मोशाले अनन्त पितासँग प्रार्थना गर्छन्
हाम्रा पिताका जन मोशाको प्रार्थना।
मोशाले मानव जीवनलाई आफ्ना अनन्त पिताको छेउमा राख्छन्: हजार वर्ष हिजो रातको पहरझैँ बित्छन्, र मानिसहरू बिहानको घाँसझैँ बगाइन्छन्। उनी धेरै दिन माग्दैनन्, तर ती गन्ने समझ, र दुःखका वर्षहरू बराबरको आनन्द माग्छन्।
90 1हे सार्वभौम पिता, तपाईं पुस्तौँ-पुस्तासम्म हाम्रो वासस्थान हुनुभएको छ। 2पहाडहरू जन्मनुभन्दा अघि, वा तपाईंले पृथ्वी र जगत् उत्पन्न गर्नुभन्दा अघि, अनादिदेखि अनन्तसम्म तपाईं हाम्रा पिता हुनुहुन्छ।
3तपाईंले मानिसहरूलाई धूलोमा फर्काउनुहुन्छ, र यसो भन्नुहुन्छ, “फर्क, मानिसका सन्तान हो।”
4किनकि तपाईंको दृष्टिमा 1,000 वर्ष बितिसकेको एक दिनजस्तै, रातको एक पहरजस्तै छ। 5तपाईंले तिनीहरूलाई बाढीले झैँ बगाइदिनुहुन्छ; तिनीहरू सपनाजस्तै छन्, बिहान उम्रने घाँसजस्तै छन्, 6बिहान त्यो मौलाउँछ र बढ्छ; साँझसम्म त्यो ओइलाउँछ र सुक्छ।
7किनकि हामी तपाईंको क्रोधले भस्म हुन्छौँ; तपाईंको प्रकोपले हामी त्रसित हुन्छौँ। 8तपाईंले हाम्रा अधर्म आफ्नो सामु राख्नुभएको छ, हाम्रा गुप्त पापहरू तपाईंको उपस्थितिको ज्योतिमा राख्नुभएको छ। 9किनकि हाम्रा सबै दिन तपाईंको प्रकोपमुनि बितेर जान्छन्; हामी हाम्रा वर्षहरू एउटा सुस्केराझैँ सिध्याउँछौँ। 10हामी सत्तरी वर्ष बाँच्छौँ, वा बल रहे असी वर्ष; तैपनि ती वर्षले परिश्रम र कष्टबाहेक केही ल्याउँदैनन्—ती चाँडै बितेर जान्छन्, र हामी उडेर जान्छौँ। 11तपाईंको क्रोधको शक्ति कसले जान्दछ? तपाईंलाई चाहिने डरजत्तिकै तपाईंको प्रकोप महान् छ। 12हाम्रा दिन गन्न हामीलाई सिकाउनुहोस्, कि हामीले बुद्धिको हृदय प्राप्त गरौँ।
13फर्कनुहोस्, हे हाम्रा पिता! कहिलेसम्म? आफ्ना सेवकहरूमाथि दया गर्नुहोस्। 14बिहानै तपाईंको करार-प्रेमले हामीलाई तृप्त पार्नुहोस्, कि हामीले आनन्दले गीत गाऔँ र हाम्रा सारा दिनभरि आनन्दित रहौँ। 15जति दिन तपाईंले हामीलाई कष्ट दिनुभयो, त्यति दिन, र जति वर्ष हामीले कष्ट भोग्यौँ, त्यति वर्ष हामीलाई आनन्दित पार्नुहोस्। 16तपाईंका सेवकहरूले तपाईंको काम देखून्, र तिनीहरूका सन्तानले तपाईंको वैभव देखून्।
17सार्वभौम पिताको अनुग्रह हामीमाथि रहोस्; हाम्रा हातका काम हाम्रा निम्ति स्थिर गर्नुहोस्—हो, हाम्रा हातका काम स्थिर गर्नुहोस्।