Goliyat Isroil saflarini haqorat qiladi

Qirq kun davomida bir dev Isroilni bitta odam chiqarishga chorlaydi, hamma dahshatda. Akalariga non olib kelgan Dovud tirik Otaning qo'shinlari haqoratlanganidan ranjiydi. U qarzga berilgan sovutni rad etadi, soy o'zanidan beshta tosh tanlaydi va bittasi bilan Go'liyotni yiqitadi.

17-bob.

Filistlar jang uchun kuchlarini toʻplab, Yahudodagi Soxoʻda yigʻilishdi va Soxoʻ bilan Azeqa orasidagi Efes-Dammimda chodir qurishdi. Shoul va Isroil erkaklari yigʻilib, Elax vodiysida chodir qurishdi va filistlarga roʻbaroʻ jang safini tuzishdi. Filistlar bir tepalikda, Isroil esa qarshisidagi tepalikda turar, ular orasida vodiy bor edi. Filist lageridan Goliyat ismli, gatlik bir pahlavon chiqdi; uning boʻyi taxminan toʻqqiz fut-u toʻqqiz dyuym edi. Boshida bronza dubulgʻa bor edi; u taxminan 125 funt ogʻirlikdagi tangachali zirh kiygan edi. Oyoqlarini bronza himoya qoplamalari qoplagan, yelkalari orasida bronza dastnayza osigʻliq edi. Uning nayzasining dastasi toʻquvchi dastgohining oʻqlogʻidek edi, temir uchi taxminan oʻn besh funt kelardi. Qalqonbardori uning oldida yurardi. U turib, Isroil saflariga qichqirdi: “Nega jang uchun saf tortib chiqdinglar? Men filistlik emasmanmi, sizlar esa Shoulning xizmatkorlari emasmisizlar? Oʻzlaringizdan bir odam tanlab, uni mening oldimga yuboringlar. Agar u men bilan olishib, meni oʻldira olsa, biz sizlarning xizmatkorlaringiz boʻlamiz; lekin men uni yengib, oʻldirsam, sizlar bizning xizmatkorlarimiz boʻlib, bizga xizmat qilasizlar.” Soʻngra filistlik dedi: “Men bugun Isroil saflarini haqorat qilaman! Menga bir odam beringlar, olishaylik.”

Shoul va butun Isroil filistlikning soʻzlarini eshitganda, dahshatga tushib, qattiq qoʻrqishdi.

Dovud Yahudodagi Baytlahmlik, sakkiz oʻgʻli boʻlgan efrotlik Yassaning oʻgʻli edi. Shoul davrida Yassa keksaygan, yoshi ulgʻaygan edi. Yassaning uchta katta oʻgʻli Shoul bilan jangga ketgan edi: toʻngʻichi Eliab, ikkinchisi Abinadab, uchinchisi Shammo. Dovud eng kichigi edi. Uchta katta oʻgʻli Shoul bilan ketgan edi, lekin Dovud otasining Baytlahmdagi qoʻylarini boqish uchun Shoulning oldidan borib-kelib turardi.

Filistlik qirq kun davomida har kuni ertalab va kechqurun oldinga chiqib, turib olardi.

Yassa oʻgʻli Dovudga dedi: “Akalaringga mana bu koʻp qovurilgan don bilan oʻnta nonni olib, lagerdagi akalaringga tezda yetkazib bor. Bu oʻnta pishloqni esa ularning mingboshisiga ber. Akalaringning ahvolini bilib kel va ulardan bir xabar olib kel. Shoul, akalaring va butun Isroil erkaklari Elax vodiysida, filistlar bilan jang qilmoqdalar.”

Dovud tongda suruvni bir qorovulga qoldirib, yukini olib, Yassa buyurganidek yoʻlga chiqdi. U lagerga yetib kelganda, qoʻshin jang qichqirigʻini qichqirib, oʻz safiga tomon yurib borardi. Isroil va filistlar bir-biriga roʻbaroʻ saf tortishdi. Dovud oziq-ovqatlarini oziq-ovqat qorovuliga qoldirib, jang safiga yugurdi va akalaridan hol-ahvol soʻradi. U ular bilan gaplashib turganda, gatlik filist pahlavoni Goliyat filist saflaridan chiqib, odatdagi haqoratini qichqirdi, Dovud buni eshitdi. Isroil erkaklari bu odamni koʻrganlarida, hammasi qattiq qoʻrqib, undan qochishdi. Isroil erkaklari dedilar: “Chiqib turgan bu odamni koʻryapsanmi? U Isroilni haqorat qilgani chiqmoqda. Kim uni oʻldirsa, podshoh unga katta boylik beradi, oʻz qizini unga beradi va otasining xonadonini Isroildagi xizmat majburiyatidan ozod qiladi.”

Dovud yonidagi odamlardan soʻradi: “Bu filistlikni oʻldirib, Isroilning sharmandaligini yoʻqotgan kishi nima oladi? Axir tirik Otamizning qoʻshinlarini haqorat qiladigan bu sunnatsiz filistlik kim boʻpti?”

Xalq unga, uni oʻldirgan kishiga nima qilinishini takrorlab aytishdi.

Dovudning toʻngʻich akasi Eliab uning odamlar bilan gaplashayotganini eshitib, Dovudga qattiq gʻazablandi va dedi: “Nega bu yerga tushib kelding? Choʻldagi oʻsha bir hovuch qoʻyni kimga tashlab kelding? Men sening manmanliging va yomon niyatingni bilaman — sen faqat jangni tomosha qilgani tushib kelding.”

“Men endi nima qildim?” — dedi Dovud. — “Axir shunchaki bir savol edi-da.” U boshqa birovga oʻgirilib, xuddi shuni soʻradi, xalq esa unga avvalgidek javob berdi. Dovudning gaplari eshitilib, Shoulga yetkazildi, u esa Dovudni chaqirtirdi. Dovud Shoulga dedi: “Uning tufayli hech kimning yuragi tushmasin. Qulingiz borib, bu filistlik bilan olishadi.”

Shoul dedi: “Sen bu filistlik bilan olisha olmaysan. Sen hali bir bolasan, u esa yoshligidan beri jangchi.”

Dovud Shoulga dedi: “Qulingiz otasining qoʻylarini boqardi. Qachonki sher yoki ayiq kelib, suruvdan bir qoʻyni olib ketsa, men uning orqasidan quvlab, urib, qoʻyni ogʻzidan qutqarardim. U menga tashlanganda, yolidan ushlab, urib oʻldirardim. Qulingiz sherni ham, ayiqni ham oʻldirgan; bu sunnatsiz filistlik ham ulardan biriga oʻxshab qoladi, chunki u tirik Otamizning qoʻshinlarini haqorat qildi.” Dovud yana dedi: “Meni sherning changalidan va ayiqning changalidan qutqargan Otamiz, meni bu filistlikning qoʻlidan ham qutqaradi.” Shoul dedi: “Bor — Otamiz sen bilan boʻlsin.”

Soʻng Shoul Dovudga oʻzining sovutini kiygizdi. Uning boshiga bronza dubulgʻa qoʻyib, egniga zirh kiygizdi. Dovud qilichni sovut ustidan bogʻlab, yurib koʻrmoqchi boʻldi, lekin bunga oʻrganmagan edi. “Men bularda yura olmayman, — dedi u Shoulga, — bularga oʻrganmaganman.” Shunday qilib, ularni yechib tashladi.

U hassasini olib, soydan beshta silliq tosh tanladi va ularni choʻponlik xaltasining choʻntagiga soldi; palaxmoni qoʻlida filistlikka yaqinlashdi. Shu orada filistlik, qalqonbardori oldinda, Dovudga tobora yaqinlashib kelardi. Filistlik Dovudga razm solib, uning hali bir bola — qizil yuzli va koʻhli ekanini koʻrdi va uni mensimadi. U Dovudga dedi: “Men itmanmi, mening ustimga tayoq koʻtarib kelyapsan?” Filistlik oʻz xudolari nomi bilan Dovudni laʼnatladi. “Bu yoqqa kel, — dedi u, — goʻshtingni osmon qushlariyu dala hayvonlariga beraman.”

Dovud filistlikka dedi: “Sen mening ustimga qilich, nayza va dastnayza bilan kelyapsan, lekin men sening ustingga osmon qoʻshinlarining Otasi, Sen haqorat qilgan Isroil saflarining Otasi nomi bilan kelyapman. Bugun Otamiz seni mening qoʻlimga topshiradi, men seni urib yiqitaman va boshingni kesaman. Aynan bugun men filist qoʻshinining jasadlarini osmon qushlariyu yer yuzidagi yovvoyi hayvonlarga beraman, shunda butun yer yuzi Isroilda Otamiz borligini biladi.

Bu yerga yigʻilgan hamma Otamiz qilich yoki nayza bilan qutqarmasligini biladi; chunki jang Otamiznikidir, U esa hammangizni bizning qoʻlimizga topshiradi.”

Filistlik unga hujum qilish uchun qoʻzgʻalganda, Dovud unga roʻbaroʻ boʻlish uchun jang safiga tomon tez yugurdi. Dovud xaltasiga qoʻl solib, bir tosh oldi va uni palaxmon bilan otib, filistlikning peshonasiga urdi. Tosh uning peshonasiga botib kirdi va u yuztuban yerga quladi. Shunday qilib, Dovud palaxmon va bir tosh bilan filistlikni yengdi; qoʻlida qilichi yoʻq edi, shunga qaramay uni urib yiqitib oʻldirdi. Dovud yugurib borib, uning ustida turdi. Filistlikning qilichini olib, qinidan sugʻurdi va uni oʻldirib, shu qilich bilan boshini kesib tashladi. Oʻz pahlavonlari oʻlganini koʻrgan filistlar qochib ketishdi.

Shunda Isroil va Yahudo erkaklari qichqirib oʻrnidan turib, filistlarni Gat kirish joyigacha va Eqron darvozalarigacha quvib bordilar. Filist oʻliklari Gat va Eqronga boradigan Shaarayim yoʻli boʻylab yotardi. Isroilliklar filistlarni quvib qaytishgach, ularning lagerini talon-taroj qilishdi. Dovud filistlikning boshini Quddusga olib bordi, Goliyatning qurol-yarogʻini esa oʻz chodiriga qoʻydi. Dovudning filistlikka qarshi chiqqanini koʻrib, Shoul qoʻshin sarkardasi Abnerdan soʻradi: “Bu yigit kimning oʻgʻli, Abner?” Abner javob berdi: “Joningiz haqqi, podshohim, bilmayman.”

Podshoh dedi: “Bu yigit kimning oʻgʻli ekanini bilib kel.”

Dovud filistlikni oʻldirib qaytgach, Abner uni Shoulning oldiga olib keldi; filistlikning boshi uning qoʻlida edi. “Sen kimning oʻgʻlisan, yigit?” — deb soʻradi Shoul. Dovud dedi: “Baytlahmlik qulingiz Yassaning oʻgʻliman.”