Geura Mulang ka Rama Maraneh
Bab panungtung téh ondangan. Mulang kalawan kecap-kecap anu geus disiapkeun, ngaku yén Asur jeung kuda-kuda teu bisa nyalametkeun, eureun nyebut barang jieunan leungeun salaku allah. Rama urang jangji rék nyaah ka maranéhna kalawan bébas, rék jadi siga ibun pikeun maranéhna, sarta nyebutkeun kalawan jelas yén buah maranéhna asalna ti Mantenna.
14 1Eh Israil, geura marulang ka Rama maraneh; sabab maraneh geus tisoledat ku karana dosa-dosa maraneh.
2Geura marulang ka Rama urang bari mawa ucapan; unjukkeun ka Mantenna: “Mugi Gusti ngaleungitkeun sagala kasalahan abdi sadaya, sareng nampi abdi sadaya kalawan sih kurnia, supados abdi sadaya tiasa ngahaturkeun buah tina lambey abdi sadaya. 3Asur moal nyalametkeun abdi sadaya; abdi sadaya moal tarumpak kuda. Abdi sadaya moal nyebut deui ‘allah abdi sadaya’ ka pagawean leungeun abdi sadaya sorangan, sabab ku Gusti, nu pahatu teh manggih kaasih saurang ama.”
4“Kami bakal nyageurkeun pamalencengan maranehna; Kami bakal mikaasih ka maranehna kalawan iklas, sabab bebendu Kami geus surut ti maranehna. a a v4 Nabi Hosea nutup kitabna di tempat anu salawasna dipikahoyong ku Rama pikeun ngabantun putra-putra-Na: dicageurkeun, sarta dipikaasih kalawan iklas — lain karana maranehna geus pantes narima, tapi karana manah Mantenna geus malik deui ka imah. 5Kami bakal jadi cara ibun pikeun Israil; manehna bakal mekar lir kembang bakung sarta akarna nanceb lir tangkal aras Libanon. 6Pucuk-pucukna bakal ngarambat; kaendahanana bakal lir tangkal jetun, seungitna lir tangkal aras Libanon. 7Maranehna bakal marulang sarta cicing dina aub Kami; maranehna bakal jadi mukti lir gandum sarta mekar lir tangkal anggur, sarta kamashuranana bakal lir anggur Libanon. 8Eh Epraim, naon deui pakaitna Kami jeung brahala-brahala? Kami anu ngawaler sarta ngaraksa maneh. Kami teh lir tangkal cemara nu subur; buah maneh asalna ti Kami.”
9Sing saha anu bijaksana, sina ngarti kana perkara-perkara ieu; sing saha anu binekas, sina nyaho kana eta. Sabab jalan-jalan Rama urang teh bener, jeung jalma-jalma anu bener laladang dina eta jalan, tapi jalma-jalma anu durhaka tisoledat di dinya.