መዝሙር 89

89 ¹የአባታችንን የኪዳን ፍቅር ለዘላለም እዘምራለሁ፤ ታማኝነትህንም ለትውልድ ሁሉ አውጃለሁ። ²እንዲህ ብያለሁና፦ “የኪዳን ፍቅር ለዘላለም ጸንቶ ይኖራል፤ ታማኝነትህንም በሰማያት ታጸናለህ።

³ከመረጥኩት ጋር ኪዳን አድርጌአለሁ፤ ለባሪያዬ ለዳዊት ማልሁለት፦ ⁴‘ዘርህን ለዘላለም አጸናለሁ፤ ዙፋንህንም ለትውልድ ሁሉ እሠራለሁ።’”

⁵ሰማያት ድንቅ ሥራህን ያወድሳሉ፤ አባታችን ሆይ፤ ታማኝነትህንም እንዲሁ፤ በቅዱሳን ጉባኤ ውስጥ። ⁶በሰማይ ላይ ከአባታችን ጋር ሊወዳደር የሚችል ማን ነው? ከሰማያውያን ፍጥረታት መካከል እንደ አባታችን ያለ ማን ነው? ⁷በቅዱሳን ምክር ቤት ውስጥ እጅግ የሚፈራ አባት ነው፤ በዙሪያውም ካሉት ሁሉ ይልቅ የሚያስፈራ ነው። ⁸የሰማይ ሠራዊት አባት ሆይ፤ እንደ አንተ ኀያል ማን ነው? ታማኝነትህ ይከብብሃል።

⁹የባሕርን መንሰፍሰፍ አንተ ትገዛለህ፤ ማዕበሉ በሚነሣ ጊዜ፣ አንተ ታረጋጋቸዋለህ። ¹⁰የባሕሩን ጭራቅ ራሃብን እንደ ታረደ በድን ቀጥቅጠሃል፤ በኀያል ክንድህ ጠላቶችህን በትነሃል። ¹¹ሰማያት ያንተ ናቸው፤ ምድርም ደግሞ ያንተ ናት፤ ዓለምንና የሞላበትን ሁሉ አንተ መሠረትካቸው። ¹²ሰሜንንና ደቡብን አንተ ፈጠርካቸው፤ ታቦርና ኤርሞን በስምህ በደስታ ይጮኻሉ። ¹³ክንድህ ኀያል ነው፤ እጅህ ብርቱ ነው፤ ቀኝህ ከፍ ከፍ ብላለች።

¹⁴ጽድቅና ፍትሕ የዙፋንህ መሠረት ናቸው፤ የኪዳን ፍቅርና ታማኝነት በፊትህ ይሄዳሉ። ¹⁵የደስታ ጩኸትን የሚያውቅ ሕዝብ ብፁዕ ነው፤ አባታችን ሆይ፤ በፊትህ ብርሃን ይመላለሳሉ። ¹⁶ቀኑን ሙሉ በስምህ ደስ ይላቸዋል፤ በጽድቅህም ከፍ ከፍ ይላሉ። ¹⁷አንተ የኀይላቸው ክብር ነህና፤ በሞገስህም ኀይላችን ከፍ ከፍ ይላል። ¹⁸ጋሻችን የአባታችን ነውና፤ ንጉሣችንም የእስራኤል ቅዱስ የሆነው የአባታችን ነው።

¹⁹በዚያን ጊዜ በራእይ ተናግረህ ለታማኞችህም እንዲህ አልህ፦ “ለኀያል ሰው እርዳታ ሰጥቻለሁ፤ ከሕዝቡም መካከል የተመረጠ ሰው አስነሥቻለሁ። ²⁰ባሪያዬን ዳዊትን አግኝቼዋለሁ፤ በቅዱስ ዘይቴም ቀብቼዋለሁ፤ ²¹እጄ ያጸናዋል፤ ክንዴም ደግሞ ያበረታዋል። ²²ጠላት አያታልለውም፤ ክፉ ሰውም አያዋርደውም። ²³ባላጋራዎቹን በፊቱ እቀጠቅጣለሁ፤ የሚጠሉትንም እመታለሁ። ²⁴ታማኝነቴና የኪዳን ፍቅሬ ከእርሱ ጋር ይሆናሉ፤ በስሜም ኀይሉ ከፍ ከፍ ይላል። ²⁵እጁን በባሕር ላይ አደርጋለሁ፤ ቀኙንም በወንዞች ላይ አደርጋለሁ። ²⁶እርሱም እንዲህ ብሎ ይጠራኛል፦ ‘አንተ አባቴ፣ አምላኬ፣ የመዳኔም ዓለት ነህ።’ ^a a v26 አባታችንን “አባቴ” ብሎ የሚጠራው የዳዊት ልጅ፣ በኢየሱስ ተፈጽሟል፤ እርሱም ይህን ኑዛዜ ወደ ቤት ከሚያመጣቸው ሁሉ ጋር የሚካፈል ታላቁ ወልድ ነው። ²⁷እኔም የበኵር ልጅ አደርገዋለሁ፤ ከምድር ነገሥታት ሁሉ የበላይ አደርገዋለሁ። ²⁸ታማኝ ፍቅሬን ለዘላለም እጠብቅለታለሁ፤ ኪዳኔም ለእርሱ ጸንቶ ይኖራል። ²⁹ዘሩን ለዘላለም አጸናለሁ፤ ዙፋኑንም ሰማያት እስከሚኖሩ ድረስ አጸናለሁ።

³⁰ልጆቹ ሕጌን ቢተዉ፣ በፍርዶቼም ባይመላለሱ፣ ³¹ሥርዐቴን ቢያረክሱ፣ ትእዛዛቴንም ባይጠብቁ፣ ³²ዐመፃቸውን በበትር እቀጣለሁ፤ ኀጢአታቸውንም በግርፋት እቀጣለሁ፤ ³³የኪዳን ፍቅሬን ግን ከዳዊት አላርቅም፤ ታማኝነቴንም አልክድም። ³⁴ኪዳኔን አላረክስም፤ ከንፈሬ የተናገረውንም ቃል አልለውጥም። ³⁵በቅድስናዬ አንዴ ፈጽሜ ምያለሁ፤ ለዳዊት አልዋሽም። ³⁶ዘሩ ለዘላለም ይኖራል፤ ዙፋኑም በፊቴ እንደ ፀሓይ ይሆናል። ³⁷እንደ ጨረቃ ለዘላለም ይጸናል፤ በሰማይም ታማኝ ምስክር ነው።”

³⁸አሁን ግን ናቅኸው፤ ጣልኸውም፤ በቀባኸውም ላይ ቍጣ ተሞላህ። ³⁹ከባሪያህ ጋር ያደረግኸውን ኪዳን ሻርህ፤ ዘውዱንም በትቢያ ላይ አረከስህ። ⁴⁰ቅጥሮቹን ሁሉ አፈረስህ፤ ምሽጎቹንም አፈራረስህ። ⁴¹የሚያልፉ ሁሉ ይበዘብዙታል፤ ለጎረቤቶቹም መሳለቂያ ሆኗል። ⁴²የባላጋራዎቹን ቀኝ ከፍ ከፍ አደረግህ፤ ጠላቶቹንም ሁሉ ደስ አሰኘህ። ⁴³የሰይፉን ስለት መለስህ፤ በጦርነትም ጸንቶ እንዲቆም አልረዳኸውም። ⁴⁴ክብሩን አጠፋህ፤ ዙፋኑንም ወደ መሬት ጣልህ። ⁴⁵የጕልምስናውን ዘመን አሳጠርህ፤ በእፍረትም ሸፈንኸው።

⁴⁶አባታችን ሆይ፤ እስከ መቼ ነው? ለዘላለም ራስህን ትሰውራለህን? ቍጣህስ እስከ መቼ እንደ እሳት ይቃጠላል? ⁴⁷ሕይወቴ እንዴት አላፊ እንደ ሆነ አስብ! ሰውን ሁሉ ለምን ከንቱ ፈጠርከው! ⁴⁸ሞትን ሳያይ ሊኖር የሚችል ሰው ማን ነው? ራሱን ከመቃብር ኀይል ሊያድን የሚችል ማን ነው?

⁴⁹ጌታ አባት ሆይ፤ የቀድሞ የኪዳን ፍቅርህ የት አለ? በታማኝነትህ ለዳዊት የማልኸው የት አለ? ⁵⁰ጌታ አባት ሆይ፤ በባሪያዎችህ ላይ የተከመረውን ስድብ አስብ፤ የብዙ አሕዛብን ሁሉ ስድብ በልቤ እንዴት እንደምሸከም አስብ፤ ⁵¹አባታችን ሆይ፤ ጠላቶችህ የተሳለቁበትን፤ የቀባኸውን በእያንዳንዱ ርምጃ የተሳለቁበትን አስብ።

⁵²አባታችን ለዘላለም ይባረክ! አሜን፤ አሜን።