Kidung kanggo Dina Sabat

Masmur. Kidung kanggo dina Sabat.

Kidung dina Sabat bab ukuran wektu kang beda-beda. Wong duraka thukul cepet kaya suket banjur ilang; wong mursid tuwuh alon-alon, kaya wit kurma lan wit eres, isih awoh lan tetep ijo nganti tuwa, amarga ing ngendi dheweke ditandur — ing plataran Rama kita.

Pasal 92.

Sae ngaturaken panuwun dhateng Rama kita, ngidungaken pepujian konjuk ing asma Paduka, Dhuh Ingkang Mahaluhur, martosaken sih-kadarman Paduka ing wayah enjing, lan kasetyan Paduka ing sadangunipun dalu, ing clempung dawai sedasa lan ing clempung, kaliyan swaraning kecapi. Awit Paduka sampun damel bingahing manah kawula, Dhuh Rama, srana pakaryan Paduka; margi saking pakaryaning asta Paduka kawula surak-surak. Dhuh Rama, saiba agenging pakaryan Paduka! Panggalih Paduka lebet sanget! Tiyang ingkang tanpa budi boten mangertos, lan tiyang gemblung boten saged mangertosi bab punika:

Sanadyan tiyang duraka thukul kados suket lan sakathahing tiyang tumindak awon sami ngrembaka, punika sami badhe tumpes ing salami-laminipun. Nanging Paduka, Dhuh Rama, jumeneng wonten ing ngaluhur ing salami-laminipun. Awit lah, mengsah Paduka, Dhuh Rama—lah, mengsah Paduka badhe sami sirna; sakathahing tiyang tumindak awon badhe sami buyar. Nanging Paduka sampun ngluhuraken sungu kawula kados sunguning banteng alasan; kawula sampun dipunjebadi kaliyan lisah ingkang seger. Mripat kawula sampun nyawang mengsah ingkang ngawasi kawula; kuping kawula sampun mireng karusakaning tiyang duraka ingkang nglawan kawula. Tiyang mursid ngrembaka kados wit kurma; tuwuh kados wit aras ing Libanon. Katanem wonten ing padalemanipun Rama kita, sami ngrembaka wonten ing plataranipun Rama kita. Taksih sami ngedalaken woh nalika sampun sepuh; tetep seger lan ijem, martosaken bilih Rama kita punika leres; Panjenenganipun punika watu karang kawula, lan boten wonten piawon wonten ing Panjenenganipun.