Efa vita pirinty
Boky

I Goliata manamavo ny andian-tafik’i Israely

Nandritra ny efapolo andro dia nihaika ny Isiraely hamoaka lehilahy iray ny olona goavam-be iray, ary raiki-tahotra ny rehetra. I Davida, izay nitondra mofo ho an'ny zokiny, dia tafintohina noho ny tafiky ny Ray velona. Nolaviny ny fiadiana nindramina, naka vato malama dimy tao amin'ny lohasahan-driaka izy, ary nampianjera an'i Goliata tamin'ny iray.

Toko 17.

Nanangona ny miaramilany hiady ny Filistina ka nivory tao Soko, any Joda, ary nitoby tany Efesdamima, eo anelanelan’i Soko sy Azeka. Nivory i Saoly sy ny lehilahin’i Israely ka nitoby tao amin’ny Lohasaha Ela ary nandahatra ny andian-tafiny hiatrika ny Filistina. Nijoro teo amin’ny havoana iray ny Filistina, ary i Israely kosa teo amin’ny havoana mifanatrika aminy, ary ny lohasaha teo anelanelan’izy ireo. Nisy lehilahy mahery atao hoe Goliata avy any Gata, nivoaka avy tao amin’ny toby Filistina, ary eo ho eo amin’ny sivy tongotra sy sivy ponsy ny haavony. Fiaro varahina no teo an-dohany; ary nitafy akanjo fiadiana misy kitron-trozona izy, ny lanjany eo ho eo amin’ny 125 livre. Fisaron-tongotra varahina no nanarona ny tongony, ary azagay varahina nihantona teo anelanelan’ny soroka. Ny tehin’ny lefony dia tahaka ny vodin’ny mpanenona, ary ny lohan’ny lefony vy dia mirefy eo ho eo amin’ny dimy ambin’ny folo livre. Ny mpitondra ampingany no nandeha teo alohany. Nijoro izy ka niantso ny andian-tafik’i Israely hoe: « Nahoana ianareo no mivoaka hirahatra hiady? Tsy Filistina va aho, ary ianareo tsy mpanompon’i Saoly va? Misafidiha lehilahy ka alefaso midina atỳ amiko izy. Raha mahay miady aminy ka mamono ahy izy, dia ho mpanomponareo izahay; fa raha mahery azy aho ka mamono azy, dia ho mpanomponay ianareo ka hanompo anay. » Dia hoy ilay Filistina: « Mamavo ny andian-tafik’i Israely aho anio! Omeo lehilahy aho, ary aoka hifampiady izahay. »

Nony renesan’i Saoly sy ny Isiraelita rehetra ny tenin’ilay Filistina, dia very toky sy natahotra indrindra izy.

Ary i Davida dia zanak’i Jese, Efratita avy any Betlehema any Joda, izay nanan-janaka valo lahy. Tamin’ny andron’i Saoly dia efa antitra i Jese, nandroso taona. Nanaraka an’i Saoly tany an-tsaha ady ny zanak’i Jese telo lahy lehibe indrindra: Eliaba, ilay lahimatoa, Abinadaba, ilay faharoa, ary Sama, ilay fahatelo. I Davida no zandriny. Ary ireo telo lahy lehibe indrindra dia nanaraka an’i Saoly, fa i Davida kosa nandeha niverina avy tamin’i Saoly mba hiandry ny ondrin’ny rainy tany Betlehema.

Efapolo andro no nanatona isa-maraina sy isan-tsasak’andro ilay Filistina ka nijoro.

Hoy i Jese tamin’i Davida zanany: « Alao ireto vary natono betsaka ireto sy ireto mofo folo ireto ho an’ny rahalahinao, ka ento haingana any amin’ny rahalahinao ao amin’ny toby. Ento any amin’ny lehiben’ny vondrony ireto fromazy folo ireto. Jereo ny fahasalaman’ny rahalahinao, ary mitondrà vaovao avy aminy. Ao amin’ny Lohasaha Ela i Saoly sy ny rahalahin’i Davida ary ny lehilahy rehetra amin’i Israely, miady amin’ny Filistina. »

Nony maraina koa dia navelan’i Davida teo amin’ny mpiandry ny ondry, dia nentiny ny entany ka lasa araka izay nandidian’i Jese azy. Tonga tao amin’ny toby izy raha nivoaka nankany amin’ny andian-tafika ny miaramila ary nanao ny kiakiaky ny ady. Nandahatra tamin’ny andiany mifanatrika i Israely sy ny Filistina. Navelan’i Davida teo amin’ny mpitandrina ny entana ny entany, dia nihazakazaka nankany amin’ny andian-tafika izy ka nanontany ny fahasalaman’ny rahalahiny. Raha mbola niresaka taminy izy, dia nivoaka avy tao amin’ny andian’ny Filistina i Goliata Filistina, lehilahy mahery avy any Gata, ka niantso araka ny nahazatra azy, ary renesan’i Davida izany. Nony nahita ilay lehilahy ny lehilahin’i Israely, dia nandositra azy rehetra izy noho ny tahotra lehibe. Hoy ny lehilahin’i Israely: « Hitanao va ity lehilahy mbola mivoaka foana ity? Miakatra izy hanamavo an’i Israely. Ny mpanjaka dia hanome harena be ho an’izay mamono azy, ary hanome azy ny zanany vavy, ary hanafaka ny ankohonan’ny rainy tsy hanao asa any Israely. »

Nanontany ny lehilahy teo anilany i Davida hoe: « Inona no ho an’ilay lehilahy izay mamono ity Filistina ity ka manaisotra ny henatra amin’i Israely? Fa iza moa ity Filistina tsy voafora ity no manamavo ny tafik’ny Ray velona? »

Namerina taminy ny olona ny zavatra hatao ho an’ilay lehilahy mamono azy.

Nony renesan’i Eliaba rahalahiny lahimatoa fa niresaka tamin’ireo lehilahy i Davida, dia nirehitra tamin’i Davida ny fony. « Nahoana no nidina ianao? Iza no namelanao ireo ondry vitsy ireo tany an-efitra? Fantatro ny avonavonanao sy ny fonao ratsy—nidina hijery ny ady fotsiny ianao. »

« Inona indray no nataoko? » hoy i Davida. « Fanontaniana fotsiny izany. » Nitodika tamin’ny hafa izy ka nanontany toy izany ihany, ary namaly azy ny olona tahaka ny teo aloha. Re ny tenin’i Davida ka nolazaina tamin’i Saoly, dia nampanalainy izy. Hoy i Davida tamin’i Saoly: « Aoka tsy hozaka ny fon’olona noho izy. Handeha hiady amin’ity Filistina ity ny mpanomponao. »

Hoy i Saoly: « Tsy mahay miady aminy ianao. Zazalahy fotsiny ianao, fa izy kosa mpiady hatramin’ny fahatanorany. »

Hoy i Davida tamin’i Saoly: « Niandry ny ondrin’ny rainy ny mpanomponao. Nony nisy liona na orsa tonga ka nitondra ondry avy tao amin’ny andian-ondry, dia narahiko izy ka notantaraiko, ary navotako tao am-bavany ny ondry. Nony nitodika tamiko izy, dia nosamboriko ny volon-doha ka notantaraiko sy novonoiko. Novonoin’ny mpanomponao ny liona sy ny orsa; ity Filistina tsy voafora ity dia ho tahaka ny anankiray amin’izy ireo, satria nanamavo ny tafik’ny Ray velona izy. » Hoy koa i Davida: « Raintsika, Izay namonjy ahy tamin’ny tanan’ny liona sy ny tanan’ny orsa, no hamonjy ahy amin’ny tanan’ity Filistina ity. » Hoy i Saoly: « Mandehana—aoka hiaraka aminao Raintsika. »

Dia nampitafin’i Saoly ny fiadiany i Davida. Napetrany fiaro varahina teo an-dohany izy ary nampitafiny akanjo fiadiana. Nofehezin’i Davida teo ambonin’ny fiadiana ny sabatra ka nanandrana nandeha, nefa tsy zatra izany. « Tsy afaka mandeha amin’izao aho, » hoy izy tamin’i Saoly, « fa tsy zatra azy aho. » Dia nesoriny ireo.

Nalainy ny tehiny, ary nisafidy vato malama dimy avy tao amin’ny ony izy ka napetrany tao amin’ny kitapo fametrahan’ny mpiandry ondry, ary nitondra ny antsamototra teny an-tanana, dia nanatona ilay Filistina. Ary ilay Filistina, ny mpitondra ampingany teo alohany, dia nanatona an’i Davida mandrakariva. Nijery an’i Davida ilay Filistina, ary hitany fa zazalahy fotsiny izy—mena volombava sy tsara tarehy—ka nanamavo azy. Hoy izy tamin’i Davida: « Alika va aho, no avy hanafika ahy amin’ny tehina ianao? » Ary nanozona an’i Davida tamin’ny andriamaniny ilay Filistina. « Avia, » hoy izy, « dia homeko ho an’ny voro-manidina sy ny bibidia any an-tsaha ny nofonao. »

Hoy i Davida tamin’ilay Filistina: « Avy hanafika ahy amin’ny sabatra sy ny lefona ary ny azagay ianao, fa izaho kosa avy hanafika anao amin’ny anaran’ny Ray, Ray ny tafika any an-danitra, Ray ny andian-tafik’i Israely, izay nohamavoinao. Anio no hanolotra anao ho eo an-tanako Rainay, dia hamely anao aho ka hanapaka ny lohanao. Amin’izao andro izao ihany dia homeko ho an’ny voro-manidina sy ny bibidia any ambonin’ny tany ny fatin’ny tafik’ny Filistina, ary ho fantatry ny tany rehetra fa misy Rainay any Israely.

Ho fantatry ny olona rehetra voaangona eto fa tsy amin’ny sabatra na lefona no mamonjy Raintsika; ho an’i Raintsika ny ady, ary Izy no hanolotra anareo rehetra eo an-tanantsika. »

Raha nifoha handroso hanafika azy ilay Filistina, dia nihazakazaka haingana nankany amin’ny andian-tafika i Davida hihaona aminy. Nampiditra ny tanany tao amin’ny kitapony i Davida, naka vato, nanodina azy ka namely ilay Filistina tamin’ny handrina. Lasa tao amin’ny handriny ny vato, ary nianjera sady nitsaoka tamin’ny tany izy. Dia nahery ilay Filistina i Davida tamin’ny antsamototra sy vato; tsy nanana sabatra teny an-tanana izy, nefa namely azy ka namono azy. Nihazakazaka i Davida ka nijoro teo aminy. Nalainy ny sabatran’ilay Filistina, notsoahiny tamin’ny tranony, ary novonoiny izy ka notapahiny ny lohany. Nony hitan’ny Filistina fa maty ny mpiadiny mahery, dia nandositra izy ireo.

Dia niainga niaraka niantsoantso ny lehilahin’i Israely sy Joda ka nanenjika ny Filistina hatrany amin’ny fidirana any Gata sy ny vavahadin’i Ekrona. Nandry teny amin’ny lalana mankany Saaraima, hatrany Gata sy Ekrona, ny Filistina maty. Nony niverina avy nanenjika ny Filistina ny Isiraelita, dia nandroba ny tobiny. Ny lohan’ilay Filistina dia nentin’i Davida tany Jerosalema, ary ny fiadian’i Goliata napetrany tao amin’ny lainy. Raha nahita an’i Davida nivoaka hihaona amin’ilay Filistina i Saoly, dia nanontany an’i Abnera lehiben’ny miaramila hoe: « Zanak’iza ity tovolahy ity, Abnera? » Namaly hoe: « Raha velona ianao, ry mpanjaka, tsy fantatro, » i Abnera.

Hoy ny mpanjaka: « Fantaro izay zanak’iza ity tovolahy ity. »

Nony niverina avy namono ilay Filistina i Davida, dia nentin’i Abnera nankeo anatrehan’i Saoly izy, ary teny an-tanany ny lohan’ilay Filistina. Hoy i Saoly: « Zanak’iza ianao, ry tovolahy? » Hoy i Davida: « Zanak’i Jese mpanomponao any Betlehema aho. »