યોએલ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹સિયોનમાં મેંઢાનું શિંગડું વગાડો; મારા પવિત્ર પર્વત પર ભયસૂચક નાદ કરો! આ દેશમાં વસનારા સૌ ધ્રૂજી ઊઠો, કારણ, આપણા પિતાનો દિવસ આવી રહ્યો છે—એ નજીક છે: ^a a v1 યોએલમાં જે આપણા પિતાનો દિવસ ચાલે છે, તે આપણા પિતા જ્યારે કાર્ય કરે છે તે દિવસ છે—તેમના શબ્દથી તેમનું સૈન્ય ચાલે છે, તેમનો ન્યાય પડે છે, ને તેમનો ઉદ્ધાર પાછળ આવે છે. પ્રબોધકો આ જ વિષય ઇતિહાસમાં આપણા પિતાના નિર્ણાયક હસ્તક્ષેપ તરીકે લઈ જાય છે.

²અંધકાર તથા ગમગીનીનો દિવસ, વાદળો તથા ઘોર અંધકારનો દિવસ. પર્વતો પર પથરાતી પ્રભાતની જેમ, એક મોટું ને પરાક્રમી સૈન્ય આવે છે—એના જેવું કદી પહેલાં થયું નથી, ને એના જેવું કદી ફરી આવશે નહિ.

³તેમની આગળ અગ્નિ ભસ્મ કરે છે, ને તેમની પાછળ જ્વાળા ભભૂકે છે. તેમની આગળનો દેશ એદનના બાગ જેવો છે, પણ તેમની પાછળ ઉજ્જડ રાન છે—ને તેમનાથી કંઈ બચતું નથી. ⁴તેઓ ઘોડા જેવા દેખાય છે; યુદ્ધના ઘોડાની જેમ તેઓ ધસી આવે છે. ⁵રથોના ગડગડાટ જેવા તેઓ પર્વતશિખરો પર કૂદે છે, ભૂસું ભસ્મ કરતી જ્વાળાના કડકડાટ જેવા, યુદ્ધ માટે ગોઠવાયેલા પરાક્રમી સૈન્ય જેવા.

⁶તેમની આગળ લોકો વેદનાથી તરફડે છે; દરેક ચહેરો ફિક્કો પડી જાય છે. ⁷યોદ્ધાઓની જેમ તેઓ ધસી આવે છે; સૈનિકોની જેમ તેઓ દીવાલ ચડે છે. દરેક હારબંધ કૂચ કરે છે, પોતાના માર્ગથી કદી ફંટાતો નથી. ⁸તેઓ એકબીજાને ધક્કો મારતા નથી; દરેક પોતાની કેડીએ ચાલે છે. તેઓ હથિયારોને વીંધીને ધસી આવે છે ને અટકતા નથી. ⁹તેઓ નગર પર ધસી આવે છે; તેઓ દીવાલ પર દોડે છે. તેઓ ઘરોમાં ચડે છે; બારીઓમાંથી ચોરની જેમ પેસી જાય છે. ¹⁰તેમની આગળ પૃથ્વી ધ્રૂજે છે, આકાશ કંપે છે. સૂર્ય ને ચંદ્ર અંધકારમય થઈ જાય છે, ને તારાઓ હવે પ્રકાશતા નથી.

¹¹આપણા પિતા પોતાના સૈન્યના મોખરે પોતાનો અવાજ ઉઠાવે છે; તેમની છાવણી ઘણી મોટી છે, ને તેમનો શબ્દ પાળનારા પરાક્રમી છે. આપણા પિતાનો દિવસ મહાન ને અતિ ભયંકર છે—એને કોણ સહન કરી શકે?

તમારા પિતા પાસે પાછા ફરો

¹²“તોપણ હવે પણ,” આપણા પિતા કહે છે, “તમારા સંપૂર્ણ હૃદયથી, ઉપવાસ, રુદન ને શોક સાથે મારી પાસે પાછા ફરો. ^b b v12 પિતા પોતે બોલાવી રહ્યા છે. “તમારા સંપૂર્ણ હૃદયથી મારી પાસે પાછા ફરો” એ વિધિની માગણી નથી, પણ પોતાનાં બાળકોનાં હૃદય ઘેર પાછાં આવે એ માટેની આપણા પિતાની ઝંખના છે.

¹³“તમારાં વસ્ત્રો નહિ, પણ તમારાં હૃદય ચીરો. તમારા પિતા પાસે પાછા ફરો, કારણ, તેઓ કૃપાળુ ને દયાળુ છે, ક્રોધ કરવામાં ધીમા ને કરારના પ્રેમમાં સમૃદ્ધ છે, ને તેઓ આફત મોકલવાથી પાછા હઠે છે. ¹⁴કોણ જાણે? કદાચ તેઓ પાછા વળીને હઠે ને આશીર્વાદ મૂકી જાય— તમારા પિતાને માટે ખાદ્યાર્પણ ને પેયાર્પણ.”

¹⁵સિયોનમાં શોફાર વગાડો; ઉપવાસ પવિત્ર ઠરાવો; પવિત્ર સભા બોલાવો. ¹⁶લોકોને એકઠા કરો; સભાને પવિત્ર ઠરાવો; વડીલોને સાથે લાવો; બાળકોને, ધાવણા બાળકોને સુધ્ધાં ભેગાં કરો. વરરાજા પોતાના ઓરડામાંથી બહાર આવો, ને કન્યા પોતાના મહેલમાંથી. ¹⁷આપણા પિતાની આગળ સેવા કરનારા યાજકો ઓસરી ને વેદી વચ્ચે રુદન કરો. તેઓ કહો, “હે આપણા પિતા, તમારા લોકોને બચાવો, ને તમારા વારસાને મહેણાની વસ્તુ, પ્રજાઓમાં નિંદાપાત્ર ન કરો. લોકોમાં તેઓ કેમ કહે, ‘તેમનો ઈશ્વર ક્યાં છે?’” ^c c v17 યાજકો યરુશાલેમના મંદિરના અંદરના ચોકમાં, ઢાંકેલા પ્રવેશદ્વાર ને દહનાર્પણની વેદી વચ્ચે ઊભા રહેતા—આરાધનાસ્થાનના હૃદયમાં.

આપણા પિતા પોતાના લોકોને પુનઃસ્થાપિત કરે છે

¹⁸ત્યારે આપણા પિતા પોતાના દેશ માટે ઈર્ષ્યાળુ થયા ને પોતાના લોકો પર કરુણા કરી.

¹⁹આપણા પિતાએ પોતાના લોકોને જવાબ આપ્યો: “જુઓ, હું તમને અનાજ, નવો દ્રાક્ષરસ ને તેલ મોકલું છું, ને તમે તેથી તૃપ્ત થશો. હવે પછી કદી હું તમને પ્રજાઓમાં મહેણાની વસ્તુ કરીશ નહિ.”

²⁰“ઉત્તરના સૈન્યને હું તમારાથી દૂર હાંકી કાઢીશ, એને સૂકા ને ઉજ્જડ દેશમાં ધકેલી દઈશ—એની આગલી હરોળ મૃત સમુદ્રમાં ને એની પાછલી ભૂમધ્ય સમુદ્રમાં. એની દુર્ગંધ ઊઠશે; એની ખરાબ વાસ ઉપર ચડશે, કારણ, એણે ભયંકર કૃત્યો કર્યાં છે.

²¹હે દેશ, બી ન જા; આનંદ કર ને હરખા, કારણ, આપણા પિતાએ મહાન કાર્યો કર્યાં છે! ²²હે ખેતરનાં પશુઓ, બીશો નહિ, કારણ, રાનનાં બીડ લીલાંછમ થાય છે; ઝાડ પોતાનું ફળ આપે છે; અંજીરી ને દ્રાક્ષવેલો પોતાની સમૃદ્ધિ આપે છે. ²³હે સિયોનનાં સંતાનો, હરખાઓ, ને તમારા પિતામાં આનંદ કરો, કારણ, તેમણે પોતાની વિશ્વાસુપણું બતાવવા તમને આગોતરો વરસાદ આપ્યો છે; તેઓ તમારે માટે પુષ્કળ ઝાપટાં, આગોતરો ને પાછોતરો વરસાદ, પહેલાંની જેમ ઉતારે છે. ²⁴ખળાં અનાજથી ભરાઈ જશે; કુંડો નવા દ્રાક્ષરસ ને તેલથી છલકાશે.

²⁵તીડોએ ખાધેલાં વર્ષોનો હું તમને બદલો આપીશ—ધાડે આવતું તીડ, કૂદતું તીડ, નાશ કરતું તીડ ને કાપતું તીડ—મારું મોટું સૈન્ય જે મેં તમારી વચ્ચે મોકલ્યું હતું. ²⁶તમે ધરાઈને ખાશો ને તૃપ્ત થશો, ને તમે તમારા પિતાના નામની સ્તુતિ કરશો, જેમણે તમારી સાથે આશ્ચર્યકારક કાર્ય કર્યું છે; ને હવે પછી કદી મારા લોકો લજ્જિત થશે નહિ. ^d d v26 આપણા પિતાના અવાજમાં, તેમના લોકોને તેમનાં બાળકો તરીકે નામ અપાય છે—એ કુટુંબનું નામ જે તેમના હૃદયે સદા વહન કર્યું છે. ²⁷ત્યારે તમે જાણશો કે હું ઇઝરાયલ વચ્ચે છું, ને હું તમારા પિતા છું, ને બીજો કોઈ નથી; ને હવે પછી કદી મારા લોકો લજ્જિત થશે નહિ.

પિતા પોતાના આત્માને રેડી દે છે

²⁸“ને ત્યાર પછી, હું મારા આત્માને સર્વ મનુષ્યો પર રેડી દઈશ. તમારા દીકરા ને તમારી દીકરીઓ પ્રબોધ કરશે, તમારા વૃદ્ધો સ્વપ્નો જોશે, તમારા જુવાનો સંદર્શનો જોશે. ^e e v28 આપણા પિતા પોતાના આત્માને—પવિત્ર આત્માને—પોતાના જ દીકરા ને દીકરીઓ પર રેડી દે છે; પિતા, આત્મા ને બાળકો એક કુટુંબ છે. ²⁹એ દિવસોમાં દાસો ને દાસીઓ પર પણ હું મારા આત્માને રેડી દઈશ.

³⁰હું આકાશમાં ને પૃથ્વી પર ચમત્કારો બતાવીશ—લોહી ને અગ્નિ ને ધુમાડાના સ્તંભો. ³¹આપણા પિતાનો મહાન ને ભયાનક દિવસ આવે તે પહેલાં સૂર્ય અંધકારમાં ને ચંદ્ર લોહીમાં ફેરવાઈ જશે.”

³²ને આમ થશે: જે કોઈ પ્રભુના નામે પોકારશે તે ઉદ્ધાર પામશે; કારણ, સિયોન પર્વત પર ને યરુશાલેમમાં છૂટકારો થશે, જેમ આપણા પિતાએ કહ્યું છે, તેમ, આપણા પિતા જેમને બોલાવે છે તે બચેલાઓ મધ્યે. ^f f v32 પિતર પચાસમાના દિવસે આ વચનને ટાંકે છે (પ્રેરિતોનાં કૃત્યો ૨:૨૧), ને પાઉલ એને સીધું ઈસુને લાગુ પાડે છે—“જે કોઈ આપણા પ્રભુ ઈસુના નામે પોકારશે તે ઉદ્ધાર પામશે” (રોમનો ૧૦:૯-૧૩). ઉદ્ધાર માટે આપણે જે નામે પોકારીએ છીએ તે ઈસુ છે, ઘેર પાછા આવવાનું આપણા પિતાનું ખુલ્લું આમંત્રણ.