ଯୋୟେଲ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ସିୟୋନରେ ମେଷର ଶୃଙ୍ଗ ବଜାଅ; ମୋହର ପବିତ୍ର ପର୍ବତ ଉପରେ ବିପଦସୂଚକ ଧ୍ଵନି କର! ଦେଶନିବାସୀ ସମସ୍ତେ କମ୍ପିତ ହେଉନ୍ତୁ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦିନ ଆସୁଅଛି—ତାହା ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ: ^a a v1 ଯୋୟେଲ ପୁସ୍ତକ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଯେଉଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦିନ ଚାଲିଯାଏ, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ଦିନ—ତାହାଙ୍କ ସ୍ଵରରେ ତାହାଙ୍କ ସୈନ୍ୟଦଳ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ, ତାହାଙ୍କ ବିଚାର ପତିତ ହୁଏ, ତାହାଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର ଅନୁଗମନ କରେ। ଭାବବାଦୀମାନେ ଏହି ଏକାହିଁ ବିଷୟ—ଇତିହାସରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତିକାରୀ ହସ୍ତକ୍ଷେପ—ବହନ କରନ୍ତି।

²ଅନ୍ଧକାର ଓ ନିବିଡ଼ ଅନ୍ଧକାରର ଦିନ, ମେଘ ଓ ଘନ ଅନ୍ଧକାରର ଦିନ। ପର୍ବତଗଣ ଉପରେ ବିସ୍ତାରିତ ଅରୁଣୋଦୟ ତୁଲ୍ୟ, ଏକ ବୃହତ୍ ଓ ବଳବାନ ସୈନ୍ୟଦଳ ଆସୁଅଛି—ଏହା ତୁଲ୍ୟ କେବେ କିଛି ହୋଇ ନାହିଁ, ଆଉ ଏହା ତୁଲ୍ୟ କିଛି କେବେ ଆଉ ଆସିବ ନାହିଁ।

³ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଗ୍ନି ଗ୍ରାସ କରେ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ପଶ୍ଚାତରେ ଅଗ୍ନିଶିଖା ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହୁଏ। ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ଦେଶ ଏଦନ ଉଦ୍ୟାନ ତୁଲ୍ୟ, ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ପଶ୍ଚାତସ୍ଥ ଦେଶ ଏକ ଧ୍ଵଂସିତ ପ୍ରାନ୍ତର—ଆଉ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ କିଛି ରକ୍ଷା ପାଏ ନାହିଁ। ⁴ସେମାନେ ଅଶ୍ଵ ତୁଲ୍ୟ ଦେଖାଯାʼନ୍ତି; ଯୁଦ୍ଧାଶ୍ଵ ତୁଲ୍ୟ ସେମାନେ ଦୌଡ଼ି ଆସନ୍ତି। ⁵ରଥର ଘର୍ଘର ଶବ୍ଦ ତୁଲ୍ୟ ସେମାନେ ପର୍ବତଶୃଙ୍ଗ ଉପରେ ଡେଇଁଯାʼନ୍ତି, ନଡ଼ା ଗ୍ରାସକାରୀ ଅଗ୍ନିଶିଖାର ଖଡ଼ଖଡ଼ ଶବ୍ଦ ତୁଲ୍ୟ, ଯୁଦ୍ଧ ନିମନ୍ତେ ସଜ୍ଜିତ ଏକ ବଳବାନ ସୈନ୍ୟଦଳ ତୁଲ୍ୟ।

⁶ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଛଟପଟ ହୁଅନ୍ତି; ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁଖ ବିବର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ⁷ବୀରଗଣ ତୁଲ୍ୟ ସେମାନେ ଦୌଡ଼ି ଆସନ୍ତି; ସୈନିକଗଣ ତୁଲ୍ୟ ସେମାନେ ପ୍ରାଚୀର ଆରୋହଣ କରନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ପଥରୁ ବିଚଳିତ ନ ହୋଇ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ହୋଇ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି। ⁸ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଠେଲାପେଲା କରନ୍ତି ନାହିଁ; ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ନିଜ ପଥରେ ଗମନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଭେଦ କରି ମାଡ଼ିଯାʼନ୍ତି ଓ ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ⁹ସେମାନେ ନଗର ଉପରେ ଦୌଡ଼ି ଆସନ୍ତି; ପ୍ରାଚୀର ଉପରେ ଦୌଡ଼ନ୍ତି। ସେମାନେ ଗୃହ ଉପରକୁ ଆରୋହଣ କରନ୍ତି; ଚୋର ତୁଲ୍ୟ ଝରକା ଦେଇ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ¹⁰ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଥରହର ହୁଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ଧକାରମୟ ହୁଅନ୍ତି, ଆଉ ନକ୍ଷତ୍ରଗଣ ଆଉ କିରଣ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।

¹¹ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ସୈନ୍ୟଦଳ ଆଗରେ ଆପଣା ସ୍ଵର ଉତ୍ତୋଳନ କରନ୍ତି; ତାହାଙ୍କ ଛାଉଣି ଅତି ବୃହତ୍, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସାଧନକାରୀମାନେ ବଳବାନ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦିନ ମହତ୍ ଓ ନିତାନ୍ତ ଭୟଙ୍କର—କିଏ ତାହା ସହ୍ୟ କରିପାରିବ?

ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସ

¹²ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି, “ତଥାପି ଏବେ ହେଁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ, ଉପବାସ, ରୋଦନ ଓ ବିଳାପ ସହିତ ଆମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସ। ^b b v12 ପିତା ନିଜେ ଡାକୁଅଛନ୍ତି। “ତୁମ୍ଭର ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ଆମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସ”—ଏହା ବାହ୍ୟ ବିଧିର ଦାବି ନୁହେଁ, ବରଂ ଆପଣା ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କ ଅନ୍ତଃକରଣ ଗୃହକୁ ଫେରିଆସୁ ବୋଲି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବ୍ୟାକୁଳତା।

¹³ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆପଣା ଅନ୍ତଃକରଣ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ କର। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସ, କାରଣ ସେ ଅନୁଗ୍ରହକାରୀ ଓ କୃପାମୟ, କ୍ରୋଧରେ ଧୀର ଓ ଦୟାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୁଣି ସେ ବିପଦ ପଠାଇବାରୁ ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ¹⁴କିଏ ଜାଣେ? ସେ ହୁଏତ ଫେରି ନିବୃତ୍ତ ହେବେ ଓ ପଛରେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ— ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଭକ୍ଷ୍ୟ-ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ଏକ ପେୟ-ନୈବେଦ୍ୟ ରଖିଯିବେ।”

¹⁵ସିୟୋନରେ ଶୋଫାର ବଜାଅ; ଉପବାସ ପବିତ୍ର କର; ଏକ ପବିତ୍ର ସମାଜ ଆହ୍ୱାନ କର। ¹⁶ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କର; ସମାଜ ପବିତ୍ର କର; ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କର; ବାଳକବାଳିକାଗଣଙ୍କୁ, ଏପରିକି ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କର। ବର ଆପଣା କୋଠରୀରୁ, ପୁଣି କନ୍ୟା ଆପଣା ଅନ୍ତଃପୁରରୁ ବାହାରି ଆସୁ। ¹⁷ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେବା କରୁଥିବା ଯାଜକମାନେ ବାରଣ୍ଡା ଓ ବେଦିର ମଧ୍ୟରେ ରୋଦନ କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ କହନ୍ତୁ, “ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ପୁଣି ଆପଣା ଅଧିକାରକୁ ନିନ୍ଦାର ବିଷୟ, ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଉପହାସର ପାତ୍ର କର ନାହିଁ। ‘ସେମାନଙ୍କ ଈଶ୍ଵର କାହାନ୍ତି?’ ବୋଲି ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରେ କାହିଁକି କୁହାଯିବ?” ^c c v17 ଯାଜକମାନେ ଯିରୂଶାଲମ ମନ୍ଦିରର ଅନ୍ତଃପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ, ଆଚ୍ଛାଦିତ ପ୍ରବେଶ-ବାରଣ୍ଡା ଓ ହୋମବେଦିର ମଧ୍ୟରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି—ଏହା ଉପାସନା-ସ୍ଥାନର ହୃଦୟ।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ଲୋକଙ୍କୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି

¹⁸ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ଦେଶ ନିମନ୍ତେ ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଵାଳାୟୁକ୍ତ ହେଲେ ଓ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା କଲେ।

¹⁹ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶସ୍ୟ, ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଓ ତୈଳ ପଠାଉଅଛୁ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେଥିରେ ତୃପ୍ତ ହେବ। ଆଉ କେବେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ନିନ୍ଦାର ପାତ୍ର କରିବା ନାହିଁ।”

²⁰“ଆମ୍ଭେ ଉତ୍ତରୀୟ ସୈନ୍ୟଦଳକୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରକୁ ତଡ଼ିଦେବା, ତାକୁ ଏକ ଶୁଷ୍କ ଓ ଧ୍ଵଂସିତ ଦେଶକୁ ଠେଲି ଦେବା—ତାହାର ଅଗ୍ରଭାଗ ମୃତ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟକୁ ଓ ତାହାର ପଶ୍ଚାଦ୍ଭାଗ ଭୂମଧ୍ୟ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟକୁ। ତାହାର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଉଠିବ; ତାହାର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଉପରକୁ ଯିବ, କାରଣ ସେ ଭୟାନକ କର୍ମ କରିଅଛି।

²¹ହେ ଦେଶ, ଭୟ କର ନାହିଁ; ଆନନ୍ଦ କର ଓ ଉଲ୍ଲସିତ ହୁଅ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମହତ୍ କର୍ମ କରିଅଛନ୍ତି! ²²ହେ କ୍ଷେତ୍ରର ପଶୁଗଣ, ଭୟ କର ନାହିଁ, କାରଣ ପ୍ରାନ୍ତରର ଚରାସ୍ଥାନସବୁ ସବୁଜ ହେଉଅଛି; ବୃକ୍ଷ ଆପଣା ଫଳ ଫଳାଉଅଛି; ଡିମ୍ବିରିବୃକ୍ଷ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତା ଆପଣାମାନଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରୁଅଛନ୍ତି। ²³ହେ ସିୟୋନର ସନ୍ତାନଗଣ, ଉଲ୍ଲସିତ ହୁଅ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଆନନ୍ଦ କର, କାରଣ ସେ ଆପଣା ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ପ୍ରକାଶ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶରତକାଳୀନ ବୃଷ୍ଟି ଦେଇଅଛନ୍ତି; ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପୂର୍ବ ପରି ପ୍ରଚୁର ବୃଷ୍ଟି, ଶରତକାଳୀନ ଓ ବସନ୍ତକାଳୀନ ବୃଷ୍ଟି ବର୍ଷାଇ ଦିଅନ୍ତି। ²⁴ଖଳାସବୁ ଶସ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ; କୁଣ୍ଡସବୁ ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଓ ତୈଳରେ ଉଛୁଳି ପଡ଼ିବ।

²⁵ପଙ୍ଗପାଳଗଣ— ଝାଙ୍କଧାରୀ ପଙ୍ଗପାଳ, ଯୁବ ପଙ୍ଗପାଳ, ବିନାଶକାରୀ ପଙ୍ଗପାଳ ଓ କର୍ତ୍ତନକାରୀ ପଙ୍ଗପାଳ, ଯେଉଁ ଆମ୍ଭର ବୃହତ୍ ସୈନ୍ୟଦଳ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ପଠାଇଥିଲୁ—ଯେଉଁ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକର ଶସ୍ୟ ଖାଇ ନେଇଅଛନ୍ତି, ତାହା ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରିଶୋଧ କରିବା। ²⁶ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯଥେଷ୍ଟ ଭୋଜନ କରି ତୃପ୍ତ ହେବ, ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କରିଅଛନ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ନାମର ପ୍ରଶଂସା କରିବ; ଆଉ ଆମ୍ଭର ଲୋକମାନେ କେବେ ଆଉ ଲଜ୍ଜିତ ହେବେ ନାହିଁ। ^d d v26 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସ୍ଵରରେ ତାହାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ବୋଲି ନାମିତ ହୁଅନ୍ତି—ଯେଉଁ ପରିବାରର ନାମ ତାହାଙ୍କ ହୃଦୟ ସର୍ବଦା ବହନ କରିଆସିଅଛି। ²⁷ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣିବ ଯେ, ଆମ୍ଭେ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ଅଛୁ, ଆଉ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଆଉ କେହି ନାହିଁ; ଆଉ ଆମ୍ଭର ଲୋକମାନେ କେବେ ଆଉ ଲଜ୍ଜିତ ହେବେ ନାହିଁ।

ପିତା ଆପଣା ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଢାଳି ଦିଅନ୍ତି

²⁸“ଆଉ ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉପରେ ଆପଣା ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଢାଳି ଦେବା। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନେ ଭାବବାଣୀ କହିବେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବୃଦ୍ଧମାନେ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖିବେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଯୁବକମାନେ ଦର୍ଶନ ପାଇବେ। ^e e v28 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ଆତ୍ମାଙ୍କୁ—ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କୁ—ଆପଣା ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଢାଳି ଦିଅନ୍ତି; ପିତା, ଆତ୍ମା ଓ ସନ୍ତାନଗଣ ଏକ ପରିବାର। ²⁹ଏପରିକି ସେହି ସମୟରେ ଦାସ ଓ ଦାସୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଢାଳି ଦେବା।

³⁰ଆମ୍ଭେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳରେ ଓ ପୃଥିବୀରେ ନାନା ଅଦ୍ଭୁତ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଇବା—ରକ୍ତ, ଅଗ୍ନି ଓ ଧୂମସ୍ତମ୍ଭ। ³¹ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମହତ୍ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦିନ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରରେ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ରକ୍ତରେ ପରିଣତ ହେବ।”

³²ଆଉ ଏହା ଘଟିବ: ଯେକେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବ, ସେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବ; କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯେପରି କହିଅଛନ୍ତି, ସେପରି ସିୟୋନ ପର୍ବତ ଓ ଯିରୂଶାଲମରେ ଉଦ୍ଧାର ହେବ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯେଉଁ ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ। ^f f v32 ପିତର ପେଣ୍ଟିକଷ୍ଟ ଦିନରେ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଉଦ୍ଧୃତ କରନ୍ତି (ପ୍ରେରିତ ୨:୨୧), ଆଉ ପାଉଲ ଏହାକୁ ସିଧାସଳଖ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି—“ଯେକେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବ, ସେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବ” (ରୋମୀୟ ୧୦:୯-୧୩)। ଉଦ୍ଧାର ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେଉଁ ନାମରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ, ତାହା ଯୀଶୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଫେରିବାର ଉନ୍ମୁକ୍ତ ନିମନ୍ତ୍ରଣ।