Joël 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Blaas die ramshoring in Sion; slaan alarm op my heilige berg! Laat almal wat in die land woon, bewe, want die dag van ons Vader kom—dit is naby: ^a a v1 Die Dag van ons Vader wat deur Joël loop, is die dag waarop ons Vader optree—sy leër beweeg op sy stem, sy oordeel val, sy redding volg. Die profete dra dieselfde tema as ons Vader se beslissende ingryping in die geskiedenis.

²’n Dag van duisternis en donkerte, ’n dag van wolke en dik donkerte. Soos die dagbreek wat oor die berge versprei, kom ’n groot en magtige leër—niks soos dit was al ooit tevore nie, en niks soos dit sal ooit weer kom nie.

³Voor hulle verteer vuur, en agter hulle brand ’n vlam. Die land voor hulle is soos die tuin van Eden, maar agter hulle ’n verlate woestyn—en niks ontkom aan hulle nie. ⁴Hulle lyk soos perde; soos oorlogsperde storm hulle aan. ⁵Soos die gedreun van strydwaens spring hulle oor die bergtoppe, soos die geknetter van ’n vlam wat stoppels verteer, soos ’n magtige leër opgestel vir die geveg.

⁶Voor hulle krimp volke ineen van angs; elke gesig word bleek. ⁷Soos krygers storm hulle aan; soos soldate klim hulle teen die muur op. Elkeen marsjeer in ’n ry, sonder om ooit van sy koers af te wyk. ⁸Hulle stamp mekaar nie; elkeen hou by sy eie pad. Hulle breek deur die wapens en word nie gestuit nie. ⁹Hulle storm op die stad af; hulle hardloop langs die muur. Hulle klim in die huise in; deur die vensters kom hulle in soos ’n dief. ¹⁰Voor hulle skud die aarde, bewe die hemele. Die son en maan word donker, en die sterre skyn nie meer nie.

¹¹Ons Vader verhef sy stem aan die hoof van sy leër; sy laer is baie groot, en magtig is dié wat sy woord uitvoer. Die dag van ons Vader is groot en uiters skrikwekkend—wie kan dit deurstaan?

Keer terug na julle Vader

¹²“Tog, selfs nou,” sê ons Vader, “keer terug na my toe met julle hele hart, met vas, met geween, en met rou. ^b b v12 Die Vader self roep. “Keer terug na my toe met julle hele hart” is nie ’n eis om ritueel nie, maar ons Vader se verlange dat sy kinders se harte huis toe moet kom.

¹³“Skeur julle harte, nie julle klere nie. Keer terug na julle Vader, want hy is genadig en vol medelye, geduldig en oorvloedig in verbondsliefde, en hy sien daarvan af om onheil te stuur. ¹⁴Wie weet? Hy mag hom wend en daarvan afsien en ’n seën agterlaat— ’n graanoffer en ’n drankoffer vir julle Vader.”

¹⁵Blaas ’n sjofar in Sion; wy ’n vastyd; roep ’n heilige samekoms byeen. ¹⁶Versamel die volk; wy die vergadering; bring die oudstes bymekaar; versamel die kinders, selfs die suigelinge wat aan die bors drink. Laat die bruidegom uit sy kamer kom, en die bruid uit haar vertrek. ¹⁷Laat die priesters wat voor ons Vader dien, ween tussen die voorportaal en die altaar. Laat hulle sê: “Spaar u volk, ons Vader, en moenie u erfdeel ’n voorwerp van minagting maak nie, ’n spreekwoord onder die nasies. Waarom sou hulle onder die volke sê: ‘Waar is hulle God?’” ^c c v17 Die priesters het in die binnehof van die tempel in Jerusalem gestaan, tussen die oordekte ingangsaal en die brandofferaltaar—die hart van die aanbiddingsruimte.

Ons Vader herstel sy volk

¹⁸Toe het ons Vader ywerig geword vir sy land en medelye gehad met sy volk.

¹⁹Ons Vader het sy volk geantwoord: “Kyk, ek stuur vir julle graan, nuwe wyn en olie, en julle sal daarmee versadig wees. Nooit weer sal ek julle ’n voorwerp van minagting onder die nasies maak nie.”

²⁰“Ek sal die leër uit die noorde ver van julle af wegdryf en dit in ’n dor en verlate land instoot—sy voorste geledere in die Dooie See en sy agterhoede in die Middellandse See. Sy stank sal opstyg; sy vieslike reuk sal opstyg, want dit het monsteragtige dinge gedoen.

²¹Moenie bang wees nie, land; juig en wees bly, want ons Vader het groot dinge gedoen! ²²Moenie bang wees nie, julle diere van die veld, want die weivelde van die woestyn word groen; die boom dra sy vrugte; die vyeboom en die wingerdstok lewer hulle rykdom. ²³Wees bly, kinders van Sion, en verheug julle in julle Vader, want hy het aan julle die herfsreën gegee om sy trou te wys; hy stuur vir julle oorvloedige stortreëns neer, die herfs- en die lentereëns, soos tevore. ²⁴Die dorsvloere sal vol graan wees; die parskuipe sal oorloop van nuwe wyn en olie.

²⁵Ek sal julle vergoed vir die jare wat die sprinkane opgevreet het—die swermsprinkaan, die jong sprinkaan, die verwoestende sprinkaan, en die knaende sprinkaan—my groot leër wat ek onder julle gestuur het. ²⁶Julle sal julle versadig eet en tevrede wees, en julle sal die naam van julle Vader prys, wat wonderbaarlik met julle gehandel het; en nooit weer sal my volk beskaam word nie. ^d d v26 In ons Vader se stem word sy volk as sy kinders genoem—die familienaam wat sy hart nog altyd gedra het. ²⁷Dan sal julle weet dat ek in die midde van Israel is, en dat ek julle Vader is, en daar is geen ander nie; en nooit weer sal my volk beskaam word nie.

Die Vader stort sy Gees uit

²⁸“En daarna sal ek my Gees uitstort op alle vlees. Julle seuns en julle dogters sal profeteer, julle ou manne sal drome droom, julle jong manne sal visioene sien. ^e e v28 Ons Vader stort sy Gees uit—die Heilige Gees—op sy eie seuns en dogters; die Vader, die Gees en die kinders is familie. ²⁹Selfs op die slawe en die slavinne sal ek in daardie dae my Gees uitstort.

³⁰Ek sal wondertekens wys in die hemele en op die aarde—bloed en vuur en kolomme rook. ³¹Die son sal in duisternis verander word en die maan in bloed voordat die groot en ontsagwekkende dag van ons Vader kom.”

³²En dit sal gebeur: elkeen wat die naam van die Here aanroep, sal gered word; want op die berg Sion en in Jerusalem sal daar redding wees, soos ons Vader gesê het, onder die oorlewendes wat ons Vader roep. ^f f v32 Petrus haal hierdie belofte met Pinkster aan (Handelinge 2:21), en Paulus pas dit direk op Jesus toe — “elkeen wat die naam van ons Here Jesus aanroep, sal gered word” (Romeine 10:9-13). Die naam wat ons vir redding aanroep, is Jesus, ons Vader se oop uitnodiging huis toe.