Joel 2

2 ¹Patingoga ang sungay sa laki nga karnero sa Sion; ipatingog ang pasidaan diha sa akong balaang bukid! Mangurog ang tanang nagpuyo sa yuta, kay nagsingabot na ang adlaw sa atong Amahan— haduol na kini: ^a a v1 Ang Adlaw sa atong Amahan nga milatas sa tibuok Joel mao ang adlaw nga molihok ang atong Amahan — ang iyang kasundalohan molihok sa iyang tingog, mahulog ang iyang paghukom, ug mosunod ang iyang pagluwas. Gidala sa mga propeta ang samang tema ingon nga mahukmanong pagpanlihok sa atong Amahan diha sa kasaysayan.

²Usa ka adlaw sa kangitngit ug kangiob, usa ka adlaw sa mga panganod ug baga nga kangitngit. Sama sa kaadlawon nga mikaylap sa kabukiran, miabot ang usa ka dako ug gamhanang kasundalohan—wala pa gayoy sama niini kaniadto, ug wala na gayoy sama niini nga moabot pa pag-usab.

³Sa ilang atubangan ang kalayo molamoy, ug sa ilang luyo ang siga magdilaab. Ang yuta sa ilang atubangan sama sa tanaman sa Eden, apan sa ilang luyo usa ka mamingaw nga kamingawan—ug walay makaikyas kanila. ⁴Daw mga kabayo sila; sama sa mga kabayong iggugubat sila mosulong. ⁵Sama sa dinaguok sa mga karwahe manglukso sila sa mga tumoy sa kabukiran, sama sa dinagitab sa kalayo nga molamoy sa laya nga dagami, sama sa gamhanang kasundalohan nga nakahanay alang sa gubat.

⁶Sa atubangan nila ang mga katawhan maglimbaglimbag sa kasakit; ang matag nawong mangluspad. ⁷Sama sa mga manggugubat sila mosulong; sama sa mga sundalo sila mokatkat sa paril. Ang matag usa magmartsa nga nahanay, nga dili gayod motipas sa iyang agianan. ⁸Dili sila magdinuslanay; ang matag usa magpabilin sa iyang kaugalingong dalan. Mosuot sila taliwala sa mga hinagiban ug dili mapugngan. ⁹Mosulong sila sa siyudad; modagan sila subay sa paril. Mokatkat sila ngadto sa mga balay; mosulod sila agi sa mga bintana sama sa kawatan. ¹⁰Sa ilang atubangan matay-og ang yuta, mangurog ang kalangitan. Mongitngit ang adlaw ug bulan, ug ang mga bituon dili na mosidlak.

¹¹Mopatugbaw ang atong Amahan sa iyang tingog diha sa atubangan sa iyang kasundalohan; dako kaayo ang iyang kampo, ug gamhanan kadtong nagtuman sa iyang pulong. Dako ug hilabihan ka makalilisang ang adlaw sa atong Amahan—kinsa may makaantos niini?

Balik ngadto sa Inyong Amahan

¹²“Bisan pa karon,” nag-ingon ang atong Amahan, “balik kamo kanako sa bug-os ninyong kasingkasing, inubanan sa pagpuasa, sa paghilak, ug sa pagbangotan. ^b b v12 Ang Amahan mismo ang nagtawag. Ang “balik kamo kanako sa bug-os ninyong kasingkasing” dili usa ka pagpangayo ug seremonyas kondili ang pagpangandoy sa atong Amahan nga mopauli ang mga kasingkasing sa iyang mga anak.

¹³“Gisia ninyo ang inyong mga kasingkasing, dili ang inyong mga bisti. Balik kamo sa inyong Amahan, kay siya maluloy-on ug mabination, mahinay sa kasuko ug madagayaon sa gugma sa kasabotan, ug mohunong siya sa pagpadala ug katalagman. ¹⁴Kinsa may nasayod? Mahimong motalikod siya ug maluoy ug magbilin ug panalangin—usa ka halad nga lugas ug usa ka halad nga ilimnon alang sa inyong Amahan.”

¹⁵Patingoga ang budyong sa Sion; balaana ang usa ka pagpuasa; tawga ang usa ka balaang panagtigom. ¹⁶Tigoma ang katawhan; balaana ang panagtigom; tapoka ang mga katigulangan; tigoma ang mga kabataan, bisan ang mga masuso nga nagasuso pa sa dughan. Mogula ang pamanhonon gikan sa iyang lawak, ug ang pangasaw-onon gikan sa iyang silid. ¹⁷Manghilak ang mga pari nga nag-alagad sa atubangan sa atong Amahan taliwala sa portiko ug sa halaran. Moingon sila, “Luwasa ang imong katawhan, among Amahan, ug ayaw himoa nga talamayon ang imong panulondon, usa ka kataw-anan taliwala sa mga nasod. Nganong moingon man sila taliwala sa mga katawhan, ‘Hain na ang ilang Dios?’” ^c c v17 Nagbarog ang mga pari sa kinasuloran nga hawanan sa templo sa Jerusalem, taliwala sa tabonan nga ganghaan sa pagsulod ug sa halaran sa halad sinunog — ang kinapusoran sa dapit sa pagsimba.

Giuli sa Atong Amahan ang Iyang Katawhan

¹⁸Unya nangabugho ang atong Amahan alang sa iyang yuta ug naluoy siya sa iyang katawhan.

¹⁹Mitubag ang atong Amahan sa iyang katawhan: “Tan-awa, padad-an ko kamog lugas, bag-ong bino, ug lana, ug matagbaw kamo niini. Dili ko na gayod himoon kamong talamayon taliwala sa mga nasod.”

²⁰“Abugon ko ang kasundalohan sa amihanan sa halayo gikan kaninyo, nga itulod kini ngadto sa usa ka mala ug mamingaw nga yuta—ang atubangan niini ngadto sa Dagat nga Patay ug ang luyo niini ngadto sa Dagat Mediteraneo. Moalisngaw ang baho niini; mosaka ang mabaho nga alisngaw niini, kay nagbuhat kini ug mga butang nga makalilisang.

²¹Ayaw kahadlok, yuta; paglipay ug pagmaya, kay ang atong Amahan nagbuhat ug dagkong mga butang! ²²Ayaw kamo kahadlok, kamong mga mananap sa kapatagan, kay ang mga sabsabanan sa kamingawan nangalunhaw na; ang kahoy namunga na; ang kahoyng igos ug ang paras naghatag sa ilang kabahandian. ²³Paglipay, kamong mga anak sa Sion, ug pagmaya diha sa inyong Amahan, kay gihatagan niya kamo sa sayo nga ulan sa pagpakita sa iyang pagkamatinud-anon; gipadala niya kaninyo ang madagayaong taligsik, ang sayo ug ang ulahing ulan, sama kaniadto. ²⁴Mapuno ang mga giokanan sa lugas; moawas ang mga pug-anan sa bag-ong bino ug lana.

²⁵Ulian ko kamo alang sa mga tuig nga ang mga dulon nangaon—ang nagpanon nga dulon, ang batan-ong dulon, ang maglalaglag nga dulon, ug ang mamutol nga dulon—ang akong dakong kasundalohan nga akong gipadala taliwala kaninyo. ²⁶Mokaon kamo sa inyong kabusog ug matagbaw, ug dayegon ninyo ang ngalan sa inyong Amahan, nga nagbuhat ug katingalahan nganha kaninyo; ug dili na gayod maulawan ang akong katawhan. ^d d v26 Diha sa tingog sa atong Amahan, ang iyang katawhan gitawag nga iyang mga anak — ang ngalan sa pamilya nga gidala kanunay sa iyang kasingkasing. ²⁷Unya masayod kamo nga ako anaa sa taliwala sa Israel, ug nga ako mao ang inyong Amahan, ug wala nay lain; ug dili na gayod maulawan ang akong katawhan.

Gibubo sa Amahan ang Iyang Espiritu

²⁸“Ug human niana, ibubo ko ang akong Espiritu sa tanang unod. Managna ang inyong mga anak nga lalaki ug ang inyong mga anak nga babaye, ang inyong mga tigulang nga lalaki managdamgo ug mga damgo, ang inyong mga batan-ong lalaki makakita ug mga panan-awon. ^e e v28 Gibubo sa atong Amahan ang iyang Espiritu — ang Espiritu Santo — ngadto sa iyang kaugalingong mga anak nga lalaki ug babaye; ang Amahan, ang Espiritu, ug ang mga anak usa ka pamilya. ²⁹Bisan sa mga sulugoong lalaki ug sa mga sulugoong babaye niadtong mga adlawa ibubo ko ang akong Espiritu.

³⁰Magpakita ako ug mga katingalahan sa kalangitan ug sa yuta—dugo ug kalayo ug mga haligi sa aso. ³¹Ang adlaw mahimong kangitngit ug ang bulan mahimong dugo sa dili pa moabot ang dako ug makalilisang nga adlaw sa atong Amahan.”

³²Ug mahitabo kini: ang matag usa nga motawag sa ngalan sa atong Ginoong Jesus maluwas; kay didto sa Bukid sa Sion ug sa Jerusalem adunay kaluwasan, sumala sa giingon sa atong Amahan, taliwala sa mga nahibilin nga gitawag sa atong Amahan. ^f f v32 Gipadapat ni Pablo kini nga bersikulo direkta ngadto kang Jesus — “ang matag usa nga motawag sa ngalan sa Ginoo maluwas” (Roma 10:13). Ang ngalan nga atong tawgon alang sa kaluwasan mao si Jesus, ang bukas nga pagdapit sa atong Amahan nga mopauli.