መዝሙር 88

88 ¹የመዳኔ አባት ሆይ፤ በቀን እጮኻለሁ፤ በሌሊትም በፊትህ አለቅሳለሁ። ²ጸሎቴ ወደ ፊትህ ይምጣ፤ ጆሮህን ወደ ጩኸቴ አዘንብል። ³ነፍሴ በመከራ ተሞልታለችና፤ ሕይወቴም ወደ መቃብር ቀርባለች። ⁴ወደ ጕድጓድ ከሚወርዱ ጋራ ተቈጠርሁ፤ ኀይል እንደሌለው ሰውም ሆንሁ። ⁵በሙታን መካከል ተጥዬ፣ በመቃብር እንደሚተኙ እንደ ተገደሉት፣ ከእንግዲህ የማታስባቸው፣ ከእጅህ ተለይተዋልና። ⁶በጥልቅ ጕድጓድ ውስጥ አኖርኸኝ፤ በጨለማ ስፍራ፣ በጥልቁ ውስጥ። ⁷ቍጣህ በእኔ ላይ ከብዶ ዐርፏል፤ በማዕበልህም ሁሉ አስጠመቅኸኝ።

⁸ባልንጀሮቼን ከእኔ አራቅህ፤ ለእነርሱም የሚያስጸይፍ አደረግኸኝ። ዘግተህብኛል፥ ማምለጥም አልችልም፤ ⁹ዐይኔ ከኀዘን የተነሣ ፈዝዟል። አባቴ ሆይ፤ ዕለት ዕለት እጠራሃለሁ፤ እጆቼንም ወደ አንተ እዘረጋለሁ። ¹⁰ለሙታን ተኣምራትን ታደርጋለህን? የሞቱትስ ተነሥተው ያመሰግኑሃልን?

¹¹ምሕረትህ በመቃብር ይነገራልን፣ ታማኝነትህስ በጥፋት ስፍራ ይነገራልን? ^a a v11 አባዶን፦ ‘ጥፋት’ ማለት የዕብራይስጥ ቃል ሲሆን፣ ከሁሉ ለጠለቀው የሙታን ስፍራ የተሰጠ ስም ነው። ¹²ተኣምራትህ በጨለማ ይታወቃሉን፣ ጽድቅህስ በመርሳት ምድር ይታወቃልን? ¹³እኔ ግን ለርዳታ ወደ አንተ እጮኻለሁ፤ አባቴ ሆይ፤ ጸሎቴ በማለዳ ወደ ፊትህ ትመጣለች። ¹⁴አባቴ ሆይ፣ ነፍሴን ለምን ትጥላለህ? ፊትህንስ ከእኔ ለምን ትሰውራለህ? ¹⁵ተጨንቄአለሁ፤ ለሞትም ተቃርቤአለሁ፤ ከልጅነቴ ጀምሮ ድንጋጤህን ተሸክሜአለሁ፤ ተስፋም ቈርጫለሁ። ¹⁶የቍጣህ ትኵሳት በላዬ ላይ ነጐደ፤ የሚያስፈሩ ጥቃቶችህ ያጠፉኛል። ¹⁷ቀኑን ሙሉ እንደ ጎርፍ ይከቡኛል፤ በአንድነትም ያስጨንቁኛል። ¹⁸ወዳጅንና ባልንጀራን ከእኔ አራቅህ፤ ባልንጀሮቼም በጨለማ ውስጥ ናቸው።