१ शमुवेल 17

17 ¹ पलिष्ट्यांनी लढाईसाठी आपले सैन्य एकत्र केले; यहूदातील सोखो येथे ते जमले आणि सोखो व अजेका यांच्यामधील एफेस-दम्मीम येथे त्यांनी तळ दिला. ² शौल व इस्राएलाचे लोक एकत्र आले, त्यांनी एला-खोऱ्यात तळ दिला आणि पलिष्ट्यांसमोर आपली लढाईची फळी उभी केली. ³ पलिष्टी एका टेकडीवर आणि इस्राएल समोरच्या टेकडीवर उभे होते; त्यांच्यामध्ये खोरे होते. ⁴ गथ नगराचा गल्याथ नावाचा एक झुंजार वीर पलिष्ट्यांच्या छावणीतून पुढे आला; त्याची उंची सुमारे नऊ फूट नऊ इंच होती. ⁵ त्याच्या डोक्यावर पितळेचे शिरस्त्राण होते; त्याने खवल्यांचे चिलखत घातले होते, ज्याचे वजन सुमारे एकशे पंचवीस पौंड होते. ⁶ पितळेच्या आवरणांनी त्याचे पाय झाकलेले होते आणि त्याच्या खांद्यांमध्ये पितळेचा भाला होता. ⁷ त्याच्या भाल्याचा दांडा विणकऱ्याच्या तुरीसारखा होता आणि त्याच्या लोखंडी पात्याचे वजन सुमारे पंधरा पौंड होते. त्याचा ढाल वाहणारा त्याच्यापुढे चालत होता. ⁸ तो उभा राहून इस्राएलाच्या फळ्यांना ओरडून म्हणाला, “तुम्ही लढाईसाठी फळी उभी करायला का बाहेर आलात? मी पलिष्टी नाही का आणि तुम्ही शौलाचे सेवक नाही का? एक माणूस निवडा आणि त्याला माझ्याकडे खाली पाठवा. ⁹ जर तो माझ्याशी लढून मला ठार करील, तर आम्ही तुमचे सेवक होऊ; पण जर मी त्याला पराभूत करून ठार केले, तर तुम्ही आमचे सेवक व्हाल आणि आमची सेवा कराल.” ¹⁰ मग तो पलिष्टी म्हणाला, “आज मी इस्राएलाच्या फळ्यांना आव्हान देतो! मला एक माणूस द्या; आपण लढू या.”

¹¹ शौल व सगळ्या इस्राएलाने त्या पलिष्ट्याचे शब्द ऐकले, तेव्हा ते घाबरून गेले व अतिशय भयभीत झाले.

¹² दावीद हा इशायाचा पुत्र होता; इशाय यहूदातील बेथलेहेमचा एफ्राथी होता आणि त्याला आठ मुलगे होते. शौलाच्या काळात इशाय म्हातारा, वयाने खूप वृद्ध झाला होता. ¹³ इशायाचे तीन मोठे मुलगे शौलाच्या मागोमाग लढाईला गेले होते: ज्येष्ठ एलियाब, दुसरा अबीनादाब आणि तिसरा शम्मा. ¹⁴ दावीद सर्वांत धाकटा होता. तिघे मोठे शौलाच्या मागोमाग गेले होते, ¹⁵ पण दावीद शौलाकडून येऊन-जाऊन बेथलेहेमला आपल्या वडिलांच्या मेंढ्या राखीत असे.

¹⁶ चाळीस दिवस तो पलिष्टी रोज सकाळी व संध्याकाळी पुढे येऊन उभा राहत असे.

¹⁷ इशायाने आपला मुलगा दावीद याला म्हटले, “हे भाजलेल्या धान्याचे मोठे शिधे व या दहा भाकरी घेऊन आपल्या भावांकडे छावणीत घाईने पोहोच. ¹⁸ आणि हे दहा चीजाचे तुकडे त्यांच्या हजारांच्या सरदाराला ने. तुझे भाऊ कसे आहेत ते पाहा आणि त्यांच्याकडून काही निशाणी घेऊन ये.” ¹⁹ शौल, दावीदाचे भाऊ आणि इस्राएलाचे सगळे लोक एला-खोऱ्यात पलिष्ट्यांशी लढत होते.

²⁰ पहाटे दावीद उठला, त्याने मेंढरे एका राखणाऱ्यावर सोपवली, सामान भरून घेतले आणि इशायाने आज्ञा दिल्याप्रमाणे निघाला. सैन्य युद्धाची गर्जना करीत आपल्या फळीकडे कूच करीत असतानाच तो छावणीत पोहोचला. ²¹ इस्राएल व पलिष्ट्यांनी एकमेकांसमोर आपापल्या फळ्या उभ्या केल्या. ²² दावीदाने आपले सामान सामान राखणाऱ्यापाशी ठेवले, तो लढाईच्या फळीकडे धावला आणि आपल्या भावांची खुशाली विचारली. ²³ तो त्यांच्याशी बोलत असतानाच गथचा गल्याथ हा पलिष्ट्यांचा झुंजार वीर त्यांच्या फळ्यांतून पुढे आला आणि त्याने नेहमीप्रमाणे आव्हान दिले; दावीदाने ते ऐकले. ²⁴ इस्राएलाच्या लोकांनी त्या माणसाला पाहिले, तेव्हा ते सगळे अतिशय भयभीत होऊन त्याच्यापुढून पळाले. ²⁵ इस्राएलाचे लोक म्हणाले, “वर येणारा हा माणूस तुम्ही पाहता का? तो इस्राएलाला आव्हान द्यायला वर येतो. जो त्याला ठार करील त्याला राजा भरपूर संपत्ती देईल, आपली मुलगी त्याला देईल आणि इस्राएलात त्याच्या वडिलांचे घराणे करमुक्त करील.”

²⁶ दावीदाने आपल्याजवळ उभ्या असलेल्या लोकांना विचारले, “जो या पलिष्ट्याला ठार करील आणि इस्राएलावरील अपमान दूर करील त्या माणसाला काय मिळेल? कारण जिवंत पित्याच्या सैन्यांना आव्हान देणारा हा बेसुंता पलिष्टी आहे तरी कोण?”

²⁷ जो त्याला ठार करील त्या माणसासाठी काय केले जाईल, ते लोकांनी त्याला पुन्हा सांगितले.

²⁸ दावीदाचा मोठा भाऊ एलियाब याने त्याला त्या लोकांशी बोलताना ऐकले, तेव्हा तो दावीदावर रागाने भडकला. तो म्हणाला, “तू खाली का आलास? रानात त्या मूठभर मेंढ्या तू कोणापाशी सोपवून आलास? तुझा गर्व आणि तुझ्या मनातील दुष्टपणा मला ठाऊक आहे—तू फक्त लढाई पाहायला खाली आलास.”

²⁹ दावीद म्हणाला, “आता मी काय केले? मी तर फक्त एक प्रश्न विचारला.” ³⁰ मग तो दुसऱ्याकडे वळून तेच विचारू लागला आणि लोकांनी त्याला पूर्वीप्रमाणेच उत्तर दिले. ³¹ दावीदाचे शब्द कोणीतरी ऐकले आणि ते शौलाला कळवले; तेव्हा त्याने त्याला बोलावून घेतले. ³² दावीद शौलाला म्हणाला, “त्याच्यामुळे कोणाचेही धैर्य खचू नये. आपला सेवक जाऊन या पलिष्ट्याशी लढेल.”

³³ शौल म्हणाला, “तू या पलिष्ट्याशी लढू शकत नाहीस. तू तर केवळ एक मुलगा आहेस आणि तो तर तारुण्यापासूनच योद्धा आहे.”

³⁴ दावीद शौलाला म्हणाला, “आपला सेवक आपल्या वडिलांच्या मेंढ्या राखीत असे. जेव्हा एखादा सिंह किंवा अस्वल येऊन कळपातून एखादे कोकरू घेऊन जाई, ³⁵ तेव्हा मी त्याच्या मागे लागून त्याला मारीत असे आणि त्याच्या तोंडातून ते कोकरू सोडवीत असे. तो माझ्यावर उलटला की मी त्याच्या आयाळीला धरून त्याला मारून ठार करीत असे. ³⁶ आपल्या सेवकाने सिंह व अस्वल दोघांनाही ठार केले आहे; हा बेसुंता पलिष्टीही त्यांच्यातल्याच एकासारखा होईल, कारण त्याने जिवंत पित्याच्या सैन्यांना आव्हान दिले आहे.” ³⁷ दावीद पुढे म्हणाला, “ज्या आमच्या पित्याने मला सिंहाच्या पंजातून व अस्वलाच्या पंजातून वाचवले, तोच मला या पलिष्ट्याच्या हातातूनही वाचवील.” शौल म्हणाला, “जा—आमचा पिता तुझ्याबरोबर असो.”

³⁸ मग शौलाने दावीदाला आपले स्वतःचे चिलखत घातले. त्याने त्याच्या डोक्यावर पितळेचे शिरस्त्राण ठेवले आणि त्याला चिलखत घातले. ³⁹ दावीदाने चिलखतावर तलवार बांधली आणि चालून पाहिले, पण त्याला त्याची सवय नव्हती. तो शौलाला म्हणाला, “हे घालून मी जाऊ शकत नाही, कारण मला याची सवय नाही.” असे म्हणून त्याने ते काढून टाकले.

⁴⁰ त्याने आपली काठी हातात घेतली, ओढ्यातून पाच गुळगुळीत दगड निवडले, ते आपल्या मेंढपाळाच्या पिशवीतल्या कप्प्यात ठेवले आणि हातात गोफण घेऊन तो त्या पलिष्ट्याजवळ गेला. ⁴¹ इकडे तो पलिष्टी आपला ढाल वाहणारा पुढे ठेवून दावीदाच्या जवळजवळ येत होता. ⁴² त्या पलिष्ट्याने दावीदाकडे निरखून पाहिले आणि तो केवळ एक मुलगा—तांबूस वर्णाचा व देखणा—आहे हे पाहून त्याने त्याला तुच्छ मानले. ⁴³ तो दावीदाला म्हणाला, “मी काय कुत्रा आहे, की तू काठ्या घेऊन माझ्यावर चालून येतोस?” आणि त्या पलिष्ट्याने आपल्या देवांच्या नावाने दावीदाला शाप दिला. ⁴⁴ तो म्हणाला, “इकडे ये, म्हणजे मी तुझे मांस आकाशातल्या पाखरांना व रानातल्या पशूंना देईन.”

⁴⁵ दावीद त्या पलिष्ट्याला म्हणाला, “तू तलवार, भाला व बरची घेऊन माझ्यावर चालून येतोस; पण मी स्वर्गाच्या सैन्यांच्या पित्याच्या नावाने, ज्याला तू आव्हान दिलेस त्या इस्राएलाच्या फळ्यांच्या पित्याच्या नावाने तुझ्यावर चालून येतो. ⁴⁶ आज आमचा पिता तुला माझ्या हाती देईल आणि मी तुला ठार करीन व तुझे शीर उडवीन. आजच मी पलिष्ट्यांच्या सैन्याची प्रेते आकाशातल्या पाखरांना व पृथ्वीवरील रानपशूंना देईन आणि इस्राएलात आमचा पिता आहे हे सगळ्या पृथ्वीला कळेल. ⁴⁷ आणि येथे जमलेल्या सगळ्यांना कळेल की आमचा पिता तलवारीने किंवा भाल्याने तारीत नाही; कारण ही लढाई आमच्या पित्याची आहे आणि तो तुम्हा सर्वांना आमच्या हाती देईल.”

⁴⁸ तो पलिष्टी दावीदावर हल्ला करायला पुढे सरकला, तेव्हा दावीद त्याला सामोरा जायला लढाईच्या फळीकडे झटकन धावला. ⁴⁹ दावीदाने आपला हात पिशवीत घालून एक दगड काढला, गोफणीने भिरकावला आणि त्या पलिष्ट्याच्या कपाळावर मारला. दगड कपाळात घुसला आणि तो पालथा जमिनीवर पडला. ⁵⁰ अशा रीतीने दावीदाने गोफण व एका दगडाने त्या पलिष्ट्याला पराभूत केले; हातात तलवार नसतानाही त्याने त्याला मारून ठार केले. ⁵¹ दावीद धावत गेला, त्याच्यावर उभा राहिला, त्या पलिष्ट्याची तलवार घेतली, म्यानातून ओढून काढली, त्याला ठार केले आणि तिच्याने त्याचे शीर उडवले. आपला वीर मेला हे पाहून पलिष्टी पळाले.

⁵² मग इस्राएल व यहूदाचे लोक गर्जना करीत उठले आणि त्यांनी गथच्या प्रवेशापर्यंत व एक्रोनच्या वेशीपर्यंत पलिष्ट्यांचा पाठलाग केला. गथ व एक्रोनकडे जाणाऱ्या शाराईमच्या वाटेवर पलिष्ट्यांची प्रेते पडलेली होती. ⁵³ पलिष्ट्यांचा पाठलाग करून इस्राएली परतले, तेव्हा त्यांनी त्यांची छावणी लुटली. ⁵⁴ दावीदाने त्या पलिष्ट्याचे शीर यरुशलेमला नेले आणि त्याची शस्त्रे आपल्या तंबूत ठेवली. ⁵⁵ दावीद त्या पलिष्ट्याला सामोरा जायला बाहेर पडताना पाहून शौलाने आपला सेनापती अबनेर याला विचारले, “अबनेर, हा तरुण कोणाचा मुलगा आहे?” अबनेराने उत्तर दिले, “महाराज, आपल्या जीविताची शपथ, मला ठाऊक नाही.”

⁵⁶ राजा म्हणाला, “हा तरुण कोणाचा मुलगा आहे ते शोधून काढ.”

⁵⁷ दावीद त्या पलिष्ट्याला ठार करून परतला, तेव्हा अबनेराने त्याला घेऊन शौलापुढे आणले; त्या पलिष्ट्याचे शीर त्याच्या हातात होते. ⁵⁸ शौलाने विचारले, “तरुणा, तू कोणाचा मुलगा आहेस?” दावीद म्हणाला, “मी बेथलेहेमच्या इशाय या आपल्या सेवकाचा मुलगा आहे.”