Joela 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Ifandrombaho ny trompetra any Ziona; andrenesy ny fanairana eo amin’ny tendrombohitro masina! Aoka hangovitra ny mponina rehetra amin’ny tany, fa avy ny andron’i Raintsika— efa akaiky izy: ^a a v1 Ny Andron’i Raintsika izay miampita ny bokin’i Joela manontolo dia ny andro iasan’i Raintsika — mihetsika araka ny feony ny tafiny, tonga ny fitsarany, ary manaraka ny famonjeny. Ireo mpaminany dia mitondra ny lohahevitra mitovy, dia ny fidiran’i Raintsika mazava sy tapaka eo amin’ny tantara.

²Andro maizina sy haizim-pito, andro rahona sy aizim-pito matevina. Tahaka ny fiposahan’ny maraina miely eny amin’ny tendrombohitra, dia tonga ny tafika lehibe sy mahery—tsy mbola nisy toa azy hatrizay, ary tsy hisy toa azy intsony any aoriana.

³Eo alohany dia mandevona ny afo, ary ao aoriany dia mirehitra ny lelafo. Tahaka ny zaridainan’i Edena ny tany eo alohany, fa efitra foana ao aoriany—ary tsy misy afaka mandositra azy ireo. ⁴Mitovy amin’ny soavaly ny fisehoany; tahaka ny soavaly fiadiana no fihazakazahany. ⁵Tahaka ny firohondrohon’ny kalesy no fitsambikinany eny an-tampon’ny tendrombohitra, tahaka ny firatsian’ny lelafo mandevona ny hanim-bary, tahaka ny tafika mahery voalahatra ho amin’ny ady.

⁶Eo anoloany dia mijaly mafy ny firenena; mivadika fotsy ny tarehy rehetra. ⁷Mirohotra toy ny lehilahy mahery izy; miakatra ny mandry toy ny mpiady. Samy mandeha an-tarana avy izy, ka tsy mivily amin’ny lalany. ⁸Tsy mifanosika izy; samy mitana ny lalany avy. Mamaky ny fiadiana izy ka tsy voasakana. ⁹Mirohotra amin’ny tanàna izy; mihazakazaka eny amin’ny mandry. Miakatra ao an-trano izy; mamaky ny varavarankely tahaka ny mpangalatra. ¹⁰Eo anoloany dia mihozongozona ny tany, mangovitra ny lanitra. Mihamaizina ny masoandro sy ny volana, ary tsy mamirapiratra intsony ny kintana.

¹¹Manandra-peo eo alohan’ny tafiny Raintsika; lehibe dia lehibe ny tobiny, ary mahery izay manatanteraka ny teniny. Lehibe sy mahatahotra dia mahatahotra ny andron’i Raintsika—iza no mahazaka azy?

Miverena amin’ny Rainao

¹²«Nefa na dia ankehitriny aza,» hoy Raintsika, «miverena amiko amin’ny fonareo rehetra, amin’ny fifadian-kanina, amin’ny fitomaniana ary amin’ny alahelo. ^b b v12 Ny Ray mihitsy no miantso. «Miverena amiko amin’ny fonareo rehetra» dia tsy fitakiana fombafomba, fa ny faniriana avy amin’i Raintsika mba hody ny fon’ny zanany.

¹³«Torotoroy ny fonareo, fa tsy ny akanjonareo. Miverena amin’ny Rainareo, fa be fahasoavana sy be fiantrana Izy, tsy mora tezitra ary be famindrampo araka ny fanekena, ary mamela tsy handefa loza Izy. ¹⁴Iza no mahalala? Mety hiodina sy hamela Izy ary hamela fitahiana any aoriany—fanatitra vary sy fanatitra zava-pisotro ho an’ny Rainareo.»

¹⁵Ifandrombaho ny trompetra any Ziona; manaova fifadian-kanina masina; antsoy ny fiangonana masina. ¹⁶Angony ny vahoaka; atokano ny fiangonana; angony ny loholona; angony ny ankizy, na dia ny zazakely mampinono aza. Aoka hivoaka avy ao amin’ny efi-tranony ny mpampakatra, ary ny ampakarina avy ao amin’ny efi-tranony. ¹⁷Aoka hitomany eo anelanelan’ny lavarangana sy ny alitara ny mpisorona izay manompo eo anatrehan’i Raintsika. Aoka hiteny hoe izy ireo: «Mamonjea ny olonao, Rainay ô, ary aza ataonao ho fanamelohana sy ohabolana eo amin’ny firenena ny lovanao. Nahoana no holazain’izy ireo any amin’ny firenena hoe: “Aiza Andriamanitr’izy ireo?”» ^c c v17 Nitsangana tao amin’ny kianja anatiny tao amin’ny tempolin’i Jerosalema ny mpisorona, teo anelanelan’ny lavarangana rakotra sy ny alitara fanatitra may — ny foto-pivavahana.

Mamerina ny Olony i Raintsika

¹⁸Dia nialona noho ny taniny Raintsika ary nangoraka ny olony.

¹⁹Namaly ny olony Raintsika hoe: «Indro, mandefa vary sy divay vao ary menaka ho anareo Aho, ka ho voky amin’izany ianareo. Tsy hataoko intsony ho fanamelohana eo amin’ny firenena ianareo.»

²⁰«Hapotsiko lavitra anareo ny tafika avy any avaratra, ka hatosiko ho any amin’ny tany karankaina sy efitra—ny ampahany aloha ho any amin’ny Ranomasina Maty ary ny ampahany any aoriana ho any amin’ny Ranomasina Mediteranea. Hiakatra ny fofony; hiakatra ny fofona maloto, fa nanao zava-mahatsiravina izy.

²¹Aza matahotra, ry tany; mifalia ary miravoravoa, fa nanao zava-lehibe Raintsika! ²²Aza matahotra, ry biby any an-tsaha, fa manjary maitso ny ahi-pamokarana any an-efitra; mamoa ny hazo; mamoaka ny harenany ny aviavy sy ny voaloboka. ²³Mifalia, ry zanak’i Ziona, ary miravoravoa amin’ny Rainareo, fa nanome anareo ny orana voalohany Izy mba hanehoana ny fahatokiany; mandatsaka orana be ho anareo Izy, ny orana voalohany sy ny orana farany, tahaka ny teo aloha. ²⁴Ho feno vary ny tokotanim-bary; ho tondraka ny divay vao sy ny menaka ao amin’ny fanamainana divay.

²⁵Havaliko anareo ny taona nihinan’ny valala —ny valala maro be, ny valala tanora, ny valala mandrava ary ny valala maniratsira—ilay tafiko lehibe izay nirahiko teo aminareo. ²⁶Hihinana ianareo ka ho voky, ary hidera ny anaran’ny Rainareo, Izay nitondra fahagagana taminareo; ary tsy hisy intsony hahamenatra ny oloko. ^d d v26 Amin’ny feon’i Raintsika, ny olony dia voatonona ho zanany — ny anaran’ny fianakaviana izay nentin’ny fony hatrizay hatrany. ²⁷Dia ho fantatrareo fa ao afovoan’ny Israely Aho, ary Izaho no Rainareo, ka tsy misy hafa; ary tsy hisy intsony hahamenatra ny oloko.

Mandatsaka ny Fanahiny ny Ray

²⁸«Ary rehefa afaka izany dia handatsaka ny Fanahiko amin’ny nofo rehetra Aho. Hanao faminaniana ny zanakareo lahy sy ny zanakareo vavy, hanonofy nofy ny loholonareo, hahita fahitana ny zatovonareo. ^e e v28 Mandatsaka ny Fanahiny — ny Fanahy Masina — amin’ny zanany lahy sy vavy Raintsika; ny Ray, ny Fanahy ary ny zanaka dia fianakaviana iray. ²⁹Na dia ny mpanompo lahy sy ny mpanompo vavy aza, amin’izany andro izany dia handatsaka ny Fanahiko Aho.

³⁰Hanehoana fahagagana eny amin’ny lanitra sy eto ambonin’ny tany Aho—ra sy afo ary andry setroka. ³¹Hovadika ho haizina ny masoandro ary ho ra ny volana mialoha ny hahatongavan’ny andro lehibe sy mahatahotra an’i Raintsika.»

³²Ary izao no hitranga: izay rehetra miantso ny anaran’ny Tompo dia ho voavonjy; fa any an-tendrombohitra Ziona sy any Jerosalema no hisy famonjena, araka ny nolazain’i Raintsika, eo amin’ireo sisa velona izay antsoin’i Raintsika. ^f f v32 Nanonona an’io teny fikasana io tamin’ny Pentekosta i Petera (Asa 2:21), ary i Paoly kosa dia nampihatra izany mivantana tamin’i Jesosy — «izay rehetra miantso ny anaran’ny Tompontsika Jesosy dia ho voavonjy» (Romana 10:9-13). Ny anarana iantsoantsika ho famonjena dia i Jesosy, ny fanasan’i Raintsika malalaka hody.