Mga Awit 92

92 ¹ Mabuting magpasalamat sa ating Ama, umawit ng mga papuri sa iyong pangalan, O Kataas-taasan, ² upang ipahayag ang iyong wagas na pag-ibig sa umaga, at ang iyong katapatan sa buong magdamag, ³ sa lauta na may sampung kuwerdas at sa alpa, kasabay ng himig ng lira. ⁴ Sapagkat pinasaya mo ako, ating Ama, sa pamamagitan ng iyong gawa; sa mga gawa ng iyong mga kamay ay umaawit ako sa galak. ⁵ Kay dakila ng iyong mga gawa, ating Ama! Napakalalim ng iyong mga isipan! ⁶ Hindi nalalaman ng taong hangal, at hindi nauunawaan ng mangmang ito:

⁷ Bagaman sumisibol ang masasama na parang damo at yumayabong ang lahat ng gumagawa ng masama, sila ay itinakda sa walang hanggang kapahamakan. ⁸ Ngunit ikaw, ating Ama, ay nasa kaitaasan magpakailanman. ⁹ Sapagkat tingnan mo, ang iyong mga kaaway, ating Ama — tingnan mo, ang iyong mga kaaway ay malilipol; magkakawatak-watak ang lahat ng gumagawa ng masama. ¹⁰ Ngunit itinaas mo nang mataas ang aking sungay na parang mabangis na baka; pinahiran ako ng sariwang langis. ¹¹ Nakita ng aking mga mata ang aking mga kaaway na nag-aabang; narinig ng aking mga tainga ang kapahamakan ng masasamang bumabangon laban sa akin. ¹² Ang matuwid ay yumayabong na parang punong palma; sila ay tumataas na parang sedro sa Lebanon. ¹³ Nakatanim sa bahay ng ating Ama, sila ay yumayabong sa mga looban ng ating Ama. ¹⁴ Patuloy pa rin silang namumunga sa katandaan; nananatili silang sariwa at luntian, ¹⁵ upang ipahayag na ang ating Ama ay matuwid; siya ang aking bato, at walang kalikuan sa kanya.