ମୋଶା ଅନନ୍ତ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଲୋକ ମୋଶାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା।

ମୋଶା ଏକ ମାନବ ଜୀବନକୁ ତାଙ୍କ ଅନନ୍ତ ପିତାଙ୍କ ପାଖରେ ରଖନ୍ତି: ହଜାର ବର୍ଷ ଗତ ରାତ୍ରିର ଏକ ପ୍ରହର ପରି ବିତିଯାଏ, ଏବଂ ମଣିଷମାନେ ସକାଳର ଘାସ ପରି ଭସାଇ ନିଆଯାଆନ୍ତି। ସେ ଅଧିକ ଦିନ ମାଗନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଗଣିବାର ବିବେକ, ଏବଂ ଦୁଃଖର ବର୍ଷ ସହିତ ସମାନ ଆନନ୍ଦ ମାଗନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 90।

ହେ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ ହୋଇ ଆସିଅଛ। ପର୍ବତସବୁ ଜାତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଅବା ତୁମ୍ଭେ ପୃଥିବୀ ଓ ଜଗତ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଅନାଦିକାଳରୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅଟ।

ତୁମ୍ଭେ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଧୂଳିକୁ ଫେରାଇଥାଅ, ପୁଣି କୁହ, “ହେ ମନୁଷ୍ୟସନ୍ତାନଗଣ, ଫେରିଆସ।”

କାରଣ ତୁମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସହସ୍ର ବର୍ଷ ଗତ ହୋଇଯାଇଥିବା ଗୋଟିଏ ଦିନ ତୁଲ୍ୟ, ପୁଣି ରାତ୍ରିର ଏକ ପ୍ରହର ତୁଲ୍ୟ। ତୁମ୍ଭେ ବନ୍ୟା ତୁଲ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଭସାଇ ନେଇଯାଅ; ସେମାନେ ସ୍ଵପ୍ନ ତୁଲ୍ୟ, ପ୍ରଭାତରେ ଗଜା ହେଉଥିବା ତୃଣ ତୁଲ୍ୟ, ପ୍ରଭାତରେ ତାହା ପ୍ରଫୁଲ୍ଲିତ ହୋଇ ବଢ଼େ; ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ତାହା ମଳିନ ହୋଇ ଶୁଖିଯାଏ।

କାରଣ ତୁମ୍ଭ କ୍ରୋଧରେ ଆମ୍ଭେମାନେ କ୍ଷୟ ପାଉଅଛୁ; ତୁମ୍ଭ କୋପରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ବିହ୍ଵଳ ହୋଇଅଛୁ। ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅଧର୍ମସବୁ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ପାପସବୁ ତୁମ୍ଭ ମୁଖର ଦୀପ୍ତିରେ ରଖିଅଛ। କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦିନ ତୁମ୍ଭ କୋପରେ ଗତ ହୋଇଯାଏ; ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ବର୍ଷସବୁ ଏକ ନିଃଶ୍ଵାସ ତୁଲ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରୁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆୟୁର ପରିମାଣ ସତୁରି ବର୍ଷ, ଅବା ଶକ୍ତି ଥିଲେ ଅଶୀ ବର୍ଷ; ତଥାପି ତାହା କେବଳ ପରିଶ୍ରମ ଓ କ୍ଲେଶ ଆଣେ—ତାହା ଶୀଘ୍ର ଗତ ହୋଇଯାଏ, ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ଉଡ଼ିଯାଉ। ତୁମ୍ଭ କ୍ରୋଧର ପରାକ୍ରମ କିଏ ଜାଣେ? ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଯେତେ ଭୟ କରିବା ଉଚିତ, ତୁମ୍ଭ କୋପ ସେତେ ମହତ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦିନସବୁ ଗଣନା କରିବାକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତ ହୃଦୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବୁ।

ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଫେରିଆସ! କେତେ କାଳ? ତୁମ୍ଭ ଦାସମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପା କର। ପ୍ରଭାତରେ ତୁମ୍ଭ ଦୟାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କର, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଗାନ କରିବୁ ଓ ଆପଣାମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦିନ ଆନନ୍ଦିତ ହେବୁ। ତୁମ୍ଭେ ଯେତେ ଦିନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କ୍ଲେଶ ଦେଇଅଛ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେତେ ବର୍ଷ ଦୁଃଖ ଦେଖିଅଛୁ, ସେତେ କାଳ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କର। ତୁମ୍ଭ ଦାସମାନେ ତୁମ୍ଭ କର୍ମ ଦେଖନ୍ତୁ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନଗଣ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତାପ ଦେଖନ୍ତୁ।

ସାର୍ବଭୌମ ପିତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଥାଉ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ହସ୍ତକୃତ କର୍ମ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସ୍ଥିର କର—ହଁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ହସ୍ତକୃତ କର୍ମ ସ୍ଥିର କର।