Nararamtan ng Kamahalan
93 1 Naghahari ang ating Ama; nararamtan siya ng kamahalan. Nararamtan ang ating Ama; binalot niya ang kanyang sarili ng kalakasan. Oo, ang sanlibutan ay matatag na natatag; hindi ito kailanman matitinag. 2 Ang iyong trono ay matatag mula pa noong unang panahon; ikaw ay mula sa walang hanggan. 3 Umahon na ang mga baha, ating Ama; itinaas ng mga baha ang kanilang tinig; itinataas ng mga baha ang kanilang humahampas na mga alon. 4 Higit na makapangyarihan kaysa dagundong ng maraming tubig, higit na makapangyarihan kaysa mga daluyong ng dagat, makapangyarihan ang ating Ama sa kaitaasan. 5 Ang iyong mga tuntunin ay lubos na tiyak; ang kabanalan ang nagpapaganda sa iyong tahanan, ating Ama, magpakailanman.