ಈಗ ಮುದ್ರಣದಲ್ಲಿ

1 ಸಮುವೇಲನು 17 FHB Father's Heart Bible™

ತಂದೆಯೇಸುಆತ್ಮ
ನಿಮ್ಮ ಮೊದಲ ಆರ್ಡರ್‌ಗೆ 15% ರಿಯಾಯಿತಿ →
ಪುಸ್ತಕ

ಗೊಲ್ಯಾತನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿದನು

ನಲವತ್ತು ದಿವಸ ಒಬ್ಬ ದೈತ್ಯನು ಒಬ್ಬನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಿರಿ ಎಂದು ಇಸ್ರಾಯೇಲರಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಭಯಭೀತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ತನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರಿಗೆ ರೊಟ್ಟಿ ತಲುಪಿಸಲು ಬಂದ ದಾವೀದನು ಜೀವಸ್ವರೂಪನಾದ ತಂದೆಯ ಸೈನ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಎರವಲು ತಂದ ಕವಚವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಹಳ್ಳದಿಂದ ಐದು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ಒಂದರಿಂದಲೇ ಗೊಲ್ಯಾತನನ್ನು ಉರುಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 17.

ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸೈನ್ಯಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ, ಯೆಹೂದದ ಸೋಕೋವಿನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ, ಸೋಕೋವಿಗೂ ಅಜೇಕಾಗೂ ನಡುವೆ ಇರುವ ಎಫೆಸ್‌ದಮ್ಮೀಮಿನಲ್ಲಿ ಪಾಳೆಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಸೌಲನೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ, ಏಲಾ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಳೆಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತರು. ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರು ಒಂದು ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ, ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಎದುರಿನ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ನಿಂತರು; ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಕಣಿವೆ ಇತ್ತು. ಗತ್ ಊರಿನ ಗೊಲ್ಯಾತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಶೂರನೊಬ್ಬನು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಪಾಳೆಯದಿಂದ ಹೊರಬಂದನು; ಅವನು ಸುಮಾರು ಒಂಬತ್ತು ಅಡಿ ಒಂಬತ್ತು ಅಂಗುಲ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಂಚಿನ ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣವಿತ್ತು; ಸುಮಾರು ನೂರಿಪ್ಪತ್ತೈದು ಪೌಂಡ್ ತೂಕದ ಪರೆಪರೆಯಾದ ಕವಚವನ್ನು ತೊಟ್ಟಿದ್ದನು. ಅವನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಂಚಿನ ಕವಚಗಳು ಮುಚ್ಚಿದ್ದವು; ಅವನ ಹೆಗಲುಗಳ ನಡುವೆ ಕಂಚಿನ ಈಟಿ ನೇತಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಬರ್ಜಿಯ ಹಿಡಿ ನೇಕಾರನ ಕುಂಟೆಯಂತೆ ಇತ್ತು; ಅದರ ಕಬ್ಬಿಣದ ಮೊನೆ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಪೌಂಡ್ ತೂಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಗುರಾಣಿ ಹೊರುವವನು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ನಿಂತು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಕೂಗಿ, “ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಾಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ನೀವೇಕೆ ಹೊರಬಂದಿದ್ದೀರಿ? ನಾನು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನಲ್ಲವೇ, ನೀವು ಸೌಲನ ಸೇವಕರಲ್ಲವೇ? ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಆರಿಸಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ. ಅವನು ನನ್ನೊಡನೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದರೆ, ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕರಾಗುವೆವು; ಆದರೆ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಗೆದ್ದು ಕೊಂದರೆ, ನೀವು ನಮ್ಮ ಸೇವಕರಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸೇವೆಮಾಡುವಿರಿ,” ಎಂದನು. ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನು, “ಈ ದಿನ ನಾನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ! ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡಿರಿ; ನಾವು ಯುದ್ಧಮಾಡೋಣ,” ಎಂದನು.

ಸೌಲನೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಳವಳಗೊಂಡು ಬಹಳ ಹೆದರಿದರು.

ದಾವೀದನು ಯೆಹೂದದ ಬೇತ್ಲೆಹೇಮಿನ ಎಫ್ರಾತ್ಯನಾದ ಇಷಯನ ಮಗನು; ಇಷಯನಿಗೆ ಎಂಟು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಸೌಲನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಷಯನು ಮುದುಕನಾಗಿ ವಯಸ್ಸಾದವನಾಗಿದ್ದನು. ಇಷಯನ ಮೂವರು ಹಿರಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಸೌಲನ ಹಿಂದೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು: ಚೊಚ್ಚಲ ಮಗ ಎಲೀಯಾಬ, ಎರಡನೆಯವನು ಅಬೀನಾದಾಬ, ಮೂರನೆಯವನು ಶಮ್ಮ. ದಾವೀದನು ಕಿರಿಯವನಾಗಿದ್ದನು. ಮೂವರು ಹಿರಿಯರು ಸೌಲನ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿದ್ದರು, ಆದರೆ ದಾವೀದನು ಸೌಲನ ಬಳಿಯಿಂದ ಹೋಗುತ್ತ ಬರುತ್ತ ಬೇತ್ಲೆಹೇಮಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ನಲವತ್ತು ದಿನ ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನು ಪ್ರತಿ ಮುಂಜಾನೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದನು.

ಇಷಯನು ತನ್ನ ಮಗ ದಾವೀದನಿಗೆ, “ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರಿಗೋಸ್ಕರ ಈ ಹುರಿದ ಕಾಳಿನ ದೊಡ್ಡ ರಾಶಿಯನ್ನೂ ಈ ಹತ್ತು ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪಾಳೆಯದಲ್ಲಿರುವ ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರ ಬಳಿಗೆ ಬೇಗ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿ. ಈ ಹತ್ತು ಗಿಣ್ಣಿನ ಮುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಸಹಸ್ರಾಧಿಪತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿ. ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರು ಹೇಗಿದ್ದಾರೆಂದು ನೋಡಿ, ಅವರ ಸಮಾಚಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ. ಸೌಲನೂ ದಾವೀದನ ಅಣ್ಣಂದಿರೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಏಲಾ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದನು.

ದಾವೀದನು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು, ಕುರಿಹಿಂಡನ್ನು ಒಬ್ಬ ಕಾಯುವವನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ಇಷಯನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಂತೆ ಹೊರಟನು. ಸೈನ್ಯವು ಯುದ್ಧಘೋಷ ಕೂಗುತ್ತ ತನ್ನ ಯುದ್ಧಸಾಲಿಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಪಾಳೆಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರೂ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಎದುರಾಗಿ ಯುದ್ಧಸಾಲುಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನು ಕಾಯುವವನ ಬಳಿ ಬಿಟ್ಟು, ಯುದ್ಧಸಾಲಿನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿ, ತನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರನ್ನು ಕುಶಲ ವಿಚಾರಿಸಿದನು. ಅವನು ಅವರೊಡನೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಗತ್ ಊರಿನ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ ಶೂರ ಗೊಲ್ಯಾತನು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಸಾಲಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಎಂದಿನಂತೆ ಸವಾಲು ಕೂಗಿದನು; ದಾವೀದನು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಜನರು ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಬಹಳ ಹೆದರಿ ಅವನ ಎದುರಿನಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು. ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಜನರು, “ಪದೇಪದೇ ಹೊರಬರುವ ಈ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದಿರಾ? ಅವನು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಲು ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನಿಗೆ ಅರಸನು ಬಹಳ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಅವನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯವರನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಲ್ಲಿ ಸೇವೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾನೆ,” ಎಂದರು.

ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಜನರನ್ನು, “ಈ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನನ್ನು ಕೊಂದು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ನಿಂದೆಯನ್ನು ತೊಲಗಿಸುವವನಿಗೆ ಏನು ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಜೀವಸ್ವರೂಪರಾದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸೈನ್ಯಗಳನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಲು ಈ ಸುನ್ನತಿಯಿಲ್ಲದ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನು ಎಷ್ಟರವನು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಲಾಗುವುದೆಂದು ಜನರು ಅವನಿಗೆ ಪುನಃ ಹೇಳಿದರು.

ದಾವೀದನ ಹಿರಿಯಣ್ಣ ಎಲೀಯಾಬನು ಅವನು ಜನರೊಡನೆ ಮಾತಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ದಾವೀದನ ಮೇಲೆ ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದೆದ್ದನು. “ನೀನೇಕೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ? ಅಡವಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಕೆಲವು ಕುರಿಗಳನ್ನು ಯಾರ ಬಳಿ ಬಿಟ್ಟುಬಂದೆ? ನಿನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆಯೂ ನಿನ್ನ ಕೆಟ್ಟ ಹೃದಯವೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು—ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಲಿಕ್ಕೆಂದೇ ನೀನು ಬಂದಿದ್ದೀಯ,” ಎಂದನು.

ಅದಕ್ಕೆ ದಾವೀದನು, “ನಾನೀಗ ಏನು ಮಾಡಿದೆ? ಇದೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲವೇ?” ಎಂದನು. ಅವನು ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು; ಜನರು ಅವನಿಗೆ ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟರು. ದಾವೀದನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೆಲವರು ಕೇಳಿ ಸೌಲನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು; ಸೌಲನು ಅವನನ್ನು ಕರೆಕಳುಹಿಸಿದನು. ದಾವೀದನು ಸೌಲನಿಗೆ, “ಅವನ ನಿಮಿತ್ತ ಯಾರ ಹೃದಯವೂ ಕುಂದದಿರಲಿ. ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಾದ ನಾನು ಹೋಗಿ ಈ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನ ಸಂಗಡ ಯುದ್ಧಮಾಡುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು.

ಸೌಲನು, “ನೀನು ಈ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನ ಸಂಗಡ ಯುದ್ಧಮಾಡಲಾರೆ. ನೀನು ಕೇವಲ ಹುಡುಗ, ಅವನಾದರೋ ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಯುದ್ಧವೀರನಾಗಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದನು.

ದಾವೀದನು ಸೌಲನಿಗೆ, “ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಾದ ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಸಿಂಹವಾಗಲಿ ಕರಡಿಯಾಗಲಿ ಬಂದು ಹಿಂಡಿನಿಂದ ಒಂದು ಕುರಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋದಾಗ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ, ಹೊಡೆದು, ಅದರ ಬಾಯಿಂದ ಕುರಿಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತಿರುಗಿ ಬಿದ್ದಾಗ, ಅದರ ಕೆದರಿನ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹೊಡೆದು, ಕೊಂದೆ. ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಾದ ನಾನು ಸಿಂಹವನ್ನೂ ಕರಡಿಯನ್ನೂ ಕೊಂದೆ; ಈ ಸುನ್ನತಿಯಿಲ್ಲದ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಂತೆ ಆಗುವನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಜೀವಸ್ವರೂಪರಾದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸೈನ್ಯಗಳನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದನು. ದಾವೀದನು ಮುಂದುವರಿಸಿ, “ಸಿಂಹದ ಕಾಲಿನಿಂದಲೂ ಕರಡಿಯ ಕಾಲಿನಿಂದಲೂ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ ಈ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನ ಕೈಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವರು,” ಎಂದನು. ಸೌಲನು, “ಹೋಗು—ನಮ್ಮ ತಂದೆಯು ನಿನ್ನ ಸಂಗಡ ಇರಲಿ,” ಎಂದನು.

ಆಗ ಸೌಲನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಯುದ್ಧಕವಚವನ್ನು ದಾವೀದನಿಗೆ ತೊಡಿಸಿದನು. ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಂಚಿನ ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣವನ್ನಿಟ್ಟು, ಅವನಿಗೆ ಕವಚವನ್ನು ತೊಡಿಸಿದನು. ದಾವೀದನು ಕವಚದ ಮೇಲೆ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಅವು ಅವನಿಗೆ ಅಭ್ಯಾಸವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಸೌಲನಿಗೆ, “ಇವುಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟು ನಾನು ಹೋಗಲಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇವು ನನಗೆ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ,” ಎಂದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದನು.

ಅವನು ತನ್ನ ಕೋಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಹಳ್ಳದಿಂದ ಐದು ನುಣುಪಾದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಕುರುಬನ ಚೀಲದ ಜೋಬಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕವಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನ ಕಡೆಗೆ ಬಂದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನು ತನ್ನ ಗುರಾಣಿ ಹೊರುವವನನ್ನು ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ದಾವೀದನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು. ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನು ದಾವೀದನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿ, ಅವನು ಕೆಂಪು ಮೈಬಣ್ಣದ, ಸುಂದರನಾದ ಕೇವಲ ಹುಡುಗನೆಂದು ಕಂಡು, ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಅವನು ದಾವೀದನಿಗೆ, “ನೀನು ಕೋಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ನಾನೇನು ನಾಯಿಯೇ?” ಎಂದನು. ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನು ತನ್ನ ದೇವರುಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದಾವೀದನನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು. ಅವನು, “ಇಲ್ಲಿ ಬಾ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಾಂಸವನ್ನು ಆಕಾಶದ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೂ ಬಯಲಿನ ಮೃಗಗಳಿಗೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು.

ದಾವೀದನು ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನಿಗೆ, “ನೀನು ಕತ್ತಿ, ಬರ್ಜಿ, ಈಟಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತೀಯ, ಆದರೆ ನಾನು ಸ್ವರ್ಗದ ಸೈನ್ಯಗಳ ತಂದೆಯ, ನೀನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿರುವ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸೈನ್ಯಗಳ ತಂದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ. ಈ ದಿನ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯು ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವರು; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿ ನಿನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದೇ ದಿನ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯ ಸೈನ್ಯದ ಹೆಣಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೂ ಭೂಮಿಯ ಕಾಡುಮೃಗಗಳಿಗೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಆಗ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಇದ್ದಾರೆಂದು ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು.

ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವವರೆಲ್ಲರೂ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯು ಕತ್ತಿ ಬರ್ಜಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವರು; ಏಕೆಂದರೆ ಯುದ್ಧವು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯದು, ಅವರು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವರು,” ಎಂದನು.

ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಲು ಮುಂದೆ ಬಂದಾಗ, ದಾವೀದನು ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಯುದ್ಧಸಾಲಿನ ಕಡೆಗೆ ಬೇಗ ಓಡಿದನು. ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಚೀಲದೊಳಗೆ ಕೈಹಾಕಿ, ಒಂದು ಕಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದು, ಕವಣೆಯಿಂದ ಬೀಸಿ, ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನ ಹಣೆಗೆ ಹೊಡೆದನು. ಕಲ್ಲು ಅವನ ಹಣೆಯೊಳಗೆ ನಾಟಿಕೊಂಡಿತು; ಅವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬೋರಲಾಗಿ ಬಿದ್ದನು. ಹೀಗೆ ದಾವೀದನು ಕವಣೆಯಿಂದಲೂ ಕಲ್ಲಿನಿಂದಲೂ ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನನ್ನು ಗೆದ್ದನು; ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿ ಕೊಂದನು. ದಾವೀದನು ಓಡಿಹೋಗಿ ಅವನ ಬಳಿ ನಿಂತು, ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಒರೆಯಿಂದ ಸೆಳೆದು, ಅದರಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದನು. ತಮ್ಮ ಶೂರನು ಸತ್ತದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರು ಓಡಿಹೋದರು.

ಆಗ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರೂ ಯೆಹೂದ್ಯರೂ ಆರ್ಭಟಿಸುತ್ತ ಎದ್ದು, ಗತ್ ಊರಿನ ಪ್ರವೇಶದವರೆಗೂ ಎಕ್ರೋನಿನ ಬಾಗಿಲುಗಳವರೆಗೂ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದರು. ಶಾರಯಿಮಿನಿಂದ ಗತ್ ಮತ್ತು ಎಕ್ರೋನಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಹೆಣಗಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು. ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರ ಪಾಳೆಯವನ್ನು ಸೂರೆಮಾಡಿದರು. ದಾವೀದನು ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನ ತಲೆಯನ್ನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು; ಗೊಲ್ಯಾತನ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಡೇರೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು. ದಾವೀದನು ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಹೊರಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೌಲನು ತನ್ನ ಸೇನಾಧಿಪತಿ ಅಬ್ನೇರನನ್ನು, “ಅಬ್ನೇರನೇ, ಈ ಯುವಕನು ಯಾರ ಮಗ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅಬ್ನೇರನು, “ಅರಸನೇ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವದಾಣೆ, ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,” ಎಂದನು.

ಅರಸನು, “ಈ ಯುವಕನು ಯಾರ ಮಗನೆಂದು ವಿಚಾರಿಸು,” ಎಂದನು.

ದಾವೀದನು ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನನ್ನು ಕೊಂದು ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಅಬ್ನೇರನು ಅವನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಸೌಲನ ಮುಂದೆ ಬಂದನು; ಆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನ ತಲೆ ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಸೌಲನು, “ಯುವಕನೇ, ನೀನು ಯಾರ ಮಗ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ದಾವೀದನು, “ನಾನು ಬೇತ್ಲೆಹೇಮಿನ ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕ ಇಷಯನ ಮಗ,” ಎಂದನು.