Nabi Musa Ndedonga marang Rama Kang Langgeng
Pandongane Nabi Musa, abdine Rama kita.
Musa njajaraké uripé manungsa karo Ramané kang langgeng: sèwu taun liwat kaya jaga wengi wingi, lan manungsa kasapu kaya suket ésuk. Dhèwèké ora nyuwun dina luwih akèh, nanging kawicaksanan kanggo ngétung dina-dinané, lan kabungahan kang padha karo taun-taun kasusahan.
90 1Dhuh Rama ingkang Mahakwasa, Paduka sampun dados papan padunungan kawula ing salebeting sadaya turunan. 2Saderengipun redi-redi kalairaken, utawi saderengipun Paduka nitahaken bumi saha jagad, wiwit ing kalanggengan ngantos dumugi ing kalanggengan, Paduka punika Rama kawula.
3Paduka mangsulaken manungsa dados lebu, kalayan ngandika: “Padha balia, he para anaking manungsa.”
4Awit sewu taun ing ngarsa Paduka punika kados sadinten ingkang sampun kapungkur, kados wekdal jagi ing wanci dalu. 5Paduka nglarut tiyang-tiyang punika kados dening banjir; sami kados supena, kados rumput ingkang thukul ing wanci enjing, 6ing wanci enjing ngrembaka saha semi; nanging nalika sonten dados alum saha garing.
7Awit kawula sami tumpes dening bebendu Paduka; dening deduka Paduka kawula sami giris. 8Paduka sampun ndadosaken kalepatan kawula wonten ing ngarsa Paduka, dosa kawula ingkang sinamun wonten ing pepadhanging ngarsa Paduka. 9Awit sadaya dinten kawula sirna wonten ing sangandhaping deduka Paduka; kawula ngrampungaken taun-taun kawula kados sambat sakedhap. 10Umur kawula pitung dasa taun, utawi wolung dasa taun manawi kiyat; nanging sadaya punika namung kebak rekaos saha kasusahan—enggal sirna, lan kawula sami mabur kesah. 11Sinten ingkang mangretos agenging bebendu Paduka? Deduka Paduka punika ageng kados dene ageng-aginging pakurmatan ingkang samesthi katur dhateng Paduka. 12Mugi Paduka mulang dhateng kawula supados saged ngetang dinten kawula, supados kawula pikantuk manah ingkang wicaksana.
13Dhuh Rama, mugi karsa wangsul! Ngantos pinten dangunipun? Mugi Paduka paring welas asih dhateng para abdi Paduka. 14Mugi kawula sami Paduka tuwukaken ing wanci enjing kanthi sih-kadarman Paduka, supados kawula sami saged ngidung kabungahan saha bingah ing salami gesang kawula. 15Mugi Paduka damel bingah kawula samanten dintenipun kados dene nalika Paduka nandukaken kasangsaran dhateng kawula, samanten taunipun anggen kawula nandhang karibedan. 16Mugi para abdi Paduka sami nyipati pakaryan Paduka, saha anak-anakipun sami ningali kamulyan Paduka.
17Mugi kanugrahaning Rama ingkang Mahakwasa wonten ing kawula; mugi Paduka ngukuhaken pakaryaning tangan kawula—inggih, mugi ngukuhaken pakaryaning tangan kawula.