پنهنجي پيءُ ڏانهن گهر موٽي اچو
آخري باب دعوت آهي. تيار لفظن سان موٽي اچو، مڃيو ته اسور ۽ گهوڙا بچائي نه ٿا سگهن، هٿ جي ٺاهيل شين کي معبود سڏڻ بند ڪريو. اسان جو پيءُ واعدو ڪري ٿو ته کين آزاديءَ سان پيار ڪندو، انهن لاءِ ماڪ وانگر هوندو، ۽ صاف چوي ٿو ته سندن ميوو هن کان اچي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 4–8
14 1اي اسرائيل، پنهنجي پيءُ ڏانهن موٽي اچ، ڇاڪاڻ تہ تون پنهنجن گناهن ڪري ٿاٻڙجي پيو آهين.
2لفظ تيار ڪري اسان جي پيءُ ڏانهن موٽي اچو؛ کيس چئو تہ ”اسان جو سڄو ڏوهه دور ڪر ۽ فضل سان اسان کي قبول ڪر، تہ جيئن اسين پنهنجن چپن جو ميوو پيش ڪريون. 3اسور اسان کي نہ بچائيندو؛ اسين گھوڙن تي سوار نہ ٿينداسين. اسين پنهنجن هٿن جي ٺاهيل شيءِ کي وري ڪڏهن بہ ’اسان جا معبود‘ نہ چونداسين، ڇاڪاڻ تہ تو ۾ يتيم کي پيءُ جهڙو رحم ملي ٿو.“
4”آءٌ سندن بي وفائي کي شفا ڏيندس؛ آءٌ کين مفت پيار ڪندس، ڇاڪاڻ تہ منهنجو غضب کائن ٽري ويو آهي. a a v4 هوسيع اتي پورو ٿئي ٿو جتي پيءُ هميشہ پنهنجن ٻارن کي آڻڻ ٿي چاهيو: شفا ياب ۽ مفت پيار ڪيل، انهيءَ ڪري نہ تہ هنن اهو ڪمايو، پر انهيءَ ڪري جو سندس دل گهر ڏانهن موٽي آئي. 5آءٌ اسرائيل لاءِ شبنم جهڙو ٿيندس؛ هو سوسن وانگر گل ڏيندو ۽ لبنان جي ديودارن وانگر پاڙون هيٺ ڪندو. 6سندس ٽاريون ڦهلجنديون؛ سندس شان زيتون جي وڻ جهڙو ۽ سندس خوشبو لبنان جي ديودارن جهڙي ٿيندي. 7اهي موٽي اچي منهنجي ڇانو ۾ رهندا؛ اهي اناج وانگر ڦلندا ۽ انگور جي ويل وانگر گل ڏيندا، ۽ سندن شهرت لبنان جي شراب جهڙي ٿيندي. 8اي افرائيم، هاڻي بتن سان مون کي وڌيڪ ڪهڙو واسطو؟ آءٌ ئي تنهنجو جواب ڏيان ٿو ۽ تنهنجي نگهباني ڪريان ٿو. آءٌ هري ڀري صنوبر جهڙو آهيان؛ تنهنجو ميوو مون کان ٿو اچي.“
9جيڪو سياڻو آهي، سو انهن ڳالهين کي سمجهي؛ جيڪو سمجهدار آهي، سو انهن کي ڄاڻي. ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جون واٽون سڌيون آهن، سچار انهن ۾ هلن ٿا، پر باغي انهن ۾ ٿاٻڙجن ٿا.
