سبت جي ڏينهن لاءِ گيت
زبور. سبت جي ڏينهن لاءِ گيت.
سبت جو هڪ گيت، مختلف مدتن بابت. ڏوهاري گاهه وانگر تيزيءَ سان ڦٽن ٿا ۽ ختم ٿي وڃن ٿا؛ سچار کجيءَ ۽ ديودار وانگر آهستي وڌن ٿا، ۽ پوڙهائپ ۾ به ميوو ڏين ٿا ۽ سائا رهن ٿا، ڇاڪاڻ ته هو اتي پوکيل آهن جتي پوکيل آهن — اسان جي پيءُ جي صحنن ۾.
92 1اسان جي پيءُ جو شڪر ڪرڻ ۽ اي بالاتر، تنهنجي نالي جي ساراهه ۾ گيت ڳائڻ چڱو آهي، 2صبح جو تنهنجي لافاني شفقت جو ۽ راتين ۾ تنهنجي وفاداريءَ جو اعلان ڪرڻ، 3ڏهن تارن واري ستار ۽ بربط تي، سرود جي سُر سان. 4ڇاڪاڻ تہ اي اسان جا بابا، تو پنهنجي ڪم سان مون کي خوش ڪيو آهي؛ تنهنجي هٿن جي ڪمن تي آءٌ خوشيءَ مان ڳايان ٿو. 5اي اسان جا بابا، تنهنجا ڪم ڪيڏا نہ عظيم آهن! تنهنجا خيال ڏاڍا ڳوڙها آهن! 6بي سمجھہ ماڻهو نہ ٿو ڄاڻي، ۽ بيوقوف هيءَ ڳالهه نہ ٿو سمجهي:
7جيتوڻيڪ بدڪار گاھ وانگر ڦٽن ٿا ۽ سڀ بڇڙا ڪم ڪندڙ ڦلن ٿا، تڏهن بہ انهن لاءِ هميشه جي تباهي مقرر ٿيل آهي. 8پر اي اسان جا بابا، تون هميشه لاءِ مٿانهون آهين. 9ڏس، تنهنجا دشمن، اي اسان جا بابا — ڏس، تنهنجا دشمن برباد ٿيندا؛ سڀ بدڪار ڇڙوڇڙ ٿي ويندا. 10پر تو منهنجو سڱ جهنگلي ڍڳي وانگر مٿانهون ڪيو آهي؛ مون کي تازي تيل سان مسح ڪيو ويو آهي. 11منهنجين اکين منهنجي تاڙ ۾ ويٺل دشمنن کي ڏٺو آهي؛ منهنجن ڪنن مون تي اٿندڙ بدڪارن جو انجام ٻڌو آهي. 12سچار ماڻهو کجيءَ وانگر ڦلن ٿا؛ لبنان ۾ ديار وانگر وڌن ٿا. 13اسان جي پيءُ جي گھر ۾ پوکيل اهي اسان جي پيءُ جي صحنن ۾ ڦلن ٿا. 14اهي پوڙهائپ ۾ بہ اڃا ميوو ڏين ٿا؛ تازا ۽ سرسبز رهن ٿا، 15هي اعلان ڪرڻ لاءِ تہ اسان جو پيءُ سڌو آهي؛ اهو منهنجو پٿر آهي، ۽ هن ۾ ڪابہ بي انصافي ناهي.
