هوشع 14

14 ¹ای اسرائیل، به‌سوی پدرت بازگرد؛ زیرا به‌سبب گناهانت لغزیده‌ای.

²با سخنانی آماده به‌سوی پدر ما بازگردید؛ به او بگویید: «تمامی تقصیر ما را بردار و ما را به فیض بپذیر، تا میوهٔ لبان خود را تقدیم کنیم. ³آشور ما را نجات نخواهد داد؛ بر اسبان سوار نخواهیم شد. دیگر هرگز به‌کارِ دستان خویش نخواهیم گفت ‹خدایان ما›، زیرا در تو یتیم، شفقت پدر را می‌یابد.»

⁴«کج‌روی ایشان را شفا خواهم داد؛ ایشان را به‌رایگان دوست خواهم داشت، زیرا خشم من از ایشان برگشته است. ^a a v4 هوشع در همان جایی به پایان می‌رسد که پدر همواره آرزو داشت فرزندانش را به آنجا بیاورد: شفا‌یافته و به‌رایگان محبوب — نه از آن‌رو که آن را به دست آورده بودند، بلکه از آن‌رو که دلِ او به‌سوی خانه بازگشت. ⁵برای اسرائیل همچون شبنم خواهم بود؛ او چون سوسن شکوفه خواهد کرد و چون سروهای لبنان ریشه خواهد دوانید. ⁶شاخه‌هایش خواهند گسترد؛ شکوه او چون درخت زیتون خواهد بود، و عطر او چون سروهای لبنان. ⁷بار دیگر در سایهٔ من ساکن خواهند شد؛ چون غله بارور خواهند شد و چون تاک شکوفه خواهند کرد، و آوازهٔ ایشان چون شراب لبنان خواهد بود. ⁸ای افرایم، مرا دیگر با بت‌ها چه‌کار؟ این منم که پاسخ می‌دهم و بر تو نگاهبانی می‌کنم. من چون سروِ سرسبزم؛ میوهٔ تو از من است.»

⁹هر که حکیم است، این چیزها را درک کند؛ هر که فهیم است، آنها را بداند. زیرا راه‌های پدر ما راست است، و عادلان در آنها گام می‌زنند، اما عاصیان در آنها می‌لغزند.