Aman ing Pangauban

Sapa kang manggon cedhak, ing sangisore pangayomane Kang Mahaluhur, dijanjeni pangayoman saka pangincim, pageblug, medeni ing wayah bengi lan pageblug ing wayah awan, karo para malaekat kang ditugasi njaga lakune saben dina. Ing pungkasane Rama kita ngandika: amarga dheweke kraket marang Aku, Aku bakal paring wangsulan marang dheweke.

Pasal 91.

Sing sapa manggon ing pangaubane Kang Mahaluhur bakal ngaso ing ayang-ayange Kang Mahakwasa.

Aku arep ngucap bab Ramaku: “Panjenengane iku pangungsenku lan bentengku, Ramaku, kang dakprecaya.”

Sanyata Panjenengane bakal ngluwari kowe saka kalaning juru-mikat lan saka lelara kang nggawa pati. Panjenengane bakal ngaubi kowe nganggo wulune, lan ing sangisore swiwine kowe bakal oleh pangauban; kasetyane iku tamengmu lan balowartimu. Kowe ora bakal wedi marang pagiris ing wayah bengi, utawa marang panah kang mabur ing wayah awan, utawa marang lelara kang lumaku ing pepeteng, utawa marang pageblug kang ngrusak ing wayah tengange. Sewu wong bisa tiba ing sisihmu, sepuluh ewu ing tengenmu, nanging iku ora bakal nyedhaki kowe. Kowe mung bakal nyawang lan ndeleng paukumane wong duraka.

Awit kowe wis ndadekake Ramaku dadi pangungsenmu—Kang Mahaluhur dadi papan padunungmu, ora ana piala kang bakal ngenani kowe, ora ana pageblug kang nyedhaki kemahmu. Awit Panjenengane bakal dhawuh marang para malaekate bab kowe, supaya padha ngreksa kowe ing sakabehing lakumu. ^a Para malaekat mau bakal ngangkat kowe nganggo tangane, supaya sikilmu aja nganti kesandhung ing watu. Kowe bakal ngidak singa lan ula kobra; kowe bakal ngidak-idak singa nom lan ula nganggo sikilmu.

“Sarehne dheweke rumaket marang Aku kanthi katresnan, Aku bakal ngluwari dheweke; Aku bakal ngunggahake dheweke ing panggonan dhuwur, awit dheweke wanuh marang asmaKu. Dheweke bakal sesambat marang Aku, lan Aku bakal nyauri; Aku bakal nunggil karo dheweke ing wektu karubedan; Aku bakal ngluwari lan ngluhurake dheweke. Kanthi umur dawa Aku bakal maregi dheweke lan nedahake karahayonKu marang dheweke.”