Ιωήλ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Σαλπίστε με το κέρας του κριού στη Σιών· σημάνετε συναγερμό στο άγιο όρος μου! Ας τρέμουν όλοι όσοι κατοικούν στη γη, γιατί έρχεται η ημέρα του Πατέρα μας — είναι κοντά: ^a a v1 Η Ημέρα του Πατέρα μας που διατρέχει τον Ιωήλ είναι η ημέρα που ο Πατέρας μας ενεργεί — ο στρατός του κινείται με τη φωνή του, η κρίση του πέφτει, η σωτηρία του ακολουθεί. Οι προφήτες μεταφέρουν το ίδιο θέμα ως την αποφασιστική επέμβαση του Πατέρα μας στην ιστορία.

²Ημέρα σκοταδιού και ζόφου, ημέρα νεφών και πυκνού σκότους. Σαν αυγή που απλώνεται πάνω στα βουνά, έρχεται ένας μεγάλος και ισχυρός στρατός — ποτέ δεν υπήρξε τέτοιος πριν, και ποτέ δεν θα ξανάρθει τέτοιος.

³Μπροστά τους φωτιά κατατρώει, και πίσω τους φλόγα λαμπαδιάζει. Η γη μπροστά τους είναι σαν τον κήπο της Εδέμ, μα πίσω τους μια ερημωμένη έρημος — και τίποτα δεν τους ξεφεύγει. ⁴Μοιάζουν με άλογα· σαν πολεμικά άλογα ορμούν. ⁵Σαν τον βρόντο των αρμάτων πηδούν πάνω από τις κορυφές των βουνών, σαν το τρίξιμο της φλόγας που κατατρώει την καλαμιά, σαν ισχυρός στρατός παραταγμένος για μάχη.

⁶Μπροστά τους οι λαοί σπαράζουν από αγωνία· κάθε πρόσωπο χλωμιάζει. ⁷Σαν πολεμιστές ορμούν· σαν στρατιώτες ανεβαίνουν στο τείχος. Καθένας βαδίζει στη σειρά του, χωρίς ποτέ να παρεκκλίνει από την πορεία του. ⁸Δεν σπρώχνει ο ένας τον άλλον· καθένας κρατά τον δικό του δρόμο. Ορμούν μέσα από τα όπλα και δεν σταματούν. ⁹Χιμούν στην πόλη· τρέχουν πάνω στο τείχος. Σκαρφαλώνουν στα σπίτια· από τα παράθυρα μπαίνουν σαν κλέφτης. ¹⁰Μπροστά τους η γη σείεται, οι ουρανοί τρέμουν. Ο ήλιος και το φεγγάρι σκοτεινιάζουν, και τα άστρα δεν λάμπουν πια.

¹¹Ο Πατέρας μας υψώνει τη φωνή του επικεφαλής του στρατού του· το στρατόπεδό του είναι πολύ μεγάλο, και ισχυροί είναι εκείνοι που εκτελούν τον λόγο του. Η ημέρα του Πατέρα μας είναι μεγάλη και τρομερή· ποιος μπορεί να την αντέξει;

Επιστρέψτε στον Πατέρα σας

¹²«Ακόμη και τώρα», λέει ο Πατέρας μας, «επιστρέψτε σ’ εμένα μ’ όλη σας την καρδιά, με νηστεία, με κλάματα και με πένθος. ^b b v12 Ο ίδιος ο Πατέρας καλεί. Το «επιστρέψτε σ’ εμένα μ’ όλη σας την καρδιά» δεν είναι απαίτηση για τελετουργία, αλλά η λαχτάρα του Πατέρα μας να γυρίσουν σπίτι οι καρδιές των παιδιών του.

¹³«Σκίστε τις καρδιές σας, όχι τα ρούχα σας. Επιστρέψτε στον Πατέρα σας, γιατί είναι γεμάτος καλοσύνη και ευσπλαχνία, αργεί να οργιστεί και ξεχειλίζει από αγάπη της διαθήκης, και μεταμελείται και δεν στέλνει τη συμφορά. ¹⁴Ποιος ξέρει; Ίσως στραφεί και μεταμεληθεί και αφήσει πίσω του μια ευλογία — μια προσφορά σιτηρών και μια σπονδή για τον Πατέρα σας».

¹⁵Ηχήστε τη σάλπιγγα στη Σιών· αγιάστε νηστεία· κηρύξτε ιερή σύναξη. ¹⁶Συνάξτε τον λαό· αγιάστε τη σύναξη· συγκεντρώστε τους πρεσβυτέρους· μαζέψτε τα παιδιά, ακόμη και τα βρέφη που θηλάζουν. Ας βγει ο γαμπρός από το δωμάτιό του, και η νύφη από την κάμαρή της. ¹⁷Ας κλάψουν οι ιερείς που λειτουργούν μπροστά στον Πατέρα μας, ανάμεσα στον πρόναο και στο θυσιαστήριο. Ας πουν: «Λυπήσου τον λαό σου, Πατέρα μας, και μην κάνεις την κληρονομιά σου αντικείμενο χλεύης, παροιμία ανάμεσα στα έθνη. Γιατί να πουν ανάμεσα στους λαούς, “Πού είναι ο Θεός τους;”» ^c c v17 Οι ιερείς στέκονταν στην εσωτερική αυλή του ναού της Ιερουσαλήμ, ανάμεσα στον στεγασμένο προθάλαμο εισόδου και στο θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων — στην καρδιά του χώρου λατρείας.

Ο Πατέρας μας Αποκαθιστά τον Λαό του

¹⁸Τότε ο Πατέρας μας ζήλεψε για τη γη του και λυπήθηκε τον λαό του.

¹⁹Ο Πατέρας μας απάντησε στον λαό του: «Δείτε, σας στέλνω σιτάρι, νέο κρασί και λάδι, και θα χορτάσετε μ’ αυτά. Ποτέ πια δεν θα κάνω εσάς αντικείμενο χλεύης ανάμεσα στα έθνη».

²⁰«Θα διώξω μακριά σας τον στρατό του βορρά, σπρώχνοντάς τον σε γη ξερή και ερημωμένη — τις πρώτες του γραμμές στη Νεκρά Θάλασσα και την οπισθοφυλακή του στη Μεσόγειο Θάλασσα. Η δυσωδία του θα υψωθεί· η βρόμα του θα ανέβει, γιατί έκανε τερατώδη πράγματα.

²¹Μη φοβάσαι, γη· να χαίρεσαι και να ευφραίνεσαι, γιατί ο Πατέρας μας έκανε μεγάλα πράγματα! ²²Μη φοβάστε, ζώα του αγρού, γιατί τα βοσκοτόπια της ερήμου πρασινίζουν· το δέντρο δίνει τον καρπό του· η συκιά και το αμπέλι δίνουν τα πλούτη τους. ²³Χαρείτε, παιδιά της Σιών, και ευφρανθείτε με τον Πατέρα σας, γιατί σας έδωσε τη φθινοπωρινή βροχή για να δείξει την πιστότητά του· σας στέλνει άφθονες νεροποντές, τις φθινοπωρινές και τις ανοιξιάτικες βροχές, όπως πριν. ²⁴Τα αλώνια θα γεμίσουν σιτάρι· τα πατητήρια θα ξεχειλίσουν νέο κρασί και λάδι.

²⁵Θα σας ανταποδώσω για τα χρόνια που οι ακρίδες έφαγαν — η ακρίδα του σμήνους, η νεαρή ακρίδα, η καταστροφική ακρίδα και η κοφτερή ακρίδα — ο μεγάλος μου στρατός που έστειλα ανάμεσά σας. ²⁶Θα φάτε άφθονα και θα χορτάσετε, και θα δοξάσετε το όνομα του Πατέρα σας, που σας φέρθηκε θαυμαστά· και ποτέ πια δεν θα ντροπιαστεί ο λαός μου. ^d d v26 Στη φωνή του Πατέρα μας, ο λαός του ονομάζεται παιδιά του — το οικογενειακό όνομα που η καρδιά του πάντα κρατούσε. ²⁷Τότε θα μάθετε ότι εγώ είμαι ανάμεσα στον Ισραήλ, και ότι εγώ είμαι ο Πατέρας σας, και δεν υπάρχει άλλος· και ποτέ πια δεν θα ντροπιαστεί ο λαός μου.

Ο Πατέρας Ξεχύνει το Πνεύμα του

²⁸«Κι έπειτα, θα ξεχύσω το Πνεύμα μου σε κάθε άνθρωπο. Οι γιοι σας και οι κόρες σας θα προφητέψουν, οι γέροντές σας θα δουν όνειρα, οι νέοι σας θα δουν οράματα. ^e e v28 Ο Πατέρας μας ξεχύνει το Πνεύμα του — το Άγιο Πνεύμα — πάνω στους δικούς του γιους και κόρες· ο Πατέρας, το Πνεύμα και τα παιδιά είναι οικογένεια. ²⁹Ακόμη και στους δούλους και στις δούλες εκείνες τις ημέρες θα ξεχύσω το Πνεύμα μου.

³⁰Θα δείξω θαύματα στους ουρανούς και στη γη — αίμα και φωτιά και στήλες καπνού. ³¹Ο ήλιος θα μεταβληθεί σε σκοτάδι και το φεγγάρι σε αίμα πριν έρθει η μεγάλη και φοβερή ημέρα του Πατέρα μας».

³²Και θα συμβεί τούτο: καθένας που επικαλείται το όνομα του Κυρίου θα σωθεί· γιατί στο όρος Σιών και στην Ιερουσαλήμ θα υπάρξει λύτρωση, όπως είπε ο Πατέρας μας, ανάμεσα στους επιζώντες που καλεί ο Πατέρας μας. ^f f v32 Ο Πέτρος παραθέτει αυτή την υπόσχεση την ημέρα της Πεντηκοστής (Πράξεις 2:21), και ο Παύλος την εφαρμόζει απευθείας στον Ιησού — «καθένας που επικαλείται το όνομα του Κυρίου μας Ιησού θα σωθεί» (Ρωμαίους 10:9-13). Το όνομα που επικαλούμαστε για τη σωτηρία μας είναι ο Ιησούς, η ανοιχτή πρόσκληση του Πατέρα μας να γυρίσουμε στο σπίτι.