زبور 90 FHB Father's Heart Bible™

90 ¹اے مالِکه پلاره، تۀ د نسل نه تر نسله زمونږ د اوسېدو ځائ يې. ²د غرونو د پېدا کېدو نه مخکښې، يا مخکښې لدې چې تا زمکه او دُنيا راوويستله، د ازل نه تر ابده پورې تۀ زمونږ پلار يې.

³تۀ اِنسان بيرته خاورو ته ورګرځوې، او فرمائې، ”اے د بنى آدم اولاده، بيرته راوګرځئ.“

⁴ځکه چې زر کاله ستا په نظر کښې د يوې تېرې شوې ورځې په شان دى، او د شپې د يوه پهر په شان. ⁵تۀ هغوئ د سېلاب په شان وړې؛ هغوئ د خوب په شان دى، د هغه واښۀ په شان چې سحر راشنه کيږى، ⁶سحر شنه کيږى او غوړيږى؛ ماښام وچيږى او مړاوى کيږى.

⁷ځکه چې ستا په غضب سره مونږ ختم کيږو؛ ستا په قهر سره مونږ پرېشان يُو. ⁸تا زمونږ بدکارى خپلې مخکښې کښېښوده، زمونږ پټې ګناهونه ستا د حضور په رڼا کښې. ⁹ځکه چې زمونږ ټولې ورځې ستا د قهر لاندې تېرېږى؛ مونږ خپل کالونه د يوه اسويلى په شان ختموو. ¹⁰زمونږ د عُمر موده اويا کاله ده، يا کۀ زمونږ طاقت وى نو اتيا کاله؛ خو په دې کښې يواځې محنت او تکليف وى — دا ژر تېرېږى، او مونږ الوځو. ¹¹ستا د غضب طاقت څوک پوهيږى؟ ستا قهر هومره لوئ دے لکه د هغې وېرې په اندازه چې ستا حق ده. ¹²مونږ ته وښايه چې خپلې ورځې وشمارو، دې دپاره چې د حکمت زړۀ ومومو.

¹³اے زمونږ پلاره، بيرته راوګرځه! تر کله پورې؟ په خپلو نوکرانو باندې رحم وکړه. ¹⁴سحر مونږ په خپلې مينې سره ماړۀ کړه، دې دپاره چې د خوشحالۍ نه سندرې ووايو او خپلې ټولې ورځې خوشحاله اوسو. ¹⁵مونږ هومره ورځې خوشحاله کړه څومره چې تا مونږ ته تکليف راکړو، او هومره کاله چې مونږ مصيبت ليدلے دے. ¹⁶ستا نوکران دې ستا کارونه وويني، او د هغوئ بچى دې ستا شان و شوکت وويني.

¹⁷د مالِک پلار فضل دې زمونږ باندې وى؛ زمونږ د لاسونو کار زمونږ دپاره قائم کړه — هو، زمونږ د لاسونو کار قائم کړه.