歸家,返到你嘅父身邊

最後一章就係邀請。預備好說話返嚟，承認亞述同戰馬救唔到，唔好再稱手造嘅嘢做神。我哋嘅父應許白白咁愛佢哋，對佢哋好似露水，又直接講明佢哋嘅果子係從佢而嚟。

第14章。

以色列啊,歸向你嘅父啦!因為你因自己嘅罪而跌倒。

帶住禱告嘅話語歸向我哋嘅父;對佢講: 「求你除去我哋一切嘅罪愆,施恩接納我哋, 咁我哋就可以獻上嘴唇嘅果子。亞述唔會拯救我哋,我哋亦唔會騎馬。我哋唔會再講『我哋嘅神明』去稱呼自己雙手所做嘅嘢, 因為孤兒喺你裏面尋得父親嘅憐憫。」

「我要醫治佢哋嘅背道;我要甘心愛佢哋,因為我嘅怒氣已經離開咗佢哋。 ^a 我要對以色列好似甘露咁; 佢會好似百合花咁開花, 好似黎巴嫩嘅香柏樹咁扎根。佢嘅枝條會伸展開去;佢嘅榮美好似橄欖樹, 佢嘅香氣好似黎巴嫩嘅香柏樹。佢哋會歸回,住喺我嘅蔭下; 佢哋會好似五穀咁茂盛,好似葡萄樹咁開花, 佢哋嘅名聲會好似黎巴嫩嘅酒。以法蓮啊, 我同偶像仲有咩關係呢? 係我應允、睇顧你。我好似一棵茂盛嘅松樹; 你嘅果子係從我而來。」

邊個有智慧,就等佢明白呢啲事; 邊個有見識,就等佢知道呢啲事。因為我哋嘅父嘅道路係正直嘅, 義人喺其中行走,但係悖逆嘅人卻喺其中跌倒。