിർണായകമായ ഇടപെടൽ എന്ന അതേ പ്രമേയം പ്രവാചകന്മാർ വഹിക്കുന്നു.

²അന്ധകാരത്തിന്റെയും തമസ്സിന്റെയും ദിവസം, മേഘങ്ങളുടെയും കൂരിരുട്ടിന്റെയും ദിവസം. പർവതങ്ങളിൽ പരക്കുന്ന ഉഷസ്സുപോലെ, വലുതും ശക്തവുമായ ഒരു സൈന്യം വരുന്നു—അതുപോലൊന്ന് മുമ്പൊരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, അതുപോലൊന്ന് ഇനിയൊരിക്കലും വരികയുമില്ല.

³അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ അഗ്നി വിഴുങ്ങുന്നു, അവയ്ക്കുപിന്നിൽ ജ്വാല ആളിക്കത്തുന്നു. അവയ്ക്കുമുമ്പിലുള്ള ദേശം ഏദെൻതോട്ടംപോലെ, എന്നാൽ അവയ്ക്കുപിന്നിൽ ശൂന്യമായ മരുഭൂമി—അവയിൽനിന്ന് ഒന്നും രക്ഷപ്പെടുന്നില്ല. ⁴അവ കുതിരകളെപ്പോലെ കാണപ്പെടുന്നു; യുദ്ധക്കുതിരകളെപ്പോലെ അവ കുതിച്ചുപായുന്നു. ⁵രഥങ്ങളുടെ മുഴക്കംപോലെ അവ പർവതശിഖരങ്ങൾ കടന്നു കുതിക്കുന്നു, വൈക്കോൽ വിഴുങ്ങുന്ന ജ്വാലയുടെ പൊട്ടിത്തെറിപോലെ, യുദ്ധത്തിനായി അണിനിരന്ന ശക്തമായ സൈന്യംപോലെ.

⁶അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ ജനതകൾ വേദനയാൽ പിടയുന്നു; എല്ലാ മുഖവും വിളറുന്നു. ⁷യോദ്ധാക്കളെപ്പോലെ അവ കുതിച്ചുപായുന്നു; പടയാളികളെപ്പോലെ അവ മതിൽ കയറുന്നു. ഓരോന്നും വരിയായി മുന്നേറുന്നു, തന്റെ വഴിയിൽനിന്ന് ഒരിക്കലും വ്യതിചലിക്കുന്നില്ല. ⁸അവ തമ്മിൽ തിക്കിത്തിരക്കുന്നില്ല; ഓരോന്നും തന്റെ സ്വന്തം പാതയിൽ നീങ്ങുന്നു. അവ ആയുധങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ തള്ളിക്കയറുന്നു, തടയപ്പെടുന്നുമില്ല. ⁹അവ നഗരത്തിന്മേൽ പാഞ്ഞടുക്കുന്നു; മതിലിലൂടെ അവ ഓടുന്നു. അവ വീടുകളിലേക്കു കയറുന്നു; ജാലകങ്ങളിലൂടെ കള്ളനെപ്പോലെ അവ അകത്തു കടക്കുന്നു. ¹⁰അവയ്ക്കുമുമ്പിൽ ഭൂമി കുലുങ്ങുന്നു, ആകാശം വിറയ്ക്കുന്നു. സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഇരുണ്ടുപോകുന്നു, നക്ഷത്രങ്ങൾ ഇനി പ്രകാശിക്കുന്നില്ല.

¹¹നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ മുൻപന്തിയിൽ തന്റെ ശബ്ദം ഉയർത്തുന്നു; അവിടുത്തെ പാളയം അതിവിശാലമാകുന്നു, അവിടുത്തെ വചനം നിറവേറ്റുന്നവർ ശക്തരുമാകുന്നു. നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദിവസം മഹത്തും അത്യന്തം ഭയാനകവുമാകുന്നു—അതിനെ സഹിച്ചുനിൽക്കാൻ ആർക്കു കഴിയും?

നിന്റെ പിതാവിങ്കലേക്കു മടങ്ങുക

¹²“ഇപ്പോൾപ്പോലും,” എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, “നിങ്ങളുടെ പൂർണഹൃദയത്തോടെ എന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങിവരുവിൻ, ഉപവാസത്തോടെ, കരച്ചിലോടെ, വിലാപത്തോടെതന്നെ. ^b b v12 പിതാവുതന്നെ വിളിക്കുന്നു. “നിങ്ങളുടെ പൂർണഹൃദയത്തോടെ എന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങിവരുവിൻ” എന്നത് അനുഷ്ഠാനത്തിനായുള്ള ആവശ്യമല്ല, മറിച്ച് തന്റെ മക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിവരണമെന്ന നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അഭിലാഷമാകുന്നു.

¹³“നിങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങളല്ല, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ കീറുവിൻ. നിങ്ങളുടെ പിതാവിങ്കലേക്കു മടങ്ങിവരുവിൻ, എന്തെന്നാൽ അവിടുന്ന് കൃപയും കരുണയുമുള്ളവൻ, കോപത്തിനു താമസമുള്ളവനും ഉടമ്പടിസ്നേഹത്താൽ സമൃദ്ധനുമാകുന്നു, അനർഥം അയയ്ക്കുന്നതിൽനിന്ന് അവിടുന്ന് മനസ്സലിയുന്നു. ¹⁴ആർക്കറിയാം? അവിടുന്ന് തിരിഞ്ഞ് മനസ്സലിഞ്ഞ് പിന്നിൽ ശേഷിപ്പിച്ചേക്കാം— ഒരു അനുഗ്രഹം—ഒരു ഭോജനയാഗവും നിങ്ങളുടെ പിതാവിനുള്ള ഒരു പാനീയയാഗവും.”

¹⁵സീയോനിൽ കാഹളം ഊതുവിൻ; ഒരു ഉപവാസം വിശുദ്ധീകരിക്കുവിൻ; ഒരു വിശുദ്ധസഭായോഗം വിളിച്ചുകൂട്ടുവിൻ. ¹⁶ജനത്തെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുവിൻ; സഭയെ വിശുദ്ധീകരിക്കുവിൻ; മൂപ്പന്മാരെ ഒന്നിച്ചുചേർക്കുവിൻ; കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൂട്ടിവരുത്തുവിൻ, മുലകുടിക്കുന്ന ശിശുക്കളെപ്പോലും. മണവാളൻ തന്റെ മുറിയിൽനിന്ന് പുറത്തുവരട്ടെ, മണവാട്ടി തന്റെ അറയിൽനിന്നും. ¹⁷നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്ന പുരോഹിതന്മാർ പൂമുഖത്തിനും യാഗപീഠത്തിനും ഇടയിൽ കരയട്ടെ. അവർ ഇപ്രകാരം പറയട്ടെ: “ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ ജനത്തെ ആദരിക്കേണമേ; അങ്ങയുടെ അവകാശത്തെ നിന്ദാവിഷയവും ജാതികളുടെ ഇടയിൽ പഴഞ്ചൊല്ലും ആക്കരുതേ. ജനതകളുടെ ഇടയിൽ അവർ എന്തിന് ഇങ്ങനെ പറയണം: ‘അവരുടെ ദൈവം എവിടെ?’” ^c c v17 പുരോഹിതന്മാർ യെരൂശലേം ദൈവാലയത്തിന്റെ അകത്തെ പ്രാകാരത്തിൽ, മേൽക്കൂരയുള്ള പ്രവേശനമണ്ഡപത്തിനും ഹോമയാഗപീഠത്തിനും ഇടയിൽ — ആരാധനാസ്ഥലത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്ത് — നിന്നിരുന്നു.

നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ജനത്തെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു

¹⁸അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ദേശത്തെക്കുറിച്ച് തീക്ഷ്ണതയുള്ളവനായി തന്റെ ജനത്തോടു കനിവു തോന്നി.

¹⁹നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ജനത്തോട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു ധാന്യവും പുതുവീഞ്ഞും എണ്ണയും അയയ്ക്കുന്നു; അവയാൽ നിങ്ങൾ തൃപ്തരാകും. ഇനിയൊരിക്കലും ഞാൻ നിങ്ങളെ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ നിന്ദാവിഷയമാക്കുകയില്ല.”

²⁰“വടക്കുനിന്നുള്ള സൈന്യത്തെ ഞാൻ നിങ്ങളിൽനിന്ന് ദൂരത്തേക്കു നീക്കിക്കളയും; വരണ്ടതും ശൂന്യവുമായ ദേശത്തേക്കു അതിനെ തള്ളിവിട്ടുകൊണ്ട് — അതിന്റെ മുൻനിരകളെ ചാവുകടലിലേക്കും പിൻനിരകളെ മെഡിറ്ററേനിയൻ കടലിലേക്കും. അതിന്റെ ദുർഗന്ധം ഉയരും; അതിന്റെ നാറ്റം പൊങ്ങും, എന്തെന്നാൽ അത് ഭയാനകമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

²¹ഭൂമിയേ, ഭയപ്പെടേണ്ട; ആനന്ദിച്ച് ഉല്ലസിക്കുക, എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് വൻകാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിരിക്കുന്നു! ²²വയലിലെ മൃഗങ്ങളേ, ഭയപ്പെടേണ്ട, എന്തെന്നാൽ മരുഭൂമിയിലെ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങൾ പച്ചപിടിക്കുന്നു; വൃക്ഷം തന്റെ ഫലം കായ്ക്കുന്നു; അത്തിവൃക്ഷവും മുന്തിരിവള്ളിയും തങ്ങളുടെ സമൃദ്ധി നൽകുന്നു. ²³സീയോൻ മക്കളേ, സന്തോഷിക്കുവിൻ, നിങ്ങളുടെ പിതാവിൽ ആനന്ദിക്കുവിൻ, എന്തെന്നാൽ അവിടുന്ന് തന്റെ വിശ്വസ്തത വെളിപ്പെടുത്താൻ നിങ്ങൾക്കു മുന്മഴ നൽകിയിരിക്കുന്നു; മുന്മഴയും പിന്മഴയും ആയ സമൃദ്ധമായ മഴ മുമ്പത്തെപ്പോലെ അവിടുന്ന് നിങ്ങൾക്കായി പെയ്യിക്കുന്നു. ²⁴മെതിക്കളങ്ങൾ ധാന്യംകൊണ്ടു നിറയും; തൊട്ടികൾ പുതുവീഞ്ഞും എണ്ണയുംകൊണ്ടു കവിഞ്ഞൊഴുകും.

²⁵വെട്ടുക്കിളികൾ തിന്നുകളഞ്ഞ വർഷങ്ങൾക്കു ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു പകരം നൽകും — കൂട്ടമായി വരുന്ന വെട്ടുക്കിളി, ഇളം വെട്ടുക്കിളി, നശിപ്പിക്കുന്ന വെട്ടുക്കിളി, അരിഞ്ഞുതിന്നുന്ന വെട്ടുക്കിളി — ഇവ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് അയച്ച എന്റെ മഹാസൈന്യമായിരുന്നു. ²⁶നിങ്ങൾ വേണ്ടുവോളം തിന്ന് തൃപ്തരാകും, നിങ്ങളോട് അദ്ഭുതകരമായി പ്രവർത്തിച്ച നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തെ നിങ്ങൾ സ്തുതിക്കും; ഇനിയൊരിക്കലും എന്റെ ജനം ലജ്ജിച്ചുപോകയില്ല. ^d d v26 നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സ്വരത്തിൽ, അവിടുത്തെ ജനം അവിടുത്തെ മക്കൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു — അവിടുത്തെ ഹൃദയം എന്നും വഹിച്ചുപോന്ന കുടുംബനാമംതന്നെ. ²⁷അപ്പോൾ ഞാൻ യിസ്രായേലിന്റെ മധ്യേ ഉണ്ടെന്നും ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പിതാവാണെന്നും മറ്റൊരുവനില്ലെന്നും നിങ്ങൾ അറിയും; ഇനിയൊരിക്കലും എന്റെ ജനം ലജ്ജിച്ചുപോകയില്ല.

പിതാവ് തന്റെ ആത്മാവിനെ പകരുന്നു

²⁸“അതിനുശേഷം, ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ സകല ജഡത്തിന്മേലും പകരും. നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും പ്രവചിക്കും, നിങ്ങളുടെ വൃദ്ധന്മാർ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണും, നിങ്ങളുടെ യുവാക്കൾ ദർശനങ്ങൾ ദർശിക്കും. ^e e v28 നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ആത്മാവിനെ — പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ — തന്റെ സ്വന്തം പുത്രന്മാരുടെയും പുത്രിമാരുടെയുംമേൽ പകരുന്നു; പിതാവും ആത്മാവും മക്കളും ഒരു കുടുംബമാകുന്നു. ²⁹ആ നാളുകളിൽ ദാസന്മാരുടെയും ദാസിമാരുടെയുംമേൽപോലും ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനെ പകരും.

³⁰ഞാൻ ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും അദ്ഭുതങ്ങൾ കാണിക്കും — രക്തവും തീയും പുകത്തൂണുകളും. ³¹നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വലിയതും ഭയങ്കരവുമായ ദിവസം വരുന്നതിനുമുമ്പ് സൂര്യൻ അന്ധകാരമായും ചന്ദ്രൻ രക്തമായും മാറും.”

³²ഇതു സംഭവിക്കും: കർത്താവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷിക്കപ്പെടും; എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ, സീയോൻ പർവതത്തിലും യെരൂശലേമിലും, നമ്മുടെ പിതാവ് വിളിക്കുന്ന ശേഷിച്ചവരുടെ ഇടയിൽ, വിടുതൽ ഉണ്ടാകും. ^f f v32 പത്രൊസ് ഈ വാഗ്ദാനം പെന്തെക്കൊസ്തുനാളിൽ ഉദ്ധരിക്കുന്നു (അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 2:21); പൗലൊസ് അതിനെ നേരിട്ടു യേശുവിന് ബാധകമാക്കുന്നു — “നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷിക്കപ്പെടും” (റോമർ 10:9-13). രക്ഷയ്ക്കായി നാം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന നാമം യേശുവിന്റേതാണ്; ഭവനത്തിലേക്കുള്ള നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ തുറന്ന ക്ഷണമാണ് അവിടുന്ന്.