स्तोत्रसंहिता 91

91 ¹ जो परात्पराच्या आश्रयात राहतो तो सर्वसमर्थाच्या सावलीत विसावा घेईल.

² माझ्या पित्याविषयी मी म्हणेन, “तो माझा आश्रय व माझा किल्ला आहे, माझा पिता, ज्याच्यावर मी भरवसा ठेवतो.”

³ खरोखर तो तुला पारध्याच्या सापळ्यातून व प्राणघातक रोगातून सोडवील. ⁴ तो तुला आपल्या पिसांनी झाकील, आणि त्याच्या पंखांखाली तुला आश्रय मिळेल; त्याचा विश्वासूपणा हीच तुझी ढाल व तटबंदी आहे. ⁵ रात्रीच्या भयाला तू भिणार नाहीस, दिवसा उडणाऱ्या बाणालाही नाही, ⁶ अंधारात फिरणाऱ्या रोगालाही नाही, भर दुपारी नाश करणाऱ्या मरीलाही नाही. ⁷ तुझ्या बाजूला हजार पडतील, तुझ्या उजव्या हाताकडे दहा हजार, तरी ते तुझ्याजवळ येणार नाही. ⁸ तू केवळ न्याहाळून पाहशील आणि दुष्टांना मिळणारी शिक्षा पाहशील.

⁹ कारण तू माझ्या पित्याला आपला आश्रय केले आहेस— परात्पराला आपले निवास- स्थान केले आहेस— ¹⁰ तुझ्यावर काही अरिष्ट येणार नाही, तुझ्या तंबूजवळ कोणतीही मरी येणार नाही. ¹¹ कारण तो तुझ्याविषयी आपल्या दूतांना आज्ञा देईल, की त्यांनी तुझ्या सर्व मार्गांत तुझे रक्षण करावे. ^a a v11 जेव्हा मोह घालणाऱ्याने रानात येशूला आव्हान दिले, तेव्हा त्याने हेच वचन उद्धृत केले — पित्याच्या संरक्षणाच्या अभिवचनाचा विपर्यास करून त्याचे एक धाडसी आव्हान बनवले. पण येशू, खरा पुत्र, आपल्या पित्याची परीक्षा न घेता त्याच्यावर भरवसा ठेवून राहिला. ¹² ते तुला आपल्या हातांवर उचलून धरतील, यासाठी की तुझा पाय दगडावर आपटणार नाही. ¹³ तू सिंहावर व नागावर पाय देशील; छाव्याला व सापाला तू पायदळी तुडवशील.

¹⁴ “तो प्रेमाने मला बिलगून राहतो म्हणून मी त्याला सोडवीन; मी त्याला उंच स्थानी ठेवीन, कारण तो माझे नाव जाणतो. ¹⁵ तो मला हाक मारील आणि मी त्याला उत्तर देईन; संकटात मी त्याच्याबरोबर असेन; मी त्याला सोडवीन व त्याचा सन्मान करीन. ¹⁶ दीर्घ आयुष्याने मी त्याला तृप्त करीन आणि त्याला माझे तारण दाखवीन.”