Yoel 2

2 ¹Siyon'da koç boynuzunu çalın; kutsal dağımda uyarı çağrısı yapın! Ülkede yaşayanların hepsi titresin, çünkü Babamız'ın günü geliyor— yakındır: ^a a v1 Yoel boyunca geçen Babamız'ın Günü, Babamız'ın harekete geçtiği gündür — ordusu O'nun sesiyle yürür, yargısı iner, ardından kurtarışı gelir. Peygamberler aynı temayı Babamız'ın tarihe kesin müdahalesi olarak taşır.

²Karanlık ve kasvet günü, bulut ve koyu karanlık günü. Dağların üzerine yayılan şafak gibi, büyük ve güçlü bir ordu geliyor—öncesinde benzeri hiç görülmedi, sonrasında da bir daha asla görülmeyecek.

³Önlerinde ateş yiyip bitirir, ardlarında alev tutuşur. Önlerindeki toprak Aden bahçesi gibidir, ama ardlarında ıssız bir çöl kalır—hiçbir şey onlardan kaçamaz. ⁴Görünüşleri atlara benzer; savaş atları gibi saldırırlar. ⁵Savaş arabalarının gürültüsü gibi dağların doruklarında sıçrarlar, anızı yiyip bitiren alevin çıtırtısı gibi, savaş düzenine girmiş güçlü bir ordu gibi.

⁶Önlerinde halklar acıyla kıvranır; her yüz solar. ⁷Yiğitler gibi saldırırlar; askerler gibi surlara tırmanırlar. Her biri sırayla yürür, yolundan hiç sapmaz. ⁸Birbirlerini itip kakmazlar; her biri kendi yolunda ilerler. Silahların arasından geçip fırlarlar ve durdurulamazlar. ⁹Kente doğru koşarlar; surların üzerinde koşarlar. Evlere tırmanırlar; pencerelerden hırsız gibi girerler. ¹⁰Önlerinde yer sarsılır, gökler titrer. Güneş ve ay kararır, yıldızlar artık parlamaz.

¹¹Babamız ordusunun başında sesini yükseltir; ordugâhı pek büyüktür ve buyruğunu yerine getirenler güçlüdür. Babamız'ın günü büyük ve son derece korkunçtur—ona kim dayanabilir?

Babanıza Dönün

¹²«Yine de şimdi bile», diyor Babamız, «bütün yüreğinizle bana dönün, oruçla, ağlayışla ve yasla. ^b b v12 Baba'nın kendisi çağırıyor. «Bütün yüreğinizle bana dönün» sözü bir ritüel talebi değil, Babamız'ın çocuklarının yüreklerinin eve dönmesine duyduğu özlemdir.

¹³«Giysilerinizi değil, yüreklerinizi yırtın. Babanıza dönün, çünkü O lütufkâr ve şefkatlidir, öfkelenmekte ağır ve antlaşma sevgisi bol olandır ve felaket göndermekten vazgeçer. ¹⁴Kim bilir? Belki döner, vazgeçer ve geride bir bereket bırakır—Babanıza sunulacak bir tahıl sunusu ve bir dökmelik sunu.»

¹⁵Siyon'da boru çalın; kutsal bir oruç ilan edin; kutsal bir toplantı çağrısı yapın. ¹⁶Halkı toplayın; topluluğu kutsayın; ihtiyarları bir araya getirin; çocukları toplayın, memedeki bebekleri bile. Güvey odasından çıksın, gelin de gerdek odasından. ¹⁷Babamız'ın önünde hizmet eden kâhinler, eyvan ile sunak arasında ağlasın. Şöyle desinler: «Halkını esirge, Babamız, mirasını alay konusu, uluslar arasında bir söylenti etme. Halklar arasında neden ‹Nerede onların Tanrısı?› desinler?» ^c c v17 Kâhinler, Yeruşalim tapınağının iç avlusunda, üstü kapalı giriş holü ile yakmalık sunu sunağı arasında dururlardı — tapınma alanının tam kalbinde.

Babamız Halkını Eski Haline Getiriyor

¹⁸O zaman Babamız ülkesi için kıskançlığa kapıldı ve halkına acıdı.

¹⁹Babamız halkına şöyle yanıt verdi: «İşte, size tahıl, yeni şarap ve zeytinyağı gönderiyorum, ve onlarla doyacaksınız. Sizi bir daha asla uluslar arasında alay konusu etmeyeceğim.»

²⁰«Kuzeyden gelen orduyu sizden uzağa süreceğim, onu kurak ve ıssız bir toprağa iteceğim—ön safları Ölü Deniz'e, art safları Akdeniz'e girecek. Pis kokusu yükselecek; leş kokusu göğe çıkacak, çünkü korkunç işler yaptı.

²¹Korkma, ey toprak; sevin ve coş, çünkü Babamız büyük işler yaptı! ²²Korkmayın, ey kırın hayvanları, çünkü bozkırın otlakları yeşeriyor; ağaç meyvesini veriyor; incir ağacıyla asma bütün zenginliğini sunuyor. ²³Sevinin, ey Siyon'un çocukları, ve Babanızda coşun, çünkü O sadakatini göstermek için size güz yağmurunu verdi; sizin için bol yağmurlar, güz ve bahar yağmurlarını, eskiden olduğu gibi yağdırıyor. ²⁴Harman yerleri tahılla dolacak; tekneler yeni şarap ve zeytinyağıyla taşacak.

²⁵Çekirgelerin yiyip bitirdiği yılların karşılığını size ödeyeceğim—sürü halindeki çekirge, genç çekirge, yok edici çekirge ve kesici çekirge—aranıza gönderdiğim büyük ordum. ²⁶Doyasıya yiyip doyacaksınız, ve size harikalar yapan Babanız'ın adını öveceksiniz; ve halkım bir daha asla utandırılmayacak. ^d d v26 Babamız'ın sesinde, halkı O'nun çocukları olarak adlandırılır — yüreğinin her zaman taşıdığı aile adı. ²⁷O zaman İsrail'in ortasında olduğumu, Babanız benim, başkası yok olduğunu bileceksiniz; ve halkım bir daha asla utandırılmayacak.

Baba Ruhunu Döküyor

²⁸«Ve ondan sonra, Ruhumu bütün insanların üzerine dökeceğim. Oğullarınız ve kızlarınız peygamberlikte bulunacak, yaşlılarınız düşler görecek, gençleriniz görümler görecek. ^e e v28 Babamız Ruhunu — Kutsal Ruh'u — kendi oğullarının ve kızlarının üzerine döker; Baba, Ruh ve çocuklar bir ailedir. ²⁹O günlerde erkek ve kadın kölelerin bile üzerine Ruhumu dökeceğim.

³⁰Gökte ve yerde harikalar göstereceğim—kan, ateş ve duman sütunları. ³¹Babamız'ın büyük ve korkunç günü gelmeden önce güneş karanlığa, ay da kana dönüşecek.»

³²Ve şu olacak: Rabbimiz İsa'nın adını çağıran herkes kurtulacak; çünkü Siyon Dağı'nda ve Yeruşalim'de, Babamız'ın dediği gibi, Babamız'ın çağırdığı sağ kalanlar arasında kurtuluş olacak. ^f f v32 Pavlus bu ayeti doğrudan İsa'ya uygular — «Rab'bin adını çağıran herkes kurtulacaktır» (Romalılar 10:13). Kurtuluş için çağırdığımız ad İsa'dır, Babamız'ın eve açık davetidir.