स्तोत्रसंहिता 35

35 ¹ माझ्या पित्या, जे माझ्याशी भांडतात त्यांच्याशी तू भांड; जे माझ्याविरुद्ध लढतात त्यांच्याविरुद्ध लढ.

² ढाल व लहान ढाल हाती घे, आणि माझ्या मदतीला ऊठ.

³ भाला व बरची उपस माझा पाठलाग करणाऱ्यांविरुद्ध; माझ्या जिवाला सांग, “मी तुझे तारण आहे.”

⁴ जे माझ्या जिवावर उठले आहेत ते लज्जित व अपमानित होवोत; जे माझे वाईट करण्याचा कट करतात ते मागे परतवले जावोत व फजित होवोत. ⁵ ते वाऱ्यापुढील भुसासारखे होवोत, आणि आमच्या पित्याचा दूत त्यांना पुढे रेटो. ⁶ त्यांचा मार्ग अंधकारमय व निसरडा होवो, आणि आमच्या पित्याचा दूत त्यांचा पाठलाग करो.

⁷ कारण विनाकारण त्यांनी आपले जाळे लपवले माझ्यासाठी; विनाकारण त्यांनी माझ्या जिवासाठी खड्डा खणला. ⁸ अचानक त्याच्यावर नाश येवो; त्याने लपवलेले जाळे त्यालाच पकडो; त्याच नाशात तो पडो.

⁹ तेव्हा माझा जीव माझ्या पित्यात आनंद करील; तो त्याच्या तारणात उल्हास करील. ¹⁰ माझी सर्व हाडे म्हणतील, “माझ्या पित्या, तुझ्यासारखा कोण आहे? जो दीनाला त्याच्याहून बलवानाच्या हातून सोडवतो, दीन व गरजवंताला लुटणाऱ्याच्या हातून सोडवतो.”

¹¹ दुष्ट साक्षीदार उठतात; मला माहीत नसलेल्या गोष्टींविषयी ते मला प्रश्न विचारतात. ¹² ते माझ्या चांगल्याची फेड वाईटाने करतात; माझा जीव एकाकी पडतो. ¹³ पण मी, ते आजारी असता, शोकवस्त्रे परिधान केली; उपासाने मी स्वतःला नम्र केले, आणि माझी प्रार्थना माझ्याच हृदयाकडे परत परत येत राहिली. ^a a v13 “माझी प्रार्थना माझ्याच हृदयाकडे परत परत येत राहिली” याचा अर्थ अनिश्चित आहे; याचा अर्थ असा असावा की दाविदाच्या प्रार्थना प्रामाणिक होत्या पण त्यांना उत्तर मिळाले नाही. ¹⁴ मी असा वागत राहिलो जणू माझ्या मित्रासाठी किंवा भावासाठी शोक करत असल्यासारखा; आपल्या आईसाठी रडणाऱ्यासारखा मी शोकात खाली वाकलो. ¹⁵ पण माझ्या अडखळण्याने ते आनंदित झाले व एकत्र जमले; मला माहीत नसलेले हल्लेखोर माझ्याविरुद्ध जमले, आणि न थांबता मला फाडत राहिले. ¹⁶ मेजवानीतल्या भक्तिहीन थट्टेखोरांसारखे, त्यांनी माझ्याकडे दात खाल्ले.

¹⁷ माझ्या सार्वभौम पित्या, तू कोठवर पाहत राहशील? माझा जीव त्यांच्या विध्वंसातून सोडव, माझा एकुलता प्राण सिंहांपासून सोडव. ¹⁸ मोठ्या सभेत मी तुझे आभार मानीन; बलाढ्य जनसमुदायात मी तुझी स्तुती करीन. ¹⁹ माझे कपटी शत्रू माझ्यावर आनंद न मानोत, आणि विनाकारण माझा द्वेष करणारे डोळे मिचकावू न देत. ^b b v19 येशूने ही ओळ स्वतःला लागू केली — जे त्याचा “विनाकारण” द्वेष करत होते — वधस्तंभाकडे जाताना जगाने त्याला दाखवलेला द्वेष म्हणून (योहान १५:२५). ²⁰ कारण ते शांतीची भाषा बोलत नाहीत, तर देशातल्या शांत लोकांविरुद्ध ते कपटी कारस्थाने रचतात. ²¹ ते माझ्याविरुद्ध आपले तोंड रुंद उघडतात; ते म्हणतात, “अहाहा! अहाहा! आमच्याच डोळ्यांनी ते पाहिले!”

²² माझ्या पित्या, तू ते पाहिले आहेस; तू स्तब्ध राहू नकोस. माझ्या सार्वभौम पित्या, माझ्यापासून दूर राहू नकोस. ²³ जागृत हो व माझ्या न्यायासाठी, माझ्या कैवारासाठी जागा हो, माझ्या सार्वभौम पित्या! ²⁴ माझ्या पित्या, तुझ्या नीतिमत्तेप्रमाणे माझा न्याय कर, आणि त्यांना माझ्यावर आनंद मानू देऊ नकोस. ²⁵ त्यांनी आपल्या मनात असे म्हणू नये, “अहाहा, आम्हांला हेच हवे होते!” त्यांनी असे म्हणू नये, “आम्ही त्याला गिळून टाकले.”

²⁶ जे माझ्या विपत्तीने आनंदित होतात ते सर्व एकत्र लज्जित व फजित होवोत; जे स्वतःला उंचावतात ते लाज व अपमानाची वस्त्रे परिधान करोत — जे स्वतःला उंचावतात माझ्यावर. ²⁷ जे माझ्या न्यायाने संतोष पावतात ते आनंदाने जयघोष करोत व हर्ष करोत; ते नित्य म्हणोत, “आमचा पिता थोर आहे, जो आपल्या सेवकाच्या कल्याणात संतोष पावतो!”

²⁸ तेव्हा माझी जीभ तुझ्या नीतिमत्तेचे वर्णन करील, दिवसभर तुझ्या स्तुतीचे वर्णन करील.