Mga Awit 92

92 ¹Mabuting magpasalamat sa ating Ama, umawit ng mga papuri sa iyong pangalan, Kataas-taasan, ²ipahayag ang iyong tipang pag-ibig sa umaga, at ang iyong katapatan sa buong magdamag, ³sa lira na sampu ang kuwerdas at sa alpa, kasabay ng himig ng lira. ⁴Sapagkat pinasaya mo ako, ating Ama, sa pamamagitan ng iyong gawa; sa mga gawa ng iyong mga kamay ay umaawit ako sa galak. ⁵Anong dakila ng iyong mga gawa, ating Ama! Napakalalim ng iyong mga isipan! ⁶Ang taong hangal ay hindi nakakaalam, at ang mangmang ay hindi nakakaunawa nito:

⁷Kahit na ang masasama ay sumibol na parang damo at ang lahat ng gumagawa ng masama ay lumago, sila ay nakatakdang malipol magpakailanman. ⁸Ngunit ikaw, ating Ama, ay nasa kaitaasan magpakailanman. ⁹Sapagkat tingnan mo, ang iyong mga kaaway, ating Ama—tingnan mo, ang iyong mga kaaway ay mamamatay; ang lahat ng gumagawa ng masama ay mangangalat. ¹⁰Ngunit itinaas mo ang aking sungay na parang isang mailap ¹¹Nakita ng aking mga mata ang aking mga mapagbantay na kaaway; narinig ng aking mga tainga ang kapahamakan ng masasamang bumabangon laban sa akin. ¹²Ang matuwid ay lumalago na parang puno ng palma; sila ay tumutubo na parang sedro sa Lebanon. ¹³Nakatanim sa bahay ng ating Ama, sila ay lumalago sa mga looban ng ating Ama. ¹⁴Sila ay namumunga pa rin sa katandaan; sila ay nananatiling sariwa at luntian, ¹⁵upang ipahayag na ang ating Ama ay matuwid; siya ang aking bato, at walang kalikuan sa kanya.