Waƙa ta Asabar

Zabura. Waƙa ta ranar Asabar.

Waƙar Asabar ce game da lokuta dabam-dabam. Mugaye sukan tsiro da sauri kamar ciyawa su kuma shuɗe; masu adalci sukan yi girma sannu-sannu, kamar dabino da itacen al'ul, suna ci gaba da ba da 'ya'ya suna kuma kasancewa kore har cikin tsufa saboda wurin da aka dasa su — farfajiyar Ubanmu.

Babi na 92.

Yana da kyau a gode wa Ubanmu, a raira yabo ga sunanka, ya Maɗaukaki, a yi shelar madawwamiyar ƙaunarka da safe, da amincinka dukan dare, da molo mai kirtani goma da kuma garaya, tare da daɗin amon kiɗi. Gama ka faranta mini rai, ya Ubanmu, ta wurin aikinka; saboda ayyukan hannuwanka nake raira waƙa don farin ciki. Ayyukanka manya ne ƙwarai, ya Ubanmu! Tunaninka yana da zurfi ƙwarai! Marar hankali ba ya sani, wawa kuma ba ya fahimtar wannan:

Ko da yake mugaye suna tsira kamar ciyawa, dukan masu aikata mugunta kuma suna haɓaka, an ƙaddara musu hallaka har abada. Amma kai, ya Ubanmu, kana a bisa har abada. Gama ga shi, abokan gābanka, ya Ubanmu—ga shi, abokan gābanka za su hallaka; dukan masu aikata mugunta za a watsa su. Amma ka ɗaga ƙahona sama kamar na ɓauna; an shafa mini sabon mai. Idanuna sun ga abokan gābana masu lura da ni; kunnuwana sun ji halakar mugaye da suka tasar mini. Masu adalci suna haɓaka kamar itacen dabino; suna girma kamar itacen al'ul na Lebanon. An dasa su a gidan Ubanmu, suna haɓaka a filayen gidan Ubanmu. Har yanzu suna ba da 'ya'ya cikin tsufa; suna nan ɗanye da kuma kore, domin a yi shelar cewa Ubanmu adali ne; shi ne dutsena, kuma babu rashin adalci a cikinsa.