ଅଟଳ ପ୍ରେମ, ଅନନ୍ତକାଳ ଗାନ କରାଯାଉ

ଏଷ୍ରାହୀୟ ଏଥନଙ୍କ ଏକ ଜ୍ଞାନଗର୍ଭକ ଗୀତ।

ଗୀତର ଅଧା ଭାଗ ଦାଉଦଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମ ପିତାଙ୍କ ଶପଥକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରେ — ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଏକ ସିଂହାସନ, ଏପରି ପ୍ରେମ ଯାହାକୁ ଶାସନ କେବେ ରଦ୍ଦ କରିବ ନାହିଁ। ତାʼପରେ ଭୂମି ଖସିଯାଏ: ମୁକୁଟ ଧୂଳିରେ ପଡ଼ିଛି, ପ୍ରାଚୀର ଭଙ୍ଗା। ଗାୟକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଓ ଧ୍ୱଂସକୁ ଏକାସାଙ୍ଗରେ ଧରି ପଚାରନ୍ତି, ଆଉ କେତେ କାଳ।

ଅଧ୍ୟାୟ 89।

ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିୟମର ଦୟା ବିଷୟ ଅନନ୍ତକାଳ ଗାନ କରିବି; ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ପ୍ରଚାର କରିବି। କାରଣ ମୁଁ କହିଅଛି, “ନିୟମର ଦୟା ଅନନ୍ତକାଳ ସ୍ଥାୟୀ ହେବା ନିମନ୍ତେ ସ୍ଥାପିତ; ଆକାଶମଣ୍ଡଳରେ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ସୁସ୍ଥିର କରୁଅଛ।

ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ମନୋନୀତ ଜନ ସହିତ ଏକ ନିୟମ ସ୍ଥାପନ କରିଅଛୁ; ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ଦାସ ଦାଉଦଙ୍କ ନିକଟରେ ଶପଥ କରିଅଛୁ: ‘ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ବଂଶ ଅନନ୍ତକାଳ ସ୍ଥିର କରିବୁ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭର ସିଂହାସନ ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ସ୍ଥାପନ କରିବୁ।’”

ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ତୁମ୍ଭର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମସବୁର ପ୍ରଶଂସା କରେ, ପୁଣି ପବିତ୍ରଗଣଙ୍କ ସମାଜରେ ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵସ୍ତତାର ମଧ୍ୟ। କାରଣ ଗଗନମଣ୍ଡଳରେ କିଏ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ତୁଳନା କରାଯାଇପାରେ? ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ପ୍ରାଣୀଗଣ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ତୁଲ୍ୟ, ପବିତ୍ରଗଣଙ୍କ ସଭାରେ ଅତିଶୟ ଭୟଯୋଗ୍ୟ ଏକ ପିତା, ପୁଣି ଆପଣାର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗସ୍ଥ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର? ହେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା, ତୁମ୍ଭ ପରି ପରାକ୍ରମୀ କିଏ ଅଛି? ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ତୁମ୍ଭର ଚାରିଆଡ଼େ ଅଛି।

ତୁମ୍ଭେ ସମୁଦ୍ରର ଗର୍ଜ୍ଜନ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରୁଅଛ; ତହିଁର ତରଙ୍ଗ ଉଠିଲେ ତୁମ୍ଭେ ତାହା ଶାନ୍ତ କରୁଅଛ। ତୁମ୍ଭେ ହତ ଶବ ପରି ରାହବ ନାମକ ସମୁଦ୍ର-ଦୈତ୍ୟକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲ; ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ବଳବାନ ବାହୁ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କଲ। ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ତୁମ୍ଭର, ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭର; ଜଗତ ଓ ତହିଁର ପୂର୍ଣ୍ଣତା—ତୁମ୍ଭେ ତାହାସବୁ ସ୍ଥାପନ କଲ। ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ—ତୁମ୍ଭେ ତାହା ସୃଷ୍ଟି କଲ; ତାବୋର ଓ ହର୍ମୋଣ ତୁମ୍ଭ ନାମରେ ଆନନ୍ଦଧ୍ଵନି କରନ୍ତି। ତୁମ୍ଭର ବାହୁ ପରାକ୍ରମୀ; ତୁମ୍ଭର ହସ୍ତ ବଳବାନ; ତୁମ୍ଭର ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ଉଚ୍ଚରେ ଉତ୍ଥିତ।

ଧାର୍ମିକତା ଓ ନ୍ୟାୟ ତୁମ୍ଭ ସିଂହାସନର ଭିତ୍ତିମୂଳ; ନିୟମର ଦୟା ଓ ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ତୁମ୍ଭ ଆଗରେ ଗମନ କରନ୍ତି। ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦଧ୍ଵନି ଜାଣନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭ ମୁଖର ଦୀପ୍ତିରେ ଗମନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ। ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ନାମରେ ଦିନସାରା ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ଧାର୍ମିକତାରେ ଉନ୍ନତ ହୁଅନ୍ତି। କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ବଳର ମହିମା, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଉନ୍ନତ ହୁଏ। କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଢାଲ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ରାଜା ଇସ୍ରାଏଲର ଧର୍ମସ୍ଵରୂପଙ୍କର—ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର।

ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ କଥା କହିଲ ଓ କହିଲ: “ଆମ୍ଭେ ଜଣେ ବୀରକୁ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇଅଛୁ; ଆମ୍ଭେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ମନୋନୀତ ଜନକୁ ଉନ୍ନତ କରିଅଛୁ। ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ଦାସ ଦାଉଦଙ୍କୁ ପାଇଅଛୁ; ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ପବିତ୍ର ତୈଳରେ ତାହାଙ୍କୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରିଅଛୁ, ଯେପରି ଆମ୍ଭର ହସ୍ତ ତାହାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ରଖିବ; ଆମ୍ଭର ବାହୁ ମଧ୍ୟ ତାହାଙ୍କୁ ବଳବାନ କରିବ। କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ତାହାଙ୍କୁ ଠକିବ ନାହିଁ, ପୁଣି କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ତାହାଙ୍କୁ ଦୀନ କରିବ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ଆଗରେ ତାହାଙ୍କ ବିପକ୍ଷଗଣଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବୁ ଓ ତାହାଙ୍କୁ ଘୃଣାକାରୀମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିବୁ। ଆମ୍ଭର ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ଓ ଆମ୍ଭର ନିୟମର ଦୟା ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ରହିବ, ପୁଣି ଆମ୍ଭ ନାମରେ ତାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଉନ୍ନତ ହେବ। ଆମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଓ ତାହାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ନଦନଦୀ ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରିବୁ। ସେ ଆମ୍ଭକୁ ଡାକି କହିବ, ‘ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ପିତା, ମୋହର ଈଶ୍ଵର, ଓ ମୋʼ ପରିତ୍ରାଣର ଶୈଳ।’ ^a ଆଉ ଆମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମଜାତ ସନ୍ତାନ, ପୃଥିବୀସ୍ଥ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କରିବୁ। ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରେମ ତାହାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅନନ୍ତକାଳ ରଖିବୁ, ପୁଣି ଆମ୍ଭର ନିୟମ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ସୁସ୍ଥିର ରହିବ। ଆମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ବଂଶ ଅନନ୍ତକାଳ ଓ ତାହାଙ୍କ ସିଂହାସନ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଥିର କରିବୁ।

ଯଦି ତାହାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଆମ୍ଭର ବ୍ୟବସ୍ଥା ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ଓ ଆମ୍ଭର ବିଚାର ଅନୁସାରେ ଗମନ ନ କରନ୍ତି, ଯଦି ସେମାନେ ଆମ୍ଭର ବିଧି ଲଙ୍ଘନ କରନ୍ତି ଓ ଆମ୍ଭର ଆଜ୍ଞା ପାଳନ ନ କରନ୍ତି, ତେବେ ଆମ୍ଭେ ବେତ ଦ୍ଵାରା ସେମାନଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହ ଓ ପ୍ରହାର ଦ୍ଵାରା ସେମାନଙ୍କ ପାପର ଶାସ୍ତି ଦେବୁ, ତଥାପି ଆମ୍ଭେ ଦାଉଦଙ୍କଠାରୁ ଆପଣା ନିୟମର ଦୟା ହଟାଇବୁ ନାହିଁ, କିଅବା ଆପଣା ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ପ୍ରତି ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା କରିବୁ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ନିୟମ ଲଙ୍ଘନ କରିବୁ ନାହିଁ, କିଅବା ଆପଣା ଓଷ୍ଠରୁ ନିର୍ଗତ ବାକ୍ୟ ଅନ୍ୟଥା କରିବୁ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭେ ଥରେ ଆପଣା ପବିତ୍ରତା ନେଇ ଶପଥ କରିଅଛୁ; ଆମ୍ଭେ ଦାଉଦଙ୍କ ପ୍ରତି ମିଥ୍ୟା କହିବୁ ନାହିଁ। ତାହାଙ୍କ ବଂଶ ଅନନ୍ତକାଳ ରହିବ, ତାହାଙ୍କ ସିଂହାସନ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ରହିବ। ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ତାହା ଅନନ୍ତକାଳ ସ୍ଥିର ହେବ, ଗଗନମଣ୍ଡଳରେ ଏକ ବିଶ୍ଵସ୍ତ ସାକ୍ଷୀ ତୁଲ୍ୟ।”

କିନ୍ତୁ ଏବେ ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଅଭିଷିକ୍ତ ଜନ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଅଛ। ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଦାସ ସହିତ କୃତ ନିୟମ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରିଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ମୁକୁଟ ଧୂଳିରେ ଅଶୁଚି କରିଅଛ। ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଚୀର ଭାଙ୍ଗି ପକାଇଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ଦୁର୍ଗସବୁ ଉଜାଡ଼ କରିଅଛ। ପଥ ଦେଇ ଯାଉଥିବା ସମସ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ଲୁଟନ୍ତି; ସେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ନିନ୍ଦାର ପାତ୍ର ହୋଇଅଛନ୍ତି। ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ବିପକ୍ଷଗଣଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ଉଚ୍ଚ କରିଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଅଛ। ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ଖଡ୍ଗର ଧାର ଫେରାଇ ଦେଇଅଛ ଓ ସଂଗ୍ରାମରେ ତାହାଙ୍କୁ ସ୍ଥିର ଭାବରେ ଠିଆ ହେବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରି ନାହଁ। ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ତେଜ ଲୁପ୍ତ କରିଅଛ ଓ ତାହାଙ୍କ ସିଂହାସନ ଭୂମିରେ ପକାଇଅଛ। ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ ଯୌବନର ଦିନ ଊଣା କରିଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କୁ ଲଜ୍ଜାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିଅଛ।

ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଆଉ କେତେ କାଳ? ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ଅନନ୍ତକାଳ ଆପଣାକୁ ଲୁଚାଇ ରଖିବ? ତୁମ୍ଭର କ୍ରୋଧ ଆଉ କେତେ କାଳ ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ଵଳିବ? ମୋହର ଜୀବନ କେତେ କ୍ଷଣସ୍ଥାୟୀ, ତାହା ସ୍ମରଣ କର! ତୁମ୍ଭେ କି ଅସାରତା ନିମନ୍ତେ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଅଛ! କେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ବଞ୍ଚି ରହି କଦାପି ମୃତ୍ୟୁ ଦେଖିବ ନାହିଁ? କିଏ ଆପଣାକୁ କବରର ପରାକ୍ରମରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବ?

ହେ ସର୍ବାଧିପତି ପିତା, ତୁମ୍ଭର ପୂର୍ବକାଳର ନିୟମର ଦୟା କେଉଁଠାରେ, ଯାହା ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ବିଶ୍ଵସ୍ତତାରେ ଦାଉଦଙ୍କ ନିକଟରେ ଶପଥ କରିଥିଲ? ହେ ସର୍ବାଧିପତି ପିତା, ତୁମ୍ଭ ଦାସମାନଙ୍କ ଉପରେ ଗଦା ହୋଇଥିବା ନିନ୍ଦା ସ୍ମରଣ କର, ବହୁ ଗୋଷ୍ଠୀର ସମସ୍ତ ଅପମାନ ମୁଁ କିପରି ଆପଣା ହୃଦୟରେ ବହୁଅଛି, ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଯଦ୍ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭ ଶତ୍ରୁମାନେ ତୁଚ୍ଛ କରିଅଛନ୍ତି, ଯଦ୍ଦ୍ଵାରା ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଦେ ତୁମ୍ଭ ଅଭିଷିକ୍ତ ଜନଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ କରିଅଛନ୍ତି।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅନନ୍ତକାଳ ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ! ଆମେନ୍ ଓ ଆମେନ୍।