ଗୀତସଂହିତା 88 FHB Father's Heart Bible™

88 ¹ହେ ମୋʼ ପରିତ୍ରାଣର ପିତା, ଦିନବେଳେ ମୁଁ ଡାକ ପକାଉଅଛି, ପୁଣି ରାତ୍ରିବେଳେ ତୁମ୍ଭ ଛାମୁରେ କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଅଛି। ²ମୋହର ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମ୍ଭ ଛାମୁରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ; ମୋʼ କ୍ରନ୍ଦନ ପ୍ରତି ଆପଣା କର୍ଣ୍ଣ ଡେର। ³କାରଣ ମୋହର ପ୍ରାଣ ଦୁଃଖରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୁଣି ମୋହର ଜୀବନ କବର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଅଛି। ⁴ଗର୍ତ୍ତକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଗଣିତ ହୋଇଅଛି; ମୁଁ ବଳହୀନ ମନୁଷ୍ୟ ପରି ହୋଇଅଛି। ⁵ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭାସମାନ ହୋଇ ପରିତ୍ୟକ୍ତ, କବରରେ ଶୟନ କରିଥିବା ହତ ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେ ଆଉ ସ୍ମରଣ କର ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତରୁ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଅଛନ୍ତି। ⁶ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଗର୍ତ୍ତର ଅଧଃସ୍ଥାନରେ, ଅନ୍ଧକାରମୟ ସ୍ଥାନରେ, ଜଳଗହ୍ଵରରେ ରଖିଅଛ। ⁷ତୁମ୍ଭର କୋପ ମୋʼ ଉପରେ ଭାରୀ ହୋଇ ରହିଅଛି, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ଆପଣାର ସମସ୍ତ ତରଙ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ମୋତେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ କରିଅଛ।

⁸ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ପରିଚିତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୋʼଠାରୁ ଦୂର କରିଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଘୃଣାର ବିଷୟ କରିଅଛ। ମୁଁ ଏପରି ରୁଦ୍ଧ ହୋଇଅଛି ଯେ ବାହାରି ପାରୁ ନାହିଁ; ⁹ଦୁଃଖ ସକାଶୁ ମୋହର ଚକ୍ଷୁ କ୍ଷୀଣ ହେଉଅଛି। ହେ ମୋହର ପିତା, ପ୍ରତିଦିନ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଡାକୁଅଛି; ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଆଡ଼କୁ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରୁଅଛି। ¹⁰ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ମୃତମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କରିବ? ପ୍ରୟାତ ଲୋକମାନେ କʼଣ ଉଠି ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଶଂସା କରିବେ?

¹¹ତୁମ୍ଭର ନିୟମର ଦୟା କʼଣ କବରରେ, ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵସ୍ତତା କʼଣ ବିନାଶ ସ୍ଥାନରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୁଏ? ^a a v11 ଆବଦ୍ଦୋନ୍‍: 'ବିନାଶ' ନିମନ୍ତେ ଏବ୍ରୀ ଶବ୍ଦ, ମୃତମାନଙ୍କ ଅତି ଗଭୀର ସ୍ଥାନର ଏକ ନାମ। ¹²ଅନ୍ଧକାରରେ କʼଣ ତୁମ୍ଭର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ, କିଅବା ବିସ୍ମୃତି ଦେଶରେ କʼଣ ତୁମ୍ଭର ଧାର୍ମିକତା ଜ୍ଞାତ ହୁଏ? ¹³ମାତ୍ର ହେ ମୋହର ପିତା, ମୁଁ ସାହାଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଅଛି; ପ୍ରଭାତରେ ମୋହର ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମ୍ଭ ଛାମୁରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ। ¹⁴ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ମୋʼ ପ୍ରାଣକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରୁଅଛ? କାହିଁକି ମୋʼଠାରୁ ଆପଣା ମୁଖ ଲୁଚାଉଅଛ? ¹⁵ବାଲ୍ୟକାଳଠାରୁ କ୍ଲେଶଗ୍ରସ୍ତ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭର ଭୟଙ୍କରତା ବହନ କରିଅଛି; ମୁଁ ହତାଶ ହୋଇଅଛି। ¹⁶ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ କୋପ ମୋʼ ଉପର ଦେଇ ବହିଯାଇଅଛି; ତୁମ୍ଭର ଭୟଙ୍କର ଆକ୍ରମଣ ମୋତେ ବିନାଶ କରୁଅଛି। ¹⁷ସେମାନେ ଦିନଯାକ ଜଳପ୍ଲାବନ ପରି ମୋତେ ଘେରି ରହିଅଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ମୋʼ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ବେଷ୍ଟନ କରୁଅଛନ୍ତି। ¹⁸ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରିୟଜନ ଓ ବନ୍ଧୁକୁ ମୋʼଠାରୁ ଦୂର କରିଅଛ; ମୋʼ ପରିଚିତ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଅଛନ୍ତି।