1 சாமுவேல் 17

17 ¹பெலிஸ்தர் தங்கள் படைகளை யுத்தத்திற்குக் கூட்டி, யூதாவிலுள்ள சோக்கோவிலே ஒன்றுசேர்ந்து, சோக்கோவுக்கும் ஆசெக்காவுக்கும் நடுவே எப்பேஸ்தம்மீமிலே பாளயமிறங்கினார்கள். ²சவுலும் இஸ்ரவேல் மனிதரும் கூடிவந்து, ஏலா பள்ளத்தாக்கிலே பாளயமிறங்கி, பெலிஸ்தருக்கு எதிராகத் தங்கள் யுத்த அணியை வகுத்து நின்றார்கள். ³பெலிஸ்தர் ஒரு மலையிலும், இஸ்ரவேலர் எதிர்மலையிலும் நின்றார்கள்; அவர்களுக்கு நடுவே பள்ளத்தாக்கு இருந்தது. ⁴அப்பொழுது காத் ஊரானாகிய கோலியாத் என்னும் ஒரு வீரன் பெலிஸ்தரின் பாளயத்திலிருந்து புறப்பட்டு வந்தான்; அவன் ஏறக்குறைய ஒன்பது அடி ஒன்பது அங்குல உயரமுள்ளவனாயிருந்தான். ⁵அவன் தலையிலே வெண்கலத் தலைக்கவசம் இருந்தது; ஏறக்குறைய நூற்று இருபத்தைந்து இராத்தல் நிறையுள்ள செதிள்செதிளான கவசத்தை அணிந்திருந்தான். ⁶அவன் கால்களை வெண்கலக் காலுறைகள் மூடியிருந்தன; அவன் தோள்களுக்கு நடுவே ஒரு வெண்கல ஈட்டி தொங்கியது. ⁷அவன் ஈட்டியின் காம்பு நெசவுக்காரரின் தண்டுபோல் இருந்தது; அதின் இரும்பு அலகு ஏறக்குறைய பதினைந்து இராத்தல் நிறையுள்ளதாயிருந்தது. அவன் கேடகம் சுமப்பவன் அவனுக்கு முன்னாக நடந்தான். ⁸அவன் நின்று, இஸ்ரவேலின் அணிகளை நோக்கிக் கூப்பிட்டு: “நீங்கள் யுத்தத்திற்கு அணிவகுத்து வருகிறது ஏன்? நான் பெலிஸ்தன் அல்லவா? நீங்கள் சவுலின் ஊழியக்காரர் அல்லவா? உங்களில் ஒருவனைத் தெரிந்துகொண்டு, அவனை என்னிடத்தில் இறங்கிவரச் செய்யுங்கள். ⁹அவன் என்னோடு யுத்தம்பண்ணி என்னைக் கொல்லக்கூடுமானால், நாங்கள் உங்களுக்கு ஊழியக்காரராயிருப்போம்; ஆனால் நான் அவனை மேற்கொண்டு அவனைக் கொன்றால், நீங்கள் எங்களுக்கு ஊழியக்காரராகி எங்களைச் சேவிப்பீர்கள்” என்றான். ¹⁰பின்னும் அந்தப் பெலிஸ்தன்: “இன்று நான் இஸ்ரவேலின் அணிகளை நிந்திக்கிறேன்! ஒரு மனிதனைத் தாருங்கள்; நாங்கள் யுத்தம்பண்ணுவோம்” என்றான்.

¹¹அந்தப் பெலிஸ்தனுடைய வார்த்தைகளை சவுலும் இஸ்ரவேலர் அனைவரும் கேட்டபோது, கலங்கி மிகவும் பயந்தார்கள்.

¹²தாவீது யூதாவிலுள்ள பெத்லெகேமியனாகிய எப்பிராத்தியனான ஈசாய் என்னும் ஒருவனுடைய குமாரன்; இவனுக்கு எட்டு குமாரர் இருந்தார்கள். சவுலின் நாட்களில் ஈசாய் முதிர்வயதுள்ளவனாய், மனிதரில் வயது சென்றவனாயிருந்தான். ¹³ஈசாயின் மூத்த மூன்று குமாரர் சவுலுக்குப் பின்சென்று யுத்தத்திற்குப் போயிருந்தார்கள்: மூத்தவன் எலியாப், இரண்டாவது அபினதாப், மூன்றாவது சம்மா என்பவர்களே. ¹⁴தாவீது இளையவனாயிருந்தான். மூத்த மூன்று பேரும் சவுலுக்குப் பின்சென்றிருந்தார்கள். ¹⁵தாவீதோ பெத்லெகேமிலிருந்த தன் தகப்பனுடைய ஆடுகளை மேய்ப்பதற்காக சவுலிடத்திலிருந்து போய்வந்து கொண்டிருந்தான்.

¹⁶அந்தப் பெலிஸ்தன் நாற்பது நாள் காலையிலும் மாலையிலும் முன்வந்து நின்றுகொண்டிருந்தான்.

¹⁷ஈசாய் தன் குமாரனாகிய தாவீதை நோக்கி: “உன் சகோதரருக்கு இந்த வறுத்த தானியத்தில் ஒரு படியையும் இந்தப் பத்து அப்பங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, பாளயத்திலிருக்கிற உன் சகோதரரிடத்திற்குத் தீவிரமாய்க் கொண்டுபோய், ¹⁸இந்தப் பத்து பாலாடைகளை அவர்களுடைய படைத்தலைவனுக்குக் கொடுத்து, உன் சகோதரர் சுகமாயிருக்கிறார்களா என்று விசாரித்து, அவர்களுடைய செய்தியை அறிந்துகொண்டு வா. ¹⁹சவுலும், தாவீதின் சகோதரரும், இஸ்ரவேல் மனிதர் அனைவரும் ஏலா பள்ளத்தாக்கிலே பெலிஸ்தரோடு யுத்தம்பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்” என்றான்.

²⁰தாவீது அதிகாலையில் எழுந்து, மந்தையை ஒரு காவலனிடத்தில் விட்டு, சாமான்களை ஏற்றிக்கொண்டு, ஈசாய் தனக்குக் கட்டளையிட்டபடியே போனான். அவன் பாளயத்தை அடைந்தபோது, சேனை போர்முழக்கமிட்டு தன் யுத்த அணிக்குப் புறப்பட்டுப் போய்க்கொண்டிருந்தது. ²¹இஸ்ரவேலரும் பெலிஸ்தரும் ஒருவருக்கொருவர் எதிராக அணிவகுத்து நின்றார்கள். ²²தாவீது தன் சாமான்களை சாமான்காவலன் கையில் விட்டு, யுத்த அணியினிடத்திற்கு ஓடி, தன் சகோதரரின் சுகசெய்தியை விசாரித்தான். ²³அவன் அவர்களோடே பேசிக்கொண்டிருக்கையில், காத் ஊரானாகிய கோலியாத் என்னும் அந்தப் பெலிஸ்த வீரன் பெலிஸ்தரின் அணிகளிலிருந்து புறப்பட்டு வந்து, தான் வழக்கமாய்ச் சொல்லும் சவால் வார்த்தைகளைச் சொன்னான்; தாவீது அதைக் கேட்டான். ²⁴இஸ்ரவேல் மனிதர் அனைவரும் அந்த மனிதனைக் கண்டபோது, மிகவும் பயந்து அவனை விட்டு ஓடிப்போனார்கள். ²⁵இஸ்ரவேல் மனிதர்: “இந்தத் திரும்பத் திரும்ப வருகிற மனிதனைக் கண்டீர்களா? இஸ்ரவேலை நிந்திக்கவே அவன் வருகிறான். இவனைக் கொல்லுகிறவனுக்கு ராஜா மிகுந்த ஐசுவரியத்தைக் கொடுத்து, தன் மகளையும் அவனுக்கு மணமுடித்து, அவன் தகப்பன் வீட்டாரை இஸ்ரவேலில் வரிச்சேவையிலிருந்து விடுவிப்பார்” என்றார்கள்.

²⁶அப்பொழுது தாவீது தன் அருகே நின்றவர்களை நோக்கி: “இந்தப் பெலிஸ்தனைக் கொன்று, இஸ்ரவேலின்மேல் உள்ள நிந்தையை நீக்குகிற மனிதனுக்கு என்ன செய்யப்படும்? ஜீவனுள்ள பிதாவின் சேனைகளை நிந்திக்கிறதற்கு விருத்தசேதனமில்லாத இந்தப் பெலிஸ்தன் யார்?” என்று கேட்டான்.

²⁷அவனைக் கொல்லுகிற மனிதனுக்கு என்ன செய்யப்படும் என்பதை ஜனங்கள் மறுபடியும் அவனுக்குச் சொன்னார்கள்.

²⁸தாவீது அந்த மனிதரோடு பேசிக்கொண்டிருக்கிறதை அவன் மூத்த சகோதரனாகிய எலியாப் கேட்டபோது, தாவீதின்மேல் கோபம் மூண்டு: “நீ ஏன் இங்கே வந்தாய்? வனாந்தரத்தில் அந்தச் சில ஆடுகளை யாரிடத்தில் விட்டாய்? உன் அகந்தையையும் உன் இருதயத்தின் பொல்லாப்பையும் நான் அறிவேன்; யுத்தத்தைப் பார்க்கவேண்டும் என்றே நீ வந்தாய்” என்றான்.

²⁹அதற்குத் தாவீது: “நான் இப்பொழுது என்ன செய்தேன்? நான் ஒரு கேள்வி கேட்டதுதானே?” என்றான். ³⁰அவன் அவனை விட்டு வேறொருவன் பக்கமாய்த் திரும்பி, அப்படியே கேட்டான்; ஜனங்கள் முன்பு சொன்னபடியே அவனுக்கு மறுஉத்தரவு சொன்னார்கள். ³¹தாவீது சொன்ன வார்த்தைகளை மற்றவர்கள் கேட்டு, சவுலுக்கு அறிவித்தார்கள்; அவன் தாவீதை அழைத்து வரச்செய்தான். ³²தாவீது சவுலை நோக்கி: “இவனிமித்தம் ஒருவனுடைய இருதயமும் கலங்கவேண்டாம்; உம்முடைய அடியேன் போய், இந்தப் பெலிஸ்தனோடு யுத்தம்பண்ணுவேன்” என்றான்.

³³சவுல் தாவீதை நோக்கி: “நீ இந்தப் பெலிஸ்தனோடு யுத்தம்பண்ண உன்னால் ஆகாது; நீ ஒரு சிறுவன்; அவனோ தன் சிறுவயதுமுதல் யுத்தவீரன்” என்றான்.

³⁴தாவீது சவுலை நோக்கி: “உம்முடைய அடியேன் என் தகப்பனுடைய ஆடுகளை மேய்த்துக்கொண்டிருந்தேன்; ஒரு சிங்கமும் ஒரு கரடியும் வந்து மந்தையிலிருந்து ஒரு ஆட்டைப் பிடித்துக்கொண்டு போனபோது, ³⁵நான் அதைத் துரத்தி, அதை அடித்து, அதின் வாயிலிருந்து ஆட்டைத் தப்புவித்தேன்; அது என்மேல் பாய்ந்தபோது, நான் அதின் தாடையைப் பிடித்து, அதை அடித்துக் கொன்றேன். ³⁶உம்முடைய அடியேன் சிங்கத்தையும் கரடியையும் கொன்றேன்; விருத்தசேதனமில்லாத இந்தப் பெலிஸ்தனும் அவைகளில் ஒன்றைப்போலாவான்; ஏனெனில் அவன் ஜீவனுள்ள பிதாவின் சேனைகளை நிந்தித்தானே” என்றான். ³⁷பின்னும் தாவீது: “சிங்கத்தின் கைக்கும் கரடியின் கைக்கும் என்னைத் தப்புவித்த எங்கள் பிதா, இந்தப் பெலிஸ்தனுடைய கைக்கும் என்னைத் தப்புவிப்பார்” என்றான். அப்பொழுது சவுல் தாவீதை நோக்கி: “போ, எங்கள் பிதா உன்னோடே இருப்பாராக” என்றான்.

³⁸பின்பு சவுல் தாவீதுக்குத் தன்னுடைய ஆயுதங்களை உடுத்தி, அவன் தலையிலே ஒரு வெண்கலத் தலைக்கவசத்தை வைத்து, அவனுக்கு ஒரு கவசத்தையும் உடுத்தினான். ³⁹தாவீது கவசத்தின்மேல் பட்டயத்தைக் கட்டிக்கொண்டு நடக்கப் பார்த்தான்; ஆனால் அவைகளுக்கு அவன் பழக்கப்படாதிருந்தான். அப்பொழுது தாவீது சவுலை நோக்கி: “இவைகளோடு என்னால் போகக்கூடாது; இவைகளுக்கு நான் பழக்கப்படவில்லை” என்று சொல்லி, அவைகளைக் கழற்றிப்போட்டான்.

⁴⁰பின்பு அவன் தன் கோலைக் கையில் எடுத்து, ஓடையிலிருந்து ஐந்து கூழாங்கற்களைத் தெரிந்துகொண்டு, தன்னிடத்திலிருந்த மேய்ப்பர் பையின் கூட்டில் அவைகளைப் போட்டு, தன் கவணைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு, அந்தப் பெலிஸ்தனிடத்தில் நெருங்கிச் சென்றான். ⁴¹இதற்கிடையில் அந்தப் பெலிஸ்தனும், தன் கேடகம் சுமப்பவன் தனக்கு முன்னாக நடக்க, தாவீதுக்கு நெருங்கி வந்துகொண்டிருந்தான். ⁴²அந்தப் பெலிஸ்தன் தாவீதை உற்றுப் பார்த்து, அவன் சிவந்த மேனியும் அழகான முகமுமுள்ள ஒரு சிறுவன் என்று கண்டு, அவனை அசட்டைபண்ணினான். ⁴³அந்தப் பெலிஸ்தன் தாவீதை நோக்கி: “நீ கம்புகளோடு என்மேல் வருகிறதற்கு நான் ஒரு நாயா?” என்று சொல்லி, தன் தேவர்களைக்கொண்டு தாவீதைச் சபித்தான். ⁴⁴பின்னும் அந்தப் பெலிஸ்தன்: “என்னிடத்தில் வா; உன் மாம்சத்தை ஆகாயத்துப் பறவைகளுக்கும் வெளியின் மிருகங்களுக்கும் கொடுப்பேன்” என்றான்.

⁴⁵தாவீது அந்தப் பெலிஸ்தனை நோக்கி: “நீ பட்டயத்தோடும் ஈட்டியோடும் வேலோடும் என்மேல் வருகிறாய்; நானோ நீ நிந்தித்த வானசேனைகளின் பிதா, இஸ்ரவேலின் அணிகளின் பிதா, இவருடைய நாமத்திலே உன்மேல் வருகிறேன். ⁴⁶இன்று எங்கள் பிதா உன்னை என் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பார்; நான் உன்னை வெட்டி, உன் தலையை உன்மேலிருந்து அறுத்துப்போடுவேன்; இந்த நாளிலே பெலிஸ்தரின் சேனையின் பிணங்களை ஆகாயத்துப் பறவைகளுக்கும் பூமியின் காட்டு மிருகங்களுக்கும் கொடுப்பேன்; இதனால் இஸ்ரவேலில் எங்கள் பிதா உண்டு என்று பூமியெங்கும் அறியும்.

⁴⁷எங்கள் பிதா பட்டயத்தினாலும் ஈட்டியினாலும் அல்ல, ஆனால் இரட்சிக்கிறார் என்று இங்கே கூடியிருக்கிற எல்லாரும் அறிவார்கள்; ஏனெனில் யுத்தம் எங்கள் பிதாவினுடையது; அவர் உங்கள் அனைவரையும் எங்கள் கைகளில் ஒப்புக்கொடுப்பார்” என்றான்.

⁴⁸அந்தப் பெலிஸ்தன் தாவீதைத் தாக்குவதற்கு எழும்பி நெருங்கி வந்தபோது, தாவீது அவனை எதிர்கொள்ள யுத்த அணியை நோக்கி விரைவாய் ஓடினான். ⁴⁹தாவீது தன் பையிலே கையை நீட்டி, அதிலிருந்து ஒரு கல்லை எடுத்து, கவணிலே வைத்து எறிந்து, அந்தப் பெலிஸ்தனுடைய நெற்றியில் அடித்தான்; அந்தக் கல் அவன் நெற்றிக்குள்ளே பதிந்தது; அவன் தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்தான். ⁵⁰இப்படி தாவீது ஒரு கவணினாலும் ஒரு கல்லினாலும் அந்தப் பெலிஸ்தனை மேற்கொண்டு, கையிலே பட்டயமில்லாமல் அவனை அடித்துக் கொன்றான். ⁵¹தாவீது ஓடி, அந்தப் பெலிஸ்தனண்டையில் நின்று, அவன் பட்டயத்தை எடுத்து, அதை உறையிலிருந்து உருவி, அதனாலே அவனைக் கொன்று, அவன் தலையை வெட்டிப்போட்டான். தங்கள் வீரன் செத்துப்போனதைப் பெலிஸ்தர் கண்டபோது, ஓடிப்போனார்கள்.

⁵²அப்பொழுது இஸ்ரவேலரும் யூதாவின் மனிதரும் ஆர்ப்பரித்து எழும்பி, காத்தூரின் நுழைவுவரையிலும் எக்ரோனின் வாசல்கள்வரையிலும் பெலிஸ்தரைத் துரத்தினார்கள்; சாராயீம் வழிகுட்டி காத்தூர்வரையிலும் எக்ரோன்வரையிலும் பெலிஸ்தரின் பிணங்கள் கிடந்தன. ⁵³இஸ்ரவேலர் பெலிஸ்தரைத் துரத்திவிட்டுத் திரும்பிவந்து, அவர்கள் பாளயத்தைக் கொள்ளையிட்டார்கள். ⁵⁴தாவீது அந்தப் பெலிஸ்தனுடைய தலையை எடுத்து எருசலேமுக்குக் கொண்டுபோனான்; கோலியாத்தின் ஆயுதங்களைத் தன் கூடாரத்திலே வைத்தான். ⁵⁵தாவீது அந்தப் பெலிஸ்தனை எதிர்கொள்ளப் புறப்பட்டுப் போகிறதை சவுல் பார்த்தபோது, தன் படைத்தலைவனாகிய அப்னேரை நோக்கி: “அப்னேரே, இந்த வாலிபன் யாருடைய குமாரன்?” என்று கேட்டான். அதற்கு அப்னேர்: “ராஜாவே, உம்முடைய ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன், எனக்குத் தெரியாது” என்றான்.

⁵⁶அப்பொழுது ராஜா: “இந்த வாலிபன் யாருடைய குமாரன் என்று விசாரித்து அறிந்துகொள்” என்றான்.

⁵⁷தாவீது அந்தப் பெலிஸ்தனைக் கொன்றுவிட்டுத் திரும்பிவந்தபோது, அப்னேர் அவனை அழைத்துக்கொண்டு, அவன் கையிலே அந்தப் பெலிஸ்தனுடைய தலையோடே சவுலுக்கு முன்பாகக் கொண்டுவந்தான். ⁵⁸சவுல் அவனை நோக்கி: “வாலிபனே, நீ யாருடைய குமாரன்?” என்று கேட்டான். அதற்குத் தாவீது: “நான் பெத்லெகேமியனாகிய ஈசாய் என்னும் உம்முடைய அடியானின் குமாரன்” என்றான்.