Muliha marang Ramamu
Bab pungkasan iku ulemané. Balia nggawa tembung kang wis cumawis, akonana yèn Asyur lan jaran ora bisa mitulungi, mandhega nyebut barang gawéyan tangan minangka allah. Rama kita prajanji bakal nresnani wong-wong mau kanthi lila, dadi kaya ebun tumrap wong-wong mau, lan ngandika cetha yèn wohé asalé saka Panjenengané.
14 1Balia, he Israel, marang Ramamu; awit kowe wis kesandhung marga saka dosa-dosamu.
2Balia marang Rama kita kanthi tembung kang cumawis; matura marang Panjenengane: “Mugi Paduka karsaa mbirat sakehing kalepatan kawula saha nampeni kawula kanthi sih-rahmat, supados kawula sami saged ngaturaken wohing lambe kawula. 3Nagari Asyur boten badhe milujengaken kawula; kawula boten badhe numpak kapal. Kawula boten badhe malih sami ngaturi asma ‘allah kawula’ dhateng pakaryaning tangan kawula piyambak, awit wonten ing Paduka, lare lola manggih welas asihing bapa.”
4“Aku bakal marasake anggone padha mblasar; Aku bakal nresnani wong-wong mau kanthi lega, awit bebenduKu wis sumingkir saka wong-wong mau. a a v4 Nabi Hosea mungkasi critane ing panggonan kang tansah dadi gegadhangane Sang Rama kanggo nuntun para putrane: waras, lan ditresnani kanthi lega — ora amarga wong-wong mau pantes nampa, nanging amarga panggalihe Sang Rama wis minger marang omah. 5Aku bakal kaya ebun tumrap Israel; dheweke bakal mekar kaya kembang bakung sarta ngoyot kaya wit eres ing Libanon. 6Pang-pange bakal sumebar; kaendahane bakal kaya wit jaitun, gandane kaya wit eres ing Libanon. 7Wong-wong mau bakal padha bali lan manggon ing aubKu; wong-wong mau bakal padha subur kaya gandum lan mekar kaya wit anggur, sarta kalokane bakal kaya anggur Libanon. 8He Efraim, apa kang isih dadi urusanKu karo brahala? Aku iki kang paring wangsulan lan ngreksa kowe. Aku iki kaya wit cemara kang ngrembuyung; wohmu asale saka Aku.”
9Sapa kang wicaksana, kareben mangerti bab iki kabeh; sapa kang duwe pangreten, kareben nyumurupi bab iku. Awit dalane Rama kita iku bener, lan wong kang bener padha lumaku ing kono, nanging wong kang mbalela padha kesandhung ana ing kono.